Farkındalık
 

Ben kimim, neyim? Bu soruyu hiç kendinize sorduğunuz oldu mu?

farkındalığın başlangıcında kim, ne olduğunuzu bilmeniz gerekiyor

Ben Ahmet beyim
Hayır o ebeveynlerinizin size koyduğu, insanların sizi tanıması için bir isim

Ben türküm
hayır o sizin doğduğunuz toplumdaki yapay bir sınıflandırma

ben müslümanım
hayır o sizin doğduğunuz toplumda atalarınızın sizin saf bilincinizin üstünde giydirdiği bir giysi

ben öğretmenim
hayır o sizin mesleğiniz

ben anneyin babayım
hayır o varoluşunuzun devamı için insan soyunun sana verdiği bir kategori

ben insanım
hayır o insanların algıyabildikleri canlılar arasında yaptığı bir sınıflama çeşidi

ben tereyağından çok iyi kıl çeken, duran toplara mükemmel vuran biriyim
hayır onlar sizin yetenekleriniz

Gerçekten siz kimsiniz, nesiniz? Bunun farkında mısınız?

Yukarıdaki sorabileceğiniz tüm sorular bittiğinde ve verebilecek cevabınız olmadığında siz osunuz işte

Varlıksınız, oluşsunuz, varoluşsunuz, saf bilinçsiniz, gerçek çekirdek, tohumsunuz..

Nesiller boyu akvaryumda yaşama merhaba deyip bu akvaryumda ölen balıkları düşünün. Bazen onları gördüğünüzde üzülürsünüz, küçük bir camdan dünya içine hapsedilmişlerdir, camdan kavanozun katı ve keskin sınırları içinde bir oraya bir buraya yüzüp dururlar.

Sakın onlar için üzülmeyin, onların keyfi yerindedir, çünkü dışarıdaki büyük okyanustan habersizdirler ve işin en kötüsü habersiz olduklarının bile farkında değillerdir.

Akvaryumda yaşama merhaba dedikten sonra çevreyi ve çevresindekileri keşfe çıkarlar. Zaman içerisinde yaşamın bu kavanozun kalın duvarlarından ibaret olduğu bir zihin (hafıza) gelişir ve bunu mutlak gerçekmiş gibi algılayıp(inanç) yukarıdan kendisine düzenli yem atanı da tanrı ilan edip yaşamına huzurlu bir şekilde devam eder.

Zaman zaman akvaryumda sayıları arttığında birbiriyle yer ve yem için mücadeleye girerler, bazen de yukarıdaki yem atmayı unuttuğunda sıkıntıya düşer, birbirlerini daha çok yerler, üzerler.

Oysa dışarıda sonsuz bir okyanus vardır ama bir çoğu ya da tamamına yakını bunun farkına bile varamadan akvaryumda ölüp giderler.

paslı çivi nedir o zaman bizim hayatımızın amacı bu senin yaptığın edebiyatları senden çok öncede yapıyorlardı merak etme boşver sen bu işleri amacımızı söyle

Birde benim bir akrabam var çok sinir oluyorum-oda müslüman-öldürmeyi düşünüyorum ama Allah en büyük günhlardan sayıyor öldüremiyorum ama eğer senin ideolojine geçersem o adamı öldürmek için önümde hiç bir engel kalmayacak.

Peki beni ne ile korkutuyorsun o adamı öldürmemem için bana ne vaat ediyorsun

Sevgili Karadenizli,sen bu kadar canisin ve sadece Allah yüzünden adam öldürmeyeceksin,öylemi??Hiç zannetmiyorum..Bence sen kendi iç sesini bir dinle önce..Şimdi otur ve o sevmediğin adamı öldürdüğün sahneyi canlandır gözünde..Senin elinde bir bıçak olsun..Ve onun üzerine yürüyerek karnına saplıyorsun bir cani gibi..Kan,dehşet,kurbanının yüzündeki acı ifadesi,korkusu,"beni öldürme"diye sana yalvarırcasına bakması,bu kişinin çoluk çucuğu ve karısını gözünün önüne getir..Şimdi söyle öldürebilir misin??..Akıl ve vicdan herkeste olduğu gibi sende de var..Bunu asla yapamazsın,tabii ruhsal bir hastalığın yoksa eğer ki,buna ihtimal vermiyorum..

Sevgiler..

Saygideger paslicivi;

Zannedersem, sitede ilk defa; benim mantigima yonelik bir yazi cesidiyle karsilastim. Umarim, bu tip yazilarinizin devami gelir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Ben karadenizli den tırsmaya başladım yaa:( Kafir diye beni öldürmeye kalkışmasın:(

Sayın placebo o adamı öldürmemem için bana gösterdiğiniz her sahnenin içinde ruh,vicdan ve duygu var bunların hiçbirini materyalizm zaten kabul etmiyor bunları kabul edenler yine bizleriz.

Ama burada sizin açınızdan var olan çelişki şudur hem çok duygulu insanlarsınız hemde bunu reddediyorsunuz ve bu gibi duyguları seküler bir bakış açısıyla açıklamaya çalışıyorsunuz.

öyle bir adam yok misal verdim sadece:)

Ben, değer olarak içinde bulunduğum evrendeki diğer her hangi bir molekül yığınından farkı olmayan ve şartları yerine geldiğinde ayrışacak olan ve "Ben kimim, neyim?" diyebilme yetisine sahip bir molekül yığınıyım. Bu yetiyi bu yönde kullanıp kullanmama yetisine de sahibim ve kendime bir takım olağanüstü değerler atfedip de "Ben kimim, neyim?" sorunu yaşamıyorum.

Sözü edilen sahnenin içinde "din" değil "akıl-mantık" var. Dinin olduğu yerde kameralar karşısında insanlar "allahu ekber" denerek şov yapılabilir ama aklın-mantığın olduğu yerde değil bu tür şovlar yapılması, bu tür şeyler akla bile gelmez. Çünkü akıl-mantık denen şey, beraberinde "ahlak"ı da getiriyor.

İnsan-akıl-ahlak, birbirini tamamlayan kavramlardır. Burada "İnsan" derken, "allahu ekber" diyebilme yetisini kazanmış homo-erectuslardan bahsetmiyorum tabii.

Çakırcalı ben insanlarla tartışırım moleküllerle tartışmam İlk önce kendini insan yerine koy ondan sonra......