Turan Dursun Sitesi Forumları

Adım yüce Heptelehübü, yer ve göklerin yaratıldığı gün doğdum, and olsun ki bu göğün yerden ayrıldığı günki yüzünde yazılıdır. Bana inanmyanlar ve benim dediğimi yapmayanlar için korkunç azaplar olacağını biliyorum, hatta öte dünyada olduğu gibi bu dünyadada bir çok rezilliklerin olacağı gibi. Tam donanımlı inanç örgütünü kurduğum gün, bilmek değil uygulama safhasına geçeceğim, bana inanmayanlar için idam sehpaları hazırlatacağım. İnsanlık için çok iyi ve gelecek için ve gelecekde sonsuz mutlu bir hayat sürmek isteyenlerin hayalleri için böyle çok mutlu bir müjdesi var Heptelehübünün.
[hr:cfe00d2fea]
Site ile tanışıklığım ne zaman oldu anımsamıyorum, ama uzun zaman önceydi. O zamanlar 2002 yılında geçirdiğim ateşli bir rahatsızlığın etkileri vardı üzerimde, aracımın dahi plakasını ezberleyemez araçtan ayrıldığımda plaka lazım olursa okumak için Ruhsatı yanımda taşırdım. Anımsadığım İlhan Arsel sitesi ile ilgilenmek ve sitenin tasarımını yapmak için girişimlerde bulunuyordum, ancak bu mümkün olmamıştı. O kadar saldırı sonunda Gökten zembille inen, benden giden bir-kaç destek mailine güvenilmesini beklemek abes olurdu. O zamanlar madem İlhan Arsel'in sitesi var Turan Dursun'da vardır dedim ve arama motoruna yazarak siteye eriştim...

Zırt pırt kullanıcı adımı : ), şifremi unutuyordum, ilk aldığım üyelik bir saldırı sonrasında erişim dışı kaldı. Uzun bir müddet işlerimden dolayı internet ile fazla ilgilenemedim, döndüğümde ise doğal olarak yine şifremi anımsamıyordum, üye olurken hangi maili yazdığımıda bilmediğim gibi, zaten maillerimin şifrelerini de anımsamıyordum. Spartakus_ olarak üye olmuşum, sonra yine bunu unutmuştum, bir gün bir arkadaşımız Tarihi Kadim'e Ek adlı başlığı aldı çıkarttı, o zaman hatırladım. Bir mail adresime sürekli Turan Dursun sitesinden otomatik mailler geliyor ama ben bu mail adresi ile üye değilim diye düşünüyordum, en sonunda suçlu nicki bu sayede bulmuş oldum... Bu zamanlarda ise artık eski rahatsızlığın izleri kalmamamış, artık aracımın plakasını anımsamak için yanımda ruhsat taşımak zorunda kalmıyordum(Şirket aracınınkisini ise 1 yıl yine taşıdım ama bunu çaktırmıyoruz :)). İşte bu nedenledir ki Spartacus Nicki kalıcı oldu :)

Çocukluğum bir dönem Ankara .... yoksul geçti, 2002 yılına kadar sağlam bir hafızaya sahiptim, o kadar ki çok ama çok küçük yaşlarımı dahi hatırlıyordum. Neyse o günler hakkında hatırladığım çok fazla bir şey yok şimdi, bol kitaplı ve dergili bir evdi İstanbul'a evi taşıyan kamyon ile gelmiştik. İlkokul yılları ise İstanbul'da sürdü, Ağabeyim benden 1 yıl önce okula gittiği için ve evde annemle olan okuma uğrşlarından dolayı, benim için hevesli bir şey olsa gerek, bir defter ve bir kalemde benim elimde okul öncesi ilk yıl bu çabalara katılmakla geçti. Okula başladığımda ise zaten hem okur hemde yazardım, babam sınıf atlatılmamı kabul etmedi, kırmızı bir kurdale ile gezdim :)

Darbe sonrası ise malum, babaannem ve Dedem bir gün pat diye çıkageldi, yolculuk köye oldu. Ev sahibine ödeyemediğimiz kira için evdeki eşyaları bırakmışlardı ve hiç unutmuyorum bazı eşyalar içinde tartışılmıştı. Köyde ise okula devam eder, Tarlaya giden ebeveynler Samanlıkta sadece bizlerin bildiği bir yere Azık(yiyecek) bırakırlardı, köy ekmeği ve içinde tahin helvası, öğlenleri onu yer tekrar okula giderdik. Yazın ise İnek güder, bol bol toprakla oynar, karıncaları izlerdim, karıncaları izlemek alışkanlık olmuştu ve tabi ölmüşlerine mezar yapmak ayrı bir şey. Biraz daha büyüyünce kenarından dere akan Pancar tarlasına götürür oldum inekleri, çünkü bir arabam olmalıydı, uzun süren ve her akşam ettiğim duaların sonunda küçük bir arabam olmadı, bende dere kenarında içine rahatlıkla sığacağım büyüklükte çamurdan bir otomobil yapmıştım, sanırım şimdi olacaktı, çünkü şimdi duam bir araba olması değil, var olan o arabanın yürütülmesi içindi. Buda olmadı ama hayvanlar sürekli yedikleri pancardan ishal oldular, ardında küçük bir dayak yedim, en sevdiğim buzağılığından elimde büyüyen ineğimi benden ve pancar tarlası kaynaklı yakalandığı rahatsızlıktan dolayı kaybettim, bir arabam olmamıştı ama ineğimi araba sevdasına kaybetmiştim... Köyde sürekli bizimle dalga geçilirdi çünkü hiç küfür etmezmişisiz, inekleride güderken sopa kullanmaz, ellerimiz omuzlarında onlarla arkadaşca gider arkadaşça dönermişiz, neymiş ineklerin arkadaşıymışız :)...

Eskiden kalma ve yangından kurtulmuş kültür-edebiyat politka dergilerini okurdum, evde ne varsa okurdum, sürekli okurdum.. Ortaokul yılları ise bir yurtda geçti ve tam imanlı, donanımlı 3 yıldı...

Bir Tanrı inancından nasıl vazgeçtim, çokda önemli görmüyorum çünkü böyle bir inancın olma zorunluluğu zaten bunu anlamsız kılıyordu. İnanç insani bir şey olsa gerekti, Tanrı'da bu koşula olan bağımlılığıyla yine öyle..

Sonra lise, sonra yine okul derken..... 13 yıl aktif siyasetle ilgilendim, sosyalist düşünce ile, çok yoğun bir şekilde sosyal tarih ve felsefe okudum, Türkiye'de siyasetin sadece tabular üzerinden yürüdüğünü gördüğümde ise şok yaşadım, uzun bir dönem aksi için çalıştım ama kutsallar afaki yıkılamıyordu çünkü günceldi ve sürekli kendisini yeniden üretiyordu ve sürekli anti demokratik tutum ve düşüncelere meşruiyet zemini oluyorlardı! Ve aydınlanmanın özünde tabuları yıkmakda olduğunu anladım.

Sitede Yönetim'de yer almam teklifi ise Psikokemoterapi'den gelmişti, tek bir şartım olmuştu, Oda bana ölçtüğü ve biçtiği ceketin bana çok büyük gelmesi halinde, O'nun kötü bir terzi olduğunu düşüneceğimi, her şeyden evvel iyi ölçüp, biçtiğine dair emin olmasını istemiştim.. Hala ceketten değil, cüssemden şüphelerim var :twisted: