İnananları anlamak.
 

Arkadaşlar ben Kuran'ı ilk okuduğum gün reddetmiştim. 13,14 yaşlarımda ama o yıllar 70-80 arasıydı, İslamın güncelliği hiç yoktu. Ailem dindar değildi ama müslümandı, keyfe keder.

Bu nedenle insanlar gerçekleri (sana/bana göre gerçek diyin, çok üzerinde durmayın bu sözün) görmezden nasıl gelebilirler, kendilerini nasıl ikna ederler, o psikoloji nasıldır üzerine çok genel geçer laflar edebilirim.

Bu başlığı açmamdaki amaçda bunları anlamak, şunu söylemekte yarar görüyorum benim için insanların neye inandıklarının hiç önemi yok, şöyleki samimiyse, adamsa, bilimin-eğitimin şart olduğuna inanıyorsa.

Selamlar.

Sevgili vgm,
Ben de inançsızlık anlamında 15-16 yaşlarımdaydım, kendimi ateist olarak tanımlamaya başladığımda. Gerçi zaten Alevi bir ailede doğup büyümüş olmam nedeniyle, islamın bir takım kurallarını hiç yaşamadım desem yeridir. Bazen anneme fala özenir, Muharrem orucu tutayım dediğim olurdu ama Ramazan orucuyla kıyaslanamayacak kadar zor ve katı kurallar içerdiğinden ailem izin vermezdi. Ne zaman ki ortaokul bitti ve (o zaman için Dev-Sol'un kalesi tabir edilen bir) liseye başladım ve bir takım arkadaşlar edindim, müthiş bir okuma temposuna da girmiş buldum kendimi. O zamana kadar kendimi sıradan bir Alevi olarak görür, islamı öylesine bilen biri olarak yaşardım. Fakat okuduğum kitaplar (Kur'an tercümesi dahil) sayesinde islamın nasıl bir din olduğunu öğrendim ve bu beni diğer din kitaplarını da incelemeye yöneltti. Doğruyu söylemek gerekirse tanrısız bir evreni kabul etmek istemiyor gibiydim. Herşeyin bir nedeni olmalıydı ve bu neden ille de bir yaratıcıyla başlamalıydı. Okuduğum tüm din kitapları, bana son derece saçma sapan geliyordu. Annemin çocukken bize anlattığı masallar dahi, bu din kitaplarında anlatılan yaratılış hikayeleriyle kıyaslandığında daha gerçekçiydi. Okuduğum felsefi kitaplar sayesinde önceleri tanrının olamayacağına inandım, sonra tanrının olduğuna inanmamaya başladım.

O zaman yaşadığım çelişkileri düşündüğümde, inanan insanları daha iyi bir anlıyorum. Zaten o sebepledir ki, birçok ateist buna katılmasa da, bir insanın bilinçsiz bir ateist olmasındansa, bilinçli bir inanır olmasını; ahlaksız bir ateist olmasındansa, ahlaklı bir inanır olmasını yeğliyorum. Yani, boşaltılan tanrı kavramının yeri eğer bir takım insani değerlerle doldurulmuyorsa, bunun tehlikeli sonuçlara sebep olacağına inanıyorum. Bir inanır, ne kadar ahlaksız olursa olsun, ara sıra da olsa tanrı korkusu diye bir durum yaşayabilir; ama ahlaksız bir ateist, onu da yaşamaz, frenleyecek hiçbir değer yargısı yoktur çünkü.

İnancında samimi, Kur'an'ın bizim için insanlıkdışı bir takım öğretilerine (ama yanlış yorumlandığını, ama değiştirildiğini söyleyerek) karşı çıkan bir müslümanın, bilinçsiz bir ateistten makbul olduğuna inanıyorum. Bu nedenledir ki, bu tür kişilerle pek tartışmaya girmiyor, inanan bir "insan" olarak kalmasını yeğliyorum.

Kabul etmek gerekir ki, her insanın aklı ve anlağı bir değil. Alt yapı yoksa, okuma alışkanlığı yoksa, elektrikler kesildiğinde kanepenin altındaki hortlağın uzanıp bileğine yapışacağını düşünerek ayaklarını yukarı toplayan bir insana tanrının olmadığını anlatmak, deveye hendek atlatmaktan çok daha zordur. Ve bir psikolog da olmadığıma göre, o yöndeki tüm çabalarımın boşa olacağını düşünüyorum. Dolayısıyla o türden kimselerle tartışmaya girmektense, kitap tavsiyesinde bulunmayı yeğliyorum. Özellikle, her ateistin okuması gerektiğine inandığım bir kitabı; Cemil Sena'nın "Hz. Muhammet'in Felsefesi" adlı kitabı öneriyorum. Okumayan herkese de buradan öneririm.

''boşaltılan tanrı kavramının yeri eğer bir takım insani değerlerle doldurulmuyorsa, bunun tehlikeli sonuçlara sebep olacağına inanıyorum. Bir inanır, ne kadar ahlaksız olursa olsun, ara sıra da olsa tanrı korkusu diye bir durum yaşayabilir; ama ahlaksız bir ateist, onu da yaşamaz, frenleyecek hiçbir değer yargısı yoktur çünkü.''

Kesinlikle katılıyorum; Tanrı’ya inanmak ve Allah’a karşı ahlaki sorumluluk bilinci, lanet bir insanı bile yeri geldiğinde dize getirebilir.

''İnancında samimi, Kur'an'ın bizim için insanlıkdışı bir takım öğretilerine (ama yanlış yorumlandığını, ama değiştirildiğini söyleyerek) karşı çıkan bir müslümanın, bilinçsiz bir ateistten makbul olduğuna inanıyorum.''

Bilinçsiz bir ateistten kastınız nedir Çakırcalı, ben bilinçsiz kelimesini cahil kelimesinin yerine seçtiğinize ihtimal vermiyorum, rica etsem açar mısınız?