30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

Tüm T.D. Site sakinleri ve Kahraman Ordumuza,

Bu mutlu günde, Ulu Milletimizin bağrından çıkan ve büyük zaferi bize yaşatan M. K. Atatürk ve silah arkadaşları ile kahraman Türk Ordusu’na şükran ve minnetlerimizi sunarken, ulusumuzun da Zafer Bayramını kutlarım.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun. Yüce Yaradan rahmet eylesin.

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

26 AĞUSTOS GECESİNDE SAATLAR
İKİ OTUZDAN BEŞ OTUZA KADAR
ve
İZMİR RIHTIMINDAN AKDENİZ'E
BAKAN NEFER



Saat 2.30.

Kocatepe yanık ve ihtiyar bir bayırdır,
ne ağaç, ne kuş sesi,
* * * * * * * * *ne toprak kokusu vardır.
Gündüz güneşin,
* * * * * * * * * * gece yıldızların altında kayalardır.
Ve şimdi gece olduğu için
ve dünya karanlıkta daha bizim,
* * * * * * * * * * * *daha yakın,
* * * * * * * * * * * * * * * *daha küçük kaldığı için
ve bu vakitlerde topraktan ve yürekten
* * * * * * * * evimize, aşkımıza ve kendimize dair
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * sesler geldiği için
kayalıklarda şayak kalpaklı nöbetçi
okşayarak gülümseyen bıyığını
* * * * * * * *seyrediyordu Kocatepe'den
* * * * * * * * * * * *dünyanın en yıldızlı karanlığını.
Düşman üç saatlik yerdedir
ve Hıdırlık-tepesi olmasa
* * * *Afyonkarahisar şehrinin ışıkları gözükecek.
Küzeydoğuda Güzelim-dağları
ve dağlarda tek
* * * * * * * * * * * *tek
* * * * * * * * * * * * * *ateşler yanıyor.
Ovada Akarçay bir pırıltı halinde
ve şayak kalpaklı nöbetçinin hayalinde
* * * * * * * * * şimdi yalnız suların yaptığı bir yolculuk var :
Akarçay belki bir akar su,
* * * * * * * * * * * *belki bir ırmak,
* * * * * * * * * * * * * * * belki küçücük bir nehirdir.
Akarçay Dereboğazı'nda değirmenleri çevirip
* * * * * * * * * * * * * *ve kılçıksız yılan balıklarıyla
* * * * * * * * * * * * * * * * * *Yedişehitler kayasının gölgesine girip
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * çıkar.
Ve kocaman çiçekleri eflâtun
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * kırmızı
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * beyaz
ve sapları bir, bir buçuk adam boyundaki
* * * * * * * * * * * * * * *haşhaşların arasından akar.
Ve Afyon önünde
* * * * * * * * * * * Altıgözler Köprüsü'nün altından
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * gündoğuya dönerek
ve Konya tren hattına rastlayıp yolda
Büyükçobanlar Köyü'nü solda
* * * * * * * * * * * *ve Kızılkilise'yi sağda bırakıp
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * gider.

Düşündü birdenbire kayalardaki adam
kaynakları ve yolları düşman elinde kalan bütün nehirleri.
Kim bilir onlar ne kadar büyük,
* * * * * * * * * * *ne kadar uzundular?
Birçoğunun adını bilmiyordu,
yalnız, Yunan'dan önce ve Seferberlik'ten evvel
Selimşahlar Çiftliği'nde ırgatlık ederken Manisa'da
* * * * * * * * *geçerdi Gediz'in sularını başı dönerek.

Dağlarda tek
* * * * * * * * * *tek
* * * * * * * * * * * * ateşler yanıyordu.
Ve yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar ki
şayak kalpaklı adam
nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden
* * * *güzel, rahat günlere inanıyordu
ve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanında,
birdenbire beş adım sağında onu gördü.
Paşalar onun arkasındaydılar.
O, saatı sordu.
Paşalar : «Üç,» dediler.
Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe'den Afyon Ovası'na atlıyacaktı.

Saat 3.30.

Halimur - Ayvalı hattı üzerinde
* * * * * * * * * * * * * * * * manga mevziindedir.

İzmirli Ali Onbaşı
(kendisi tornacıdır)
karanlıkta gözyordamıyla
* * * * sanki onları bir daha görmiyecekmiş gibi
* * * * * * *baktı manga efradına birer birer :
Sağda birinci nefer
* * * * * * * * * * * * sarışındı.
İkinci esmer.
Üçüncü kekemeydi
fakat bölükte
* * * * * * yoktu onun üstüne şarkı söyliyen.
Dördüncünün yine mutlak bulamaç istiyordu canı.
Beşinci, vuracaktı amcasını vuranı
* * * * * * * * * * * * * tezkere alıp Urfa'ya girdiği akşam.
Altıncı,
inanılmıyacak kadar büyük ayaklı bir adam,
memlekette toprağını ve tek öküzünü
ihtıyar bir muhacir karısına bıraktığı için
kardeşleri onu mahkemeye verdiler
ve bölükte arkadaşlarının yerine nöbete kalktığı için
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * ona «Deli Erzurumlu» derdiler.
Yedinci, Mehmet oğlu Osman'dı.
Çanakkale'de, İnönü'nde, Sakarya'da yaralandı
ve gözünü kırpmadan
* * * * * * * * * * * *daha bir hayli yara alabilir,
yine de dimdik ayakta kalabilir.
Sekizinci,
* * * * * * *İbrahim,
* * * * * * * * * * * * * korkmıyacaktı bu kadar
bembeyaz dişleri böyle tıkırdayıp
* * * * * * * * * * * * * * * * birbirine böyle vurmasalar.
Ve İzmirli Ali Onbaşı biliyordu ki :
tavşan korktuğu için kaçmaz
* * * * * * * * * * * kaçtığı için korkar.

Saat 4.

Ağzıkara - Söğütlüdere mıntıkası.
On ikinci Piyade Fırkası.
Gözler karanlıkta, uzakta.
Eller yakında, makanizmalar üzerinde.
Herkes yerli yerinde.
Tabur imamı
mevzideki biricik silâhsız adam :
* * * * * * * * * * * * * * * * * ölülerin adamı,
kırık bir söğüt dalı dikerek kıbleye doğru,
durdu boyun büküp
* * * * * * * * * * * * * *el kavuşturup
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *sabah namazına.
İçi rahattır.
Cennet, ebedî bir istirahattır.
Ve yenilseler de, yenseler de âdâyı,
meydânı gazadan o kendi elleriyle verecektir
* * * * * * * * * * * *Cenâbı rabbülâlemîne şühedâyı.

Saat 4.45.

Sandıklı civarı.
Köyler.
Sarkık, siyah bıyıklı süvari,
çınar dibinde, beygirinin yanında duruyordu.
Çukurova beygiri
* * * * * * * * * * *kuyruğunu karanlığa vuruyordu :
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *dizkapaklarında kan,
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *kantarmasında köpük...
İkinci Süvari Fırkası'ndan Dördüncü Bölük,
atları, kılıçları ve insanlarıyla havayı kokluyor.
Geride, köylerde bir horoz öttü.
Ve sarkık, siyah bıyıklı süvari
* * * * * * * * * * ellerinin tersiyle yüzünü örttü.
Karşı dağlar ardında, düşman elinde kalan
* * * * * * * * * * * * * bir başka horoz vardır :
baltaibik, sütbeyaz bir Denizli horozu.
Düşmanlar herhal onu çoktan kesip
* * * * * * * * * * * * * * * * * çorbasını yapmışlardır...

Saat beşe on var.

Kırk dakka sonra şafak
* * * * * * * * * * * * * * * * sökecek.
«Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak».
Tınaztepe'ye karşı Kömürtepe güneyinde,
On beşinci Piyade Fırkası'ndan iki ihtiyat zabiti
ve onların genci, uzunu,
Darülmuallimin mezunu
* * * * * * * * * * * * * * * * *Nurettin Eşfak,
mavzer tabancasının emniyetiyle oynıyarak
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *konuşuyor :
* * * *-Bizim İstiklâl Marşı'nda aksıyan bir taraf var,
* * * *bilmem ki, nasıl anlatsam,
* * * *Âkif, inanmış adam,
* * * *fakat onun, ben,
* * * * * * * * inandıklarının hepsine inanmıyorum.
* * * *Meselâ, bakın :
* * * *«Gelecektir sana vaadettiği günler Hakkın.»
* * * *Hayır,
* * * *gelecek günler için
* * * * * * * * * * * * * *gökten âyet inmedi bize.
* * * *Onu biz, kendimiz
* * * * * * * * * * * * * vaadettik kendimize.
* * * *Bir şarkı istiyorum
* * * * * * * * * * * * * * zaferden sonrasına dair.
* * * *«Kim bilir belki yarın...»

Saat beşe beş var.

Dağlar aydınlanıyor.
Bir yerlerde bir şeyler yanıyor.
Gün ağardı ağaracak.
Kokusu tütmeğe başladı :
* * * * * * * * * * *Anadolu toprağı uyanıyor.
Ve bu anda, kalbi bir şahan gibi göklere salıp
ve pırıltılar görüp
ve çok uzak
çok uzak bir yerlere çağıran sesler duyarak
bir müthiş ve mukaddes mâcereda,
ön safta, en ön sırada,
şahlanıp ölesi geliyordu insanın.

Topçu evvel mülâzımı Hasan'ın
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * yaşı yirmi birdi.
Kumral başını gökyüzüne çevirdi,
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *kalktı ayağa.
Baktı, yıldızları ağaran muazzam karanlığa.
Şimdi bir hamlede o kadar büyük,
* * * * * * * * * * * * * * * öyle şöhretli işler yapmak istiyordu ki
bütün ömrünü ve hâtırasını
* * * * * * * * * * *ve yedi buçukluk bataryasını
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * ağlanacak kadar küçük buluyordu.

Yüzbaşı sordu :
- Saat kaç?
- Beş.
- Yarım saat sonra demek...

98956 tüfek
ve şoför Ahmet'in üç numrolu kamyonetinden
yedi buçukluk şnayderlere, on beşlik obüslere kadar,
bütün âletleriyle
ve vatan uğrunda,
yani, toprak ve hürriyet için ölebilmek kabiliyetleriyle
Birinci ve İkinci ordular
* * * * * * * * * * * * * *baskına hazırdılar.

Alaca karanlıkta, bir çınar dibinde,
* * * * * * * * * * * * * * * *beygirinin yanında duran
* * * * * * * * * * * * * * * *sarkık, siyah bıyıklı süvari
* * * * * * * * * * * * * * * *kısa çizmeleriyle atladı atına.
Nurettin Eşfak
* * * * * * * *baktı saatına :
- Beş otuz...
Ve başladı topçu ateşiyle
* * * * * * * * ve fecirle birlikte büyük taarruz...

Sonra.
Sonra, düşmanın müstahkem cepheleri düştü.
Bunlar :
* * * * * Karahisar güneyinde 50
* * * * * * * * * * * * * * *ve doğusunda 20-30 kilometredeydiler.

Sonra.
Sonra, düşman ordusu kuvâyi külliyesini ihâta ettik
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *Aslıhanlar civarında
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 30 Ağustosa kadar.

Sonra.
Sonra, 30 Ağustosta düşman kuvâyı külliyesi imha ve esir olundu.
Esirler arasında General Trikopis :
Alaturka sopa yemiş bir temiz
ve sırmaları kopuk frenk uşağı...

Yaralı bir düşman ölüsüne takıldı Nurettin Eşfak'ın ayağı.
Nurettin dedi ki : «Teselyalı Çoban Mihail,»
Nurettin dedi ki : «Seni biz değil,
* * * * * * * * * * * * * *buraya gönderenler öldürdü seni...»

Sonra.
Sonra, 31 Ağustos günü
* * * * * * * * * *ordularımız İzmir'e doğru yürürken
serseri bir kurşunla vurulan
* * * * * * * * * * * * *Deli Erzurumluydu.
Devrildi.
Kürek kemikleri altında toprağı duydu.
Baktı yukarı,
baktı karşıya.
Gözler hayretle yandılar :
önünde, sırtüstü, yan yana yatan postalları
* * * * * * * * * * * * * *her seferkinden kocamandılar.
Ve bu postallar daha bir hayli zaman
üzerlerinden atlayıp geçen arkadaşların arkasından
seyredip güneşli gökyüzünü
ihtiyar bir muhacir karısını düşündüler.
Sonra...
Sonra, sarsılıp ayrıldılar birbirlerinden
ve Deli Erzurumlu ölürken kederinden
* * * * * * * * * * * yüzlerini toprağa döndüler...

Solda, ilerdeydi Ali Onbaşı.
Kan içindeydi yüzü gözü.
Bir süvari takımı geçti yanından dörtnala.
Kaçanı kovalamıyordu yalnız
* * * * * * * * * * *ulaşmak da istiyordu bir yerlere
ve sadece kahretmiyor
* * * * * * * * * * *yaratıyordu da.
Ve kılıçların,
* * * * * * * * *nalların,
* * * * * * * * * * * * * * ellerin
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *ve gözlerin pırıltısı
* * * * * * * *ardarda çakan aydınlık bir bütündü.
Ali Onbaşı bir şimşek hızıyla düşündü
ve şu türküyü duydu :
* * * *«Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
* * * * *Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *bu memleket bizim.

* * * * *Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
* * * * *ve ipek bir halıya benziyen toprak,
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *bu cehennem, bu cennet bizim.

* * * * *Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
* * * * *yok edin insanın insana kulluğunu,
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *bu dâvet bizim...

* * * * *Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
* * * * *ve bir orman gibi kardeşçesine,
* * * * *bu hasret bizim...»>

Sonra.
Sonra, 9 Eylülde İzmir'e girdik
ve Kayserili bir nefer
yanan şehrin kızıltısı içinden gelip
öfkeden, sevinçten, ümitten ağlıya ağlıya,
Güneyden Kuzeye,
Doğudan Batıya,
Türk halkıyla beraber
seyretti İzmir rıhtımından Akdeniz'i.

Ve biz de burda bitirdik destanımızı.
Biliyoruz ki lâyığınca olmadı bu kitap,
Türk halkı bağışlasın bizi,
onlar ki toprakta karınca,
* * * * * * * * * * * * * * * * * *suda balık,
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *havada kuş kadar
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *çokturlar;
korkak,
* * * * * *cesur,
* * * * * * * * * * câhil,
* * * * * * * * * * * * * * hakîm
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *ve çocukturlar
ve kahreden
* * * * * * * * yaratan ki onlardır,
kitabımızda yalnız onların mâcereları vardır...


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *Nazım Hikmet

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

Saat beşe beş var.

Dağlar aydınlanıyor.
Bir yerlerde bir şeyler yanıyor.
Gün ağardı ağaracak.
Kokusu tütmeğe başladı :
Anadolu toprağı uyanıyor.
Ve bu anda, kalbi bir şahan gibi göklere salıp
ve pırıltılar görüp
ve çok uzak
çok uzak bir yerlere çağıran sesler duyarak
bir müthiş ve mukaddes mâcereda,
ön safta, en ön sırada,
şahlanıp ölesi geliyordu insanın.

Topçu evvel mülâzımı Hasan'ın
yaşı yirmi birdi.
Kumral başını gökyüzüne çevirdi,
kalktı ayağa.
Baktı, yıldızları ağaran muazzam karanlığa.
Şimdi bir hamlede o kadar büyük,
öyle şöhretli işler yapmak istiyordu ki
bütün ömrünü ve hâtırasını
ve yedi buçukluk bataryasını
ağlanacak kadar küçük buluyordu.

Yüzbaşı sordu :
- Saat kaç?
- Beş.
- Yarım saat sonra demek...

98956 tüfek
ve şoför Ahmet'in üç numrolu kamyonetinden
yedi buçukluk şnayderlere, on beşlik obüslere kadar,
bütün âletleriyle
ve vatan uğrunda,
yani, toprak ve hürriyet için ölebilmek kabiliyetleriyle
Birinci ve İkinci ordular
baskına hazırdılar.

Alaca karanlıkta, bir çınar dibinde,
beygirinin yanında duran
sarkık, siyah bıyıklı süvari
kısa çizmeleriyle atladı atına.
Nurettin Eşfak
baktı saatına :
- Beş otuz...
Ve başladı topçu ateşiyle
ve fecirle birlikte büyük taarruz...

Sonra.
Sonra, düşmanın müstahkem cepheleri düştü.
Bunlar :
Karahisar güneyinde 50
ve doğusunda 20-30 kilometredeydiler.

Sonra.
Sonra, düşman ordusu kuvâyi külliyesini ihâta ettik
Aslıhanlar civarında
30 Ağustosa kadar.

Sonra.
Sonra, 30 Ağustosta düşman kuvâyı külliyesi imha ve esir olundu.
Esirler arasında General Trikopis :
Alaturka sopa yemiş bir temiz
ve sırmaları kopuk frenk uşağı...

Yaralı bir düşman ölüsüne takıldı Nurettin Eşfak'ın ayağı.
Nurettin dedi ki : «Teselyalı Çoban Mihail,»
Nurettin dedi ki : «Seni biz değil,
buraya gönderenler öldürdü seni...»

Sonra.
Sonra, 31 Ağustos günü
ordularımız İzmir'e doğru yürürken
serseri bir kurşunla vurulan
Deli Erzurumluydu.
Devrildi.
Kürek kemikleri altında toprağı duydu.
Baktı yukarı,
baktı karşıya.
Gözler hayretle yandılar :
önünde, sırtüstü, yan yana yatan postalları
her seferkinden kocamandılar.
Ve bu postallar daha bir hayli zaman
üzerlerinden atlayıp geçen arkadaşların arkasından
seyredip güneşli gökyüzünü
ihtiyar bir muhacir karısını düşündüler.
Sonra...
Sonra, sarsılıp ayrıldılar birbirlerinden
ve Deli Erzurumlu ölürken kederinden
yüzlerini toprağa döndüler...

Solda, ilerdeydi Ali Onbaşı.
Kan içindeydi yüzü gözü.
Bir süvari takımı geçti yanından dörtnala.
Kaçanı kovalamıyordu yalnız
ulaşmak da istiyordu bir yerlere
ve sadece kahretmiyor
yaratıyordu da.
Ve kılıçların,
nalların,
ellerin
ve gözlerin pırıltısı
ardarda çakan aydınlık bir bütündü.
Ali Onbaşı bir şimşek hızıyla düşündü
ve şu türküyü duydu :
«Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket bizim.

Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim...

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim...»>

Sonra.
Sonra, 9 Eylülde İzmir'e girdik
ve Kayserili bir nefer
yanan şehrin kızıltısı içinden gelip
öfkeden, sevinçten, ümitten ağlıya ağlıya,
Güneyden Kuzeye,
Doğudan Batıya,
Türk halkıyla beraber
seyretti İzmir rıhtımından Akdeniz'i.

Ve biz de burda bitirdik destanımızı.
Biliyoruz ki lâyığınca olmadı bu kitap,
Türk halkı bağışlasın bizi,
onlar ki toprakta karınca,
suda balık,
havada kuş kadar
çokturlar;
korkak,
cesur,
câhil,
hakîm
ve çocukturlar
ve kahreden
yaratan ki onlardır,
kitabımızda yalnız onların mâcereları vardır...




939 İstanbul Tevkifanesi,
940 Çankırı Hapisanesi,
941 Bursa Hapisanesi



anadolu toprakları'nın askeri emperyalizm'den kurtulduğu bu günde, tüm özgürlük şehitlerini saygıyla anıyoruz.

bir sitemim var. herhangi bir başlığa 1 saat içinde 40 tane cevap gelebiliyor. lakin böylesine önemli bir başlığa bu kadar az cevabın gelmesi içler acısıdır.

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

«Karayılan der ki : Harbe oturak,
Kilis yollarından kelle getirek,
nerde düşman varsa orda bitirek,
vurun ha yiğitler namus günüdür...»

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

karayılan
karayılan olmazdan önce
antep köylüklerinde ırgattı.
belki rahatsızdı, belki rahattı,
bunu düşünmeğe vakit bırakmıyordular,
yaşıyordu bir tarla sıçanı gibi
ve korkaktı bir tarla sıçanı kadar.
yiğitlik atla, silâhla, toprakla olur,
onun atı, silâhı, toprağı yoktu.
boynu yine böyle çöp gibi ince
ve böyle kocaman kafalıydı
karayılan
karayılan olmazdan önce.
düşman antep’e girince
antepliler onu
korkusunu saklayan
bir fıstık ağacından
alıp indirdiler.

altına bir at çekip
eline bir mavzer
verdiler.

antep çetin yerdir.
kırmızı kayalarda
yeşil kertenkeleler.
sıcak bulutlar dolaşır havada
ileri geri...

düşman tutmuştu tepeleri,
düşmanın topu vardı.
antepliler düz ovada
sıkışmışlardı.
düşman şarapnel döküyordu,
toprağı kökünden söküyordu.
düşman tutmuştu tepeleri.
akan : antep’in kanıydı.

düz ovada bir gül fidanıydı
karayılan’ın
karayılan olmazdan önceki siperi.
bu fidan öyle küçük,
korkusu ve kafası öyle büyüktü ki onun,
namlıya tek fişek sürmeden
yatıyordu yüzükoyun.

antep sıcak,
antep çetin yerdir.
antepliler silahşor olur.
antepliler yiğit kişilerdir.
fakat düşmanın topu vardı.
ve ne çare, kader,
düz ovayı antepliler
düşmana bırakacaklardı.

“karayılan” olmazdan önce
umurunda değildi karayılan’ın
kıyamete dek düşmana verseler antep’i
çünkü onu düşünmeğe alıştırmadılar.
yaşadı toprakta bir tarla sıçanı gibi,
korkaktı da bir tarla sıçanı kadar.

siperi bir gül fidanıydı onun,
gül fidanı dibinde yatıyordu ki yüzükoyun
ak bir taşın ardından
kara bir yılan
çıkardı kafasını.
derisi ışıl ışıl,
gözleri ateşten al,
dili çataldı.
birden bir kurşun gelip
kafasını aldı.
hayvan devrildi kaldı.

karayılan
karayılan olmazdan önce
karayılanın encâmını görünce
haykırdı avaz avaz
ömrünün ilk düşüncesini :
“ibret al, deli gönlüm,
demir sandıkta saklansan bulur seni,
ak taş ardında kara yılanı bulan ölüm.”

ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olan,
fırlayıp atlayınca ileri
bir dehşet aldı anteplileri,
seğirttiler peşince.
düşmanı tepelerde yediler.
ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olana :
karayılan dediler.

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

ayın altında kağnılar gidiyordu.
kağnılar gidiyordu akşehir üstünden afyon’a doğru.
toprak öyle bitip tükenmez,
dağlar öyle uzakta,
sanki gidenler hiçbir zaman
hiçbir menzile erişmeyecekti.
kağnılar yürüyordu yekpare meşeden tekerlekleriyle.
ve onlar
ayın altında dönen ilk tekerlekti.
ayın altında öküzler
başka ve çok küçük bir dünyadan gelmişler gibi
ufacık, kısacıktılar,
ve pırıltılar vardı hasta, kırık boynuzlarında
ve ayakları altından akan
toprak,
toprak
ve topraktı.
gece aydınlık ve sıcak
ve kağnılarda tahta yataklarında
koyu mavi humbaralar çırılçıplaktı.
ve kadınlar
birbirlerinden gizliyerek
bakıyorlardı ayın altında
geçmiş kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine.
ve kadınlar,
bizim kadınlarımız :
korkunç ve mübarek elleri,
ince , küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yarimiz
ve sanki hiç yaşamamış gibi ölen
ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen
ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız
ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki
ve karasabana koşulan
ve ağıllarda
ışıltısında yere saplı bıçakların
oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan
kadınlar,
bizim kadınlarımız
şimdi ayın altında
kağnıların ve hartuçların peşinde
harman yerine kehribar başaklı sap çeker gibi
aynı yürek ferahlığı,
aynı yorgun alışkanlık içindeydiler.
ve on beşlik şarapnelin çeliğinde
ince boyunlu çocuklar uyuyordu.
ve ayın altında kağnılar
yürüyordu akşehir üstünden afyon’a doğru.

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

Nedense bu yıl 30 Ağustos'u kutlamak eski yıllardaki kadar heyecan vermiyor.

Badem bıyıklı, 15 yaşında nikahladığı kızcağızın kafasını kendi kompleksleri nedeni ile poşetletip bunu da inanç özgürlüğü diye millete yutturmaya çalışan bir cumhurbaşkanı.

Sancak kıtası geçerken sap gibi oturan, insanlarla göz temasından korktuğu için taktığı kara gözlükleri gözünde bir başbakan. Bayrağı sevmez, vatanı sevmez, ümmetçi, takiyyeci, bir dediği bir dediğini tutmaz.

Vatan toprağı karış karış satılırken, ekonominin can damarı bankaların yarıdan fazlası kendilerine karşı kurtuluş savaşı verdiğimiz ülkelere, 30 Ağustos'ta arkalarına bakmadan kaçırdıklarımıza peşkeş çekilirken, 84 yılın birikimi ile kurulmuş en büyük devlet kuruluşları haraç mezat el değiştirirken zil takıp oynayan entel-dantel aydın takımı.

Bir torba kömüre, çeyrek altına hem kendi geleceğini hem de ülke'nin geleceğini satan ama ne yaptığının farkında bile olmayacak kadar zırcahil, tarikatların oyuncağı olmuş bir halk.

84 yılın ardından böyle olmamalıydı. Türk gibi başladık, Türk gibi bitirdik anlaşılan.

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

youef'e katılıyorum.

Ne 30 ağustosu? Artık bu da sadece görüntüyü kurtarmaktan başak bir şey değil.

Güneşi özledik güneşi.

http://www.youtube.com/watch?v=-Til4...elated&search=

Re: 30 Ağustos Zafer Bayramımız
 

Gönlüne sağlık sevgili youef...