Müslüman olsaydım, müslüman olmasaydım...
 

Düşünüyorum;

Müslüman olmayıp, bir yaratana ve dine inanmasaydım nasıl bir yaşamım olurdu;

• Hiçbir dini kuralın vicdani baskısı altında olmazdım. Bu tür kurallara uymamak bana bir sıkıntı vermezdi.
• Özellikle ülkemizde dikkat çekici biri olurdum. Daha çok düşünen, aykırı biri olduğumu düşünürdü insanlar.
• Namaz kılmak, oruç tutmak, dua etmek gibi ibadetlerin fiziksel yükünden kurtulmuş olurdum.
• İçki ya da sigara içmemde, uyuşturucu kullanmamda vicdani bir sıkıntı kalmazdı. Sağlığıma dikkat etmiyorsam, pekala hepsini denerdim.
• Zorda kalırsam rahatça yalan söyleyebilir, bundan herhangi bir vicdani sıkıntı duymazdım.
• "Herşey buradan ibaret ve hayat bir mücadele" diye düşünüp, bu mücadeleye katılır ve gerekirse düşüncem ve menfaatim uğruna başkalarının canını yakmayı çok da önemsemezdim.
• Bolca para kazanır ve bolca harcardım. Birileri için para harcamak manasız gelirdi. Bir tane ömrüm var...
• Evlenmek için makul bir sebebim olmazdı. Cinsel ihtiyacımı birileriyle sevişerek giderirdim zaten. Çocuk yapmak da manasız gelirdi.
• Biryerlerde savaşan insanlar olması beni çok ilgilendirmezdi. Çünkü zaten hayatımda onlarla karşılaşma şansım azdı.
• Ailem bana baskı kurarsa hiç sıkıntıya girmem, restimi çekip, özgürlüğüme bakardım. Ne haliniz varsa görün derdim.
• İyilik yapmak için mantıklı bir sebep bulamazdım. Hatta iyilik nedir diye de sorgular dururdum.
• Bol bol gezip okumaya çalışır ve yaşamıma bir değer katacak birşeyler arardım.
• İnsanlara güvenmezdim, çünkü güven kavramı hakkında da emin olamazdım.
• Ölüm aklıma geldikçe canım sıkılır, düşünmemeye çalışırdım. Ölüm benim için yok olmaya açılan kapı demek olurdu.
• Sevdiklerimin ölümleri beni derinden etkilerdi. Onca şey paylaştığım birinin "yok olması" bana çıldırtıcı gelirdi.
• Yalnızlığı derinden hissederdim.
• Trilyonlarca insan gelmiş geçmişken sadece bunlardan biri olmuş olmak, kainatta bir nokta kadar dahi ehemmiyetimin olmaması düşünceleri beni çıldırtırdı. Arkamda güzel birşeyler bırakmak fikri cazibiyetini yitirirdi.
• Ve eminim, bu düşüncelerle çok geçmeden intihar ederdim.

Bir de tersten düşüneyim; inançsız biri olmak yerine, dinini yaşamaya çalışan bir Müslüman olsam hayatımda neler değişirdi acaba?

• Namaz, oruç gibi fiziksel ibadetlere vakit ayırmak zorunda kalırdı.
• Dinin bir çok kuralı beni bir çok şeyden alıkoyardı. İçki ve sigara içemezdim, uyuşturucu kullanamazdım.
• Aileme karşı saygılı olmak, ebeveynime yaşlılıklarında bakmakla yükümlü olurdum.
• Zina etmezdim. Vakti geldiğinde evlenir, insalığa fayda sağlayacak evlatlar yetiştirmeye çalışırdım.
• Yalan söylemek, insanları kandırmak, dolandırmak daha zor olurdu. Dünyada bunlar hiç farkedilmese bile, hepsinin hesabını vereceğim düşüncesi beni bunlardan daha da uzaklaştırırdı.
• Ölümden eskisi kadar korkmazdım. Ölüm yok olmak değil, ebedi bir hayata geçiş demek olurdu.
• Dünyanın neresinde olursa olsun, aç, açıkta veya başka zorluklarla boğuşan insanlara yardımcı olmaya çalışırdım. Çünkü bunların mükafatlandırılacağını ve yapmadığımda hesap sorulacağını düşünürdüm.
• Herhangi bir durumda, herhangi bir zorlukla karşılaştığımda yardım bekleyebileceğim birine sahip olurdum.
• Sevdiklerimin ölümleri eskisi kadar ağır gelmezdi. Onların benim de bir gün gideceğim bir aleme göçtüklerini düşünüp teselli bulurdum.
• Sevgi, güven, dostluk, paylaşmak, iyilik, feragat, insanlık kavramları din düşüncesiyle birleşince daha manidar gelirdi.

Düşündükçe farklı maddeler geliyor aklıma... Ama genel manada ben bir fark gördüm: İnançsız olarak mutlu yaşamak, "niçin yaşıyorum" ve "ölünce ne olacağım" sorularını ciddi manada düşünmemeye çalışmakla mümkün. Müslüman olmak birkaç fiziksel yükümlülük getirmesine rağmen dünyevi manada çok da birşey kaybettirmiyor. Müslümanlık olup öldüğümde bunda yanıldığımı farkedersem, herhalde hayatta dinimin engellediği zevkli bazı şeyleri yapamadığıma yanar ve bir de kanmış olmanın üzüntüsüyle yok olup giderim. Ancak inançsız olup öldüğümde, yine kanmış olmanın üzüntüsünün yanında, çok sıkıntılı ve çok daha uzun bir hayata merhaba demiş olurum.

Buyrun, biraz da isterseniz beraber düşünüp paylaşalım...

sevgili bilge müslümanlık eğer müslümanlarıyazdığın şıklarda nengellesydi.
islam ülkeleri dünyanın en asude ülkeleri olurdu bunu hiç düşündünmü?

İslamiyet, müslüman ülkelerin insanlarının yaşadığı din değildir, Kuran ve sünnette belirtilen dindir. Yaşayanına bakıp din hakkında hüküm vermek yerine emredilene bakmak lazım, yanlış mıyım?

Yazdığım şeyler, dinin emirleridir. Yapmayan müslümanlar, bunun sorumluluğunu da yüklenirler. Bu emirlerin bir ülkeyi en asude ülke yapacağında hemfikirsek, demek ki kurallarda değil sorun, yaşayanlarda, bunu da kabul etmek lazım sanırım...

sevgili bilge butun ateistleri aynı kalıba sokmayın. Oyle bir izlenim yaratmışsınız ki sankı butun ateistleirn kotu alışkanlıkları var, ahlaksız yaşıyorlar, vicdanlı ınsnalar değiller. Eger ınsanlıgı müslumanlık oğretıyorsa arap ulkeleri bıraz insan olurdu. Şimdi diceksiniz ki onlar kuranı tam kavrayamamış falan e peki msulumanlıgı doğru yaşayan hangi ulke var? Lütfen once ınsan olun sonra musluman olun.

dünyanın en asude ülkeleri kimlerdir özgür beyin ?

Sevgili dark_light,

Ben ateistler böyledir, müslümanlar böyledir demek istemedim aslında. Ben inanmasaydım neler yapardım ve inanmayan biri olarak bakınca inansam neler yapardım soruları üzerine tahminlerimi ve fikirlerimi yazmaya çalıştım. Her ateist intihar etmez belki, ama ben ateist olsam intihar ederdim gibi geliyor. Aklım almıyor; ölümden sonrası yoksa, nasıl yaşanır...

Bir de; niye ülkeler bazında alıyoruz olayı? Bunlar kişisel şeyler. Bir ülkenin hep birlikte doğru dürüst olmasını beklemek makul değil. Siz bırakın müslüman ülkelerin durumunu, o ayrı mevzu. Bizler kendi durumlarımıza bakalım önce. İslamiyet'i hakkıyla yaşasak nasıl insalar olurduk, onu düşünelim...

Ayrıca, ideal müslüman olmadığımın ben de farkındayım. Yeterince okumuyor, yeterince düşünmüyorum. Ancak en azından bunun sıkıntısını ve mahcubiyetini yaşıyorum. Müslümanların genelinin malesef dinlerinden bihaber olduğu fikrinize katılmakla beraber, bunun dinimizin bir sıkıntısı olmadığını düşünüyorum.

sevgili bilge
cok garip.. yani siz musluman olmasaydınız vicdansız kötü alışkanlıkları olan biri olurdunuz. ama Muslumansınız ve boyle bir ınsan değilsiniz.
(bunu demek istediniz )cok buyuk çelişki. Demekki içinizde boyle bir kişilik yatıyor.
ateist olsaydınız kişilik mi değiştircektiniz.. şahsen ben musluman değilim bıraz da aileden kaynaklanıyor ama dindar bi aileden gelmış olsaydım yine vicdanlı durust namuslu bir ınsan olabılırdim.
ayrıca ben size ideal musluman değilsiniz demedim o kişiden kişiye değişen birşey. mesela benım için bir ınsan ahlaklıysa en onemlısı ınsan gibi bir ınsansa o zaten benım için ideal ınsandır.
saygılarımla

Sevgili dark_light,

O bir çelişki değil bence. Örnek vereyim; ben çok sağlığına dikkat eden birisi değilim malesef. Yani içki içmek haram olmasa, en azından denerdim, sağlığa zararını o kadar önemsemezdim. Çünkü merak ettiğim çok oldu. Ama haram olduğu düşüncesi beni uzak tuttu. Ve şu ana kadar hiç içmedim, çok da memnunum hayatımdan. Etrafımda bir çok kötü alışkanlığa başlayan arkadaşın hep böyle denemelerle başladığını da gördüm, duydum.

Vicdansızlık meselesi de buna benziyor. Ben eğer ölünce yok olacaksam, hayat bir mücadele ise, yaptığım iyilik, benle birlikte toprak olup gidiyorsa, hırsızlık eden, adam öldüren, yaptığınla kalıyorsa, benim vicdan sahibi biri olmak konusundaki zorluklarım da artıyor demektir. Bunlar "huy"dur biraz da, ancak inançsızlığın vicdani hisleri desteklediğini, dinlerin körelttiğini iddia edemeyiz en azından, değil mi?

Müslüman olmayıp, bir yaratana ve dine inanmasaydım nasıl bir yaşamım olurdu;

• Hiçbir dini kuralın vicdani baskısı altında olmazdım. Bu tür kurallara uymamak bana bir sıkıntı vermezdi.

Dogrudur ama insanlıgın baskısı olurdu. Şimdi tanrıyı ve tanrının sözde vahyettigi dinleri bilmeyen, totem inancı ile geçinen eski topluma bir bakalım :

Eski Cermen topluluklarında klanın içine girdigimiz andan itibaren yaşamın kutsallıgı tartışılmaz bir dokunulmazlık içerinde boy gösterir ; kan dökme kutsal olana saygısızlık, körlük, canına kıyma olarak degerlendirilir. Tıpkı bir sinir ucuna igne batırılmışçasına, apansız ve şaşmaz bir tepki haline gelir. İlençleme bir kez agızdan çıktımıydı, klan törelerin kan dökeni suçlu buldugu nu belirten andı içerek mahkum edilen adamı bir kez reddetti miydi... yasayı çigneyen ölmüştür. İnsanların yaşamı dışına fırlatılmıştır

Yunanistanda da böyleydi. Erkek akrabasını öldüren bir kimse toplulugun dışına sürülür, akrabaların ilençleri ya da kendi deyişleriyle, ölen adamın öcünü arayan ruhu tarafından kovalanır, yakalanır ve yutulurdu; ta ki geriye bir kemik yıgını kalıncaya kadar. İlenç ile öç arayan ruh aynı şeylerdir. Öç alma tanrıçaları Eriny'ler yasaları çigneyenleri ayaga kalkıp yok etmeleri için atalarının ruhlarını çagıran klanın ortak ilencini simgelerler. Bütün bunların sonucunda adam çıldırır ve belki de öldürme ediminde bulundugu zaman çıldırmıştır. Yptıgı şey öylesine korkuç, öylesine görülmemiş bir şeydir kiböyle davranmakla toplumun olagan bir üyesi gibi yaşama yeteneginden yoksun oldugunu kanıtlamıştır zaten. İlkellerin mutlak bir tabuyu bilmeden çignediklerini anladıkları zaman korkudan gerçekten öldüklerini ortaya koyan bir çok örnek saptanmıştır.

Demek ki bu işlerin ne Allah ile ne Muhammed ile bir ilgisi var. Sadece sorumluluk meselesi, bir de üretim ilişkilerinin niteligi.

• Özellikle ülkemizde dikkat çekici biri olurdum. Daha çok düşünen, aykırı biri olduğumu düşünürdü insanlar.

Böyle bir iddia saçma olurdu. İnsanlar topluma katkıları ile meşhur olurlar. Kimse ateist diye meşhur olmadı. Ama ateist kimligi dışında bir katkısı varsa meşhur oldu. Azizi Nesin sanat yönüyle Azizi Nesin oldu. Atesit kimligini ise saklama geregini duymadı. Kimse Azizi Nesini ateist olarak hatırlamaz, ama sanatçı olarak Türkiyenin bir degeridir.

• Namaz kılmak, oruç tutmak, dua etmek gibi ibadetlerin fiziksel yükünden kurtulmuş olurdum.

Dünyada tüm saglıgını korumak isteyen insanlar spor yaparlar. Namaz spor yapmak ise dayatılmasına gerek yoktur. İnsanlar başka türlü de spor yapabilirler. Yüzme en faydalı sporlardan biridir, tüm kasları çalıştırır. Spor anlamında namazdan daha faydalıdır. Demek ki bu teziniz de çocukça.

• İçki ya da sigara içmemde, uyuşturucu kullanmamda vicdani bir sıkıntı kalmazdı. Sağlığıma dikkat etmiyorsam, pekala hepsini denerdim.

İslam Halifesi Muaviye'nin sarhoşlukta derecesi oldugunu biliyoruz. İslami bir mezhep olan Kalenderilik mezhebinin uyuşturucu kullandıgını da biliyoruz. Demek ki İslam içki ve uyuşturucu için bir engel degil. Kaldı ki İslam halifesi 2. Selim hamamda kadınları kovalarken düşüp ölmüştür. İslam halifesi 4, Murat aşırı içki içerdi ve de eşcinsel ilişkileri oldugu söylenir. İslam Halifesi 2, Süleymanın zürriyetinin olmadıgı ve çocuk bırakmadıgı, oglancılıga düşkün oldugu söylenir.

• Zorda kalırsam rahatça yalan söyleyebilir, bundan herhangi bir vicdani sıkıntı duymazdım.

İslam büyüklerimizden RTE ve AG her gün her saniye millete yalan söylüyorlar. Demek ki yalanın din ile alakası yok.

• "Herşey buradan ibaret ve hayat bir mücadele" diye düşünüp, bu mücadeleye katılır ve gerekirse düşüncem ve menfaatim uğruna başkalarının canını yakmayı çok da önemsemezdim.

Bildigim kadarıyla domuz bagı ile insanları infaz edenler bunu İslamiyet adına yaptılar. Kutaybiye Türklerin kanını İslamiyet adına döktü. Irak'ta Şii ve Sünniler birbirinin kanını islamiyet adına döküyorlar.

• Bolca para kazanır ve bolca harcardım. Birileri için para harcamak manasız gelirdi. Bir tane ömrüm var...

Bana bolca para kazanan ve bolca harcayabilen kaç tane ateist sayabilirsiniz. Ama bolca kazanan ve bolca harcayabilen tüm egemen sınıflar Müslümandır. İsterseniz tek tek sayalım.

• Evlenmek için makul bir sebebim olmazdı. Cinsel ihtiyacımı birileriyle sevişerek giderirdim zaten. Çocuk yapmak da manasız gelirdi.

Ateistlerin hepsi tek eşlidir. Kadına deger verirler. 4 karı almayı asla savunmazlar. Önlerinde 23 kere evlenmiş onlarla kadınla bir arada olmuş, cariyeler kullanmış, savaşta kadınları esir almış, bir hurma bahçesi için bedel olarak cariyesini vermiş Muhammed gibi örnek alacakları birine sahip degillerdir.

• Biryerlerde savaşan insanlar olması beni çok ilgilendirmezdi. Çünkü zaten hayatımda onlarla karşılaşma şansım azdı.

Mihri Belli Yunan iç savaşına katıldı. İspanya iç savaşında savaşan Türk tugayı vardı. Denizler Filistine geçip direnişlere katıldılar ve bunu insanlık adına yaptılar.

• Ailem bana baskı kurarsa hiç sıkıntıya girmem, restimi çekip, özgürlüğüme bakardım. Ne haliniz varsa görün derdim.

Bu mantıki.

• İyilik yapmak için mantıklı bir sebep bulamazdım. Hatta iyilik nedir diye de sorgular dururdum.

Bana iyilik yapan müslüman gösterseniz amenna diyecegim. Onlar tücarlardır ve iyilik karşılıgı cenneti alacaklarını zannederler, olaya ticari bakarlar. Cezaevlerinde yatan ateistlerin müslümanlara oranı nedir sizce. İyilikçi mafya babalarının kaç tanesi ateisttir. İşkencecilerden kaç tanesi ateisttir.

• Bol bol gezip okumaya çalışır ve yaşamıma bir değer katacak birşeyler arardım.

Bunu idrak edebildiyseniz ne mutlu.

• İnsanlara güvenmezdim, çünkü güven kavramı hakkında da emin olamazdım.

İnsanlara güvenebilseniz kadınlarınızı peçe, örtü vs altına sokmaz, haremlik uygulamasına karşı çıkardınız.

• Ölüm aklıma geldikçe canım sıkılır, düşünmemeye çalışırdım. Ölüm benim için yok olmaya açılan kapı demek olurdu.

Ölüm bir zorunluluk, bunu kavrarsanız düşünmeniz de gerekmez.

• Sevdiklerimin ölümleri beni derinden etkilerdi. Onca şey paylaştığım birinin "yok olması" bana çıldırtıcı gelirdi.

aynı madde

Son derece ilkel, basit ve çocukça bir ileti olmuş. Neden cevap yazmak zorunda hissettigimi ben de anlamadım, herhalde kayıtlara geçsin istedim.


saygılarımla.

sevgili bilge,
bunun pek fazla dinle ilgisi yok iradeli bilinçli bir ınsan neyın doru neyın yanlıs neyın oldungu bildiği için boyle alışkanlıklara başlamaz ayrıca boyle alışlanlıkları olan ınsnalarda olabilir anormal bir durum değil. Sağlıgını düşünmeyen adam ınsan değil diye birşey de yok
vicdan meselesine gelınce senın yaptıgın ıyılık veya kotuluk toprak olup gitmez ben herzaman bu dunyada yapılan ıyılıkleırn yıne bu dunyada karısna gelıcegını düşünuyorum. bunu öbür dunyaya baglamıyorum Bi de sizin açınızdan bakarsak yanı ıyılık toprak olup gitse ne olur? zaten iyilik karşılıksız yapılan birşeydir