Aşk Ve Tasavvuf
 

Forumdan bir üstadın şu yazısını buldum. Üzerine binlerce kitap yazılabilecek bir konu. Sizin de görüşlerinizi alalım dedim.

Bunlar aslında tasavvuftaki makamlar olup, her biride kendi içinde ayrı ayrı tuzaklarla doludur, tabiri caizse kişiye atılan yemlerdir, pek çokları bu yemleri yeyip, sonbaharda ki yapraklar gibi dökülürler, lakin bunun farkında olmayıp genede kendilerini Marifet ve Hakikat üzere görürler.
Bir abimiizn dediği gibi "utanmaz yüz, tükenmez söz" e sahiptirler.
Dediğim gibi bunlar yemdir, bunlardan ötesi vardır, Arabinin makamlardan kurtuluş dediği meseledir bu, ya da daireyi tamamlamak.
O yüzden aşk meşk konuları, Aşk Tanrıdır, Tanrı sevgidir gibi şeyler bu tuzaklı yolun ifadeleridir.
Yoksa "Allahı ararken kendimi buldum" diyenide vardır, birde ona sormak lazımdır, Tanrıya aşık oldunda ne buldun diye.

Yazının orjinalinde bırakalım da köfteciler köfte yoğurmaya devam etsin diyord, siz o tanıma giriyorsunuz maalesef :) Yazıyı yazana üstad dedim çünkü ancak fena nedir bilene üstad derim ve ancak onlar bu konu hakkında konuşabilir, üstadın dediği gibi gerisi laf-ı güz'af :)

Eyvallah.

Sen snowmann mısın?

Beyler siz tasavvufu hep snowmanndan mevlanadan dinlemişsiniz ama onların kendinden haberleri bile yok. Bak ben de seviyorum kardeş ama öyle eşcinsel ilişki gibi değil. Veya bu kadınla erkeğin arasında cinsel etkileşim mi var diyecek kadar değil. Aşk tefrittir ama nefret tefrit değildir. Nefret ettiğim de var. Kimseyi sevmek zorunda değilim. Bir çıkar ilişkim varsa sever gibi yaparım. Bunlar herkesin bildiği şeyler. Kimseyi sevmek zorunda değilsin. Ama sevmeyen dönüşemez. Dönüşmek için bir mürşidi kamile ihtiyaç var. Ben sana tutup ona hayran ol demiyorum onu sev diyorum. Ben size tarikat gösterdim. Siz kendinize sordunuz. Bu adam benim idolüm mü. Hayır dediniz esas mesajı almadınız. Tarikat dönüşme yurdu camiler riya yurdu. Nefs gelir mi o yollara. Bakın beyler süt çocuğuna bulgur pilavı verilmez. İlahın bir yolu var. Velinin bir yolu var. Yol şöyledir: (ilah olucaksın) başka yol yoktur. O duvarlarla çevrili ya ilah olucak ya da ilah olucak. Kimseden korkmuyor çünkü. Kimseden korkmayan birinin hayal dünyası da güzeldir. Güzel bir tipi olur. Atatürk güzel mesela. Tabi görüntü önemli değil ama tipsiz gezceğime güzel gözlerim olmalı der o insanı kamil. Velinin yolu da böyle. Onun hayal dünyası bir gıdım aşağıda. (Veli olucaksın) Duvarlarla çevrili. Onun için tek yol hakikat. Bu duvarların kerpici hep korkuyla çevrili. Kim erdir o kazanır. Kas yapmakla olmaz bu işler ve insan ne eder kendine eder. Süt çocuğundan Atatürk olmaz beyler.

Ne dediğiniz anlaşılmıyor.
Aşk konusunda bir konu açmıştım, buyrun;
https://turandursun.com/forumlar/sho...Allah+a%FEk%FD

Aşkı anlatana bak. Bir de ben anlatayım aşkı. Nefsi emmarde benlik terki yapılır. Levvamede kişi kendisini kınar yani her şeyini. Mülhimede ulan şu aşk nasıl bir şeymiş der. Bi sorgulamaya geçer tabi sizin gibi değil. Aşkı bulacağım derken tutkuyu yakalar. Bildiğin karısını görse parçalıcak ondan sonra yakacak bir sigara dönecek sırtını yatacak. Nefsi mutmainnede tutku terk edilir. Karını bile terk edersin. İçinde bir boşluk olur. Ben aşkı mı terkettim diye hayır tutkuyu. Bütün duygu sömürüleri nefsi mutmainneyi görmekle başar. Bir kendisine bakar bi ona. Yediremez kendini emmare nefs. O da aşktan bahseder o da nefs terbiyesinden bahseder. Biz bunlara meczup diyoruz. Neyse ben halimi anlatıp kapatıcam. Ha bi de bu meczuplar hal ws makam der. Makam şan şöhret semiallahu limen hamide. Ben Hazreti Aliyi terk edicem. Cezbeyi yani. Zülfikarı terk edicem ışid gibi kafa kesmeyi yani. Ve heyecan duygum biticek. Yanlış anlama düşman düşmandır yine yenmek gerekir. Vatan millet sakarya geçilmesi gereken bi benlik köprüsüdür. Sonuç: Hak ismi okur dilimiz. Hazrete varır yolumuz. Sakın efsane söyleyip duygu sömürüsü yapıp meczup olma cazip ol vesselam.

Bir üstadın şu yuzısnı buldum ve eklemek istedim

https://turandursun.com/forumlar/sho...39&postcount=4

Aşkı, bu karışık kafanla sen mi anlatacaksın?
Tasavvufta aşkın ne olduğunu ben anlatamam mı?

Rudi Paret anlatmış işte;
Aşk denilen şey, ikiyi bir yapmak değil mi?
Mürşid, müridine arkadan geçirdiğinde ikiyi bir yapmış olmaz mı?