Yapamıyorum
 

Ben kuranın tanrı tarafından gönderildiğine olan inancımı kaybettim sanırım.2 yıl öncesine kadar kendimi müslüman sanırdım ama işıd gibi grupların yaptıkları beni sorgulamaya yöneltti.Kuran,hadis vs. okuyup araştırınca tatlı su müslümanı olduğumu anladım.

Ama hala yaratıcı bir iradenin olmadığına inanamıyorum,inanmak istemiyorum.Çocuk tecavüzcülerinin,canilerin vb. ölünce ceza çekmemesi,ailelerin buluşamaması(ölümden sonra)beni çok yıpratıyor.

Kısacası boşluktayım ve bilmeme rağmen kabullenemiyorum.Bu dünyaya ait olmadığımı hissediyorum.Ailem olmasa intihar ederdim diyorum.

Siz de böyle düşündünüz mü?Peki üstesinden nasıl geldiniz?

Anı yaşa.

Ama insanın aklına takılıyor gece uyumaya çalışırken mesela...

Ölümden sonra aile bireyleri birbirinden ayrı kalmış olmayacak, çünkü ortada ayrı kalabilecek aile bireyi kalmamış oluyor ölümle.
Mesela 100 yıl önce sen ailenden ayrı miydin? Değildin çünkü tüm aile ölüydü. Dolayısıyla ölü olmak ayrı olmak demek değil.

Caniler ölümden sonra cezalandirilmayacak evet, fakat bizim bu dünyada kötülüğü engelleme veya azaltma firsatimiz var.
Adaleti kurgusal bir tanrıya bırakmak yerine kendimiz sağlayabiliriz. Bu daha gerçekçi ve daha faydalı olur.

Siz de bu süreçten geçtiniz mi?

Yıldıztozu,haklısın öldükten sonra aile diye bir şey kalmıyor ama yaşarken böyle olacağını bilmek insanı mahvediyor.Hele ki benim gibi cennette böyle böyle olacak diye büyütülmüşsen.

İlginç bir bakış açısı. Öldükten sonra yok olacağımızı varsayarsak yaşam olmadığı için ailenin de bir önemi kalmıyor yani ayrı kalma meselesi kalmıyor ve her şey bitmiş oluyor. Ama bu noktada yok olma düşüncesi korkutucu gelebilir, mesela kişi şimdi yaşıyor ama ölecek ve yok olacak ve yok olduğu için ailesi de kalmayacak ve ailesi de yok olacak düşüncesi korkutucu geliyor ve öldükten sonra da tekrar yaşam olsun ve tekrar aileyle birlikte vakit geçireyim düşüncesi var.

Doğuştan ateist bir filozof olarak doğdunuz yani?