Baskılar ile iyice psikolojiğim bozuldu
 

Aslında islam dan kurtulmam orta okul sonunda din öğretmeni ile başladı,çünkü 8.sınıfta çocukken ilahi sevmediğimi söyledim ve arkadaş din öğretmenine söyledi.ayrıca adamın bana davranışları değişti ama dövmedi bir şey yapmadı fakat adam derslere girince nedensiz yere korku ve aşırı heyecan basıyordu, sonra ise bir gün araştırım dedim ve agnostik.net sitesine bakıyordum.Kuran Türkçe meallini biraz okudum.Ailemden o zaman azıcık baskı görmüştüm sonra islama galiba tekrar dönmüştüm.Lise 1'de bu forumlara giriyordum ve abimin gözünde bu siteye girdiğim zaman beni yemek yerken anne babama anlattı.Ve bu sefer ki dini baskı büyüktü,ve mecburen müslüman gib gözüktüm, sonra yani liseyi bitirdikten yaklaşık bir sene sonra hatta bir kaç gün önce Allaha inanmadığı ve deist olduğumu söyledim,zaten asosyal ve psikolojik sorunlarım vardı,bana deli diyorlar,hatta annemin başı açık olmasına rağmen beni evden kovacak gibi,şuan Tengri inancına sahibim ve babam interneti kapatmayı düşünüyor.Hatta bu gün gündüz kuran,tevrat,incil sümerlerin kökeni diye sesli kitab gibi youtube'da dinliyordum babam annem dinlere kafayı takıyorsun,babam bana deli diyor.Aslında deli değilim asosyal,im ve psikolojim orta okulda azıcık bozuktu ama sonradan düzelmişti.Agorafobi,kalabalık korkusu gibi şuan psikolojik bozuklarım var.Fakat ailem lise 1'de dini baskı yapınca tamamen psikolojim bozuldu.Ve 2,3,saat önce insanı ateist yapan sorular diye video izlerken babam bağırdı ve interneti kapatacağını söyledi.Odaya geldi neredeyse saldıracaktı,bendeki hata ise sinirlendiğim zaman islama,allaha küfür ediyorum,tabi insanların inançlarına,mezheplerine saygı gösterilir.Ama kendim inancımı hem aileme,hemde topluma ifade edemiyorum.Ve ailem beni evden kovup ne halin varsa gör işte çalış,kendine ev tut diyorlar.Annem ile babam çok da üzülüyor.Ama dine geri dönmek de istemiyorum.Bu arada yaşım 20 ve Atatürkçü bir insanım.

Bırakın ateist olmayı Atatürkçü olduğum için dahi kovulmadığım, dışlanmadığım yer neredeyse yok gibidir.
Böylesi bir ülkede dürüst olmak kendini ateşe atmaktır.
Oysa siz henüz ailenize muhtaç olmanıza rağmen dürüstlüğünüz yüzünden başınız ağrıyor.
Kendi ayaklarınız üzerinde durana kadar ailenizle ters düşmeyin, kendinizi belli etmeyin, hem sen hem aileniz üzülür.
Bir yere geldikten sonra ne düşüncede olursan ol ailen aynı tepkiyi vermeyecektir. Çünkü onlar senin adam olamayacağından korkuyor, zira onların adam olma anlayışı bir iş-güç sahibi olmakla eş değerdir.
Bizler de benzer baskılardan geçtik, kendim bu dürüstlük yüzünden başıma gelmeyen kalmadı, en azından şimdilik dürüst davranmak zorunda değilsin.
Araştırmanı fırsat buldukça gizli yürütün, zaten bir iş-güç sahibi olduktan sonra senin düşüncen kimseyi ilgilendirmeyecektir...

Yalnız dürüst davranmaktan vazgeçmek istemiyorum.Çünkü içimde biriktirdiğim baskı patladı.Ve psikolojik doktora annemle gideceğim,kendim psikolojik doktora daha önce gittim ve ama psikoloji tedavi olmadım,bu sefer doktora annem ile gidip her şeyi anlatacağım.Doktorun anneme farklı inançlara saygı göstermesi gerektiğini söylemesini istiyorum.Zaten sorumsuz ve kendi başımın çaresine bakamaz biriyim ve bana iş bul evden gideceksin interneti umarım kapatmazlar.Üstelik ailemde Atatürkçü ama neden dinsel baskı yapıyorlar onuda anlamış değilim.Ve araştırmamı gizli tutmak da istemiyorum.Tüm umudum psikolojik doktorunda umarım baskı yapmamak gerektiğini söylerler.İki gündür psikolojim bozuldu.

Tengrizm;doktora güvenmekle hata edersin..Benden söylemesi..

Ailen senden endişelendiği için sana farklı davranıyor..Sen de onlar endişelenmesin diye farklı davranabilirsin..

Dürüst olmak tabi ki çok önemli ama bu hayatta en önemli şey,senin akıl sağlığındır,bunu sakın unutma..

Aileni dürüst kalarak zorlamamalısın..Sen zaten kendine karşı dürüst olduğunu ispatlamışsın..Önemli olan bu..Ailene karşı dürüst olmasan da olur..
Anne ve babana,hata ettiğini,internette değişik videolar izlemeyeceğini söyleyebilirsin..Tekrar iman tazelediğini söyleyebilirsin..Hatta kendi kendini zor duruma sokmamak adına,onlar için göstermelik namaz bile kılabilirsin..
Yani kasma kendini..''Ben dürüstüm'',''ben dürüstüm'' deyip,soluğu akıl hastanesinde bile alabilirsin:)

Ailenle iyi geçinmek adına ikiyüzlü davran..Askere git..Kendine bir hayat kurmaya çabala..S.ktir et dini/imanı..

Yaş genç olmasına rağmen, epeydir bir kısır döngü içerisinde kalmanız, sizi olumsuz etkilemiş gibi olsada, bunun diğer yandan olumlu taraflarıda vardır.

"Seni öldürmeyen şey, seni güçlü kılar." Nietzsche

Bağışıklık kazanmak böyle bir şey, sorunlarla, problemlerle uğraşacaksınız ki "güçlü" olabilesiniz, yoksa siz ailenizin dediği gibide olsanız, sorunlar bitmeyecek, gene aynı şeyler olacak. Eleştiriler hiç bitmeyecek.
Görünen o ki bayağıda aşama kaydetmişiniz, bunlar kazançlarınız.

Diyeceğim bazı şeyler değişmez, ne yapsanızda değişmez, o yüzden onlarla mücadele etmek yerine, onları fırsata da dönüştürebilirsiniz.
Yani şimdiye kadar ne yaptıysanız, nasıl davrandıysanız gene onları yapın, tabi fevriye kaçmadan yapın.
Kimseyi kırmayın, ama yapacağınızı da yapın.

Bu işler böyle :D

Aslında mücadele etmek istiyorum,ve bu sefer biraz ailemle düzeldi gibi ama dini konulardan bahsetmemi istemiyorlar.

Bu tür konular baskı aracı olabiliyor. En iyisi hiç bahsetmemek bu konulardan. Hayata hedeflerle tutunup o yolda ilerlememiz lazım bence. Bu inanç bahisleri ise bir aksesuar sadece, kesinlikle asıl hedef/amaç değil bana göre.

Evet doğru söylüyorsunuz ve bende tembel sorumsuz insanım hatta üniversiteyi kazanamadım bile,içimden çalışmak gelmiyor.Böyle konulardan bahsetmeyeceğim ama Tengri inancıma ait olduğumu biliyorlar.

Benim tavsiyem; derslerinize sıkıca çalışıp üniversiteyi kazanmanız ve kendinize ayrı bir yol çizmenizdir. İnanç bahisleri olumsuz sonuçlar doğurabildiği için hayatını çalar insanın, oyalar, zaman kaybettirir, üzer vs.

Tengri inancına mensup olabilirsiniz, inançsız olun da demiyorum. Ama başkalarıyla(aile dahil) bu konuları en azından kendinize bir yol çizene kadar konuşmamak ve hayata odaklanmak bence en iyisi. Bu tür şeyler yüzünden insanların birbirini kırmasına gerek yok, herkes kendi yolunu çizmeli.

Evet üniversite kazanmak da önemli ama aşırı asosyal insanım ve dışarı çıkma korkusu yani agorafobi var bende en iyisi konuşmamak ve saklamak,umarım üniversite sınavını kazanırım.Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için.