Demokrasi İçin Aydınlar Birligi Bildirgesi

[dilaver]

DEMOKRASİ İÇİN AYDINLAR BİRLİĞİ

BİLDİRGESİ

"Annelerin ninnilerinden spikerin okuduğu habere kadar,
yürekte, kitapta ve sokakta yenebilmek yalanı,
anlamak sevgilim, o, bir müthiş bahtiyarlık,
anlamak gideni ve gelmekte olanı."

Nâzım Hikmet

Egemen sınıflar yararına politika yapanlar, çözümsüzlükleri, değişik görünümlere sokarak çözümmüş gibi sunmaktadır. Türkiye’nin can yakıcı temel sorunları işte bu aldatmaca sarmalında büyümektedir.

Aydınların, sadece tedirgin edici, küçültücü gelişmelere karşı durabilmek için değil, ülkemizde ve dünyadaki özlemlerine erişmenin yollarını, yöntemlerini yaratabilmek için de açık bir diyalog ortamına, geniş bir örgütlenmeye gereksinimi vardır.
Bugün farklı kültürlerden, köklerden gelen aydınların, bilim insanlarının oluşturacağı böyle bir birlik, aynı zamanda ABD, AB ve diğer emperyalist odakların vahşetine ve her türden sömürüsüne karşı, başta Ortadoğu olmak üzere, sömürülen ve özgürlük mücadelesi veren tüm ülkelerin halklarıyla ve aydınlarıyla dayanışmayı da amaçlamalıdır.

Yekinip kalkmanın zamanıdır…
Çünkü gereksiz bölünmelere, yapay karşıtlıklara, mutsuzluk ve karamsarlık yaratmayı amaçlayan pek çok saldırganlığa karşın, işçi ve emekçi hareketinin canını dişine takarak haklarını korumak için, güçlerini birleştirip ilerlemeye çalıştığı bir dönemden geçiyoruz.

Zamanıdır başkaldırmanın, ışık olmanın…
Çünkü özelleştirmelere, işsizliğe, mezarda emekliliği de içeren sosyal sigorta yasasına, kanlı çatışma ortamına karşı kitlesel eylemler yapılıyor; işçiler, yoksul köylüler, emekçiler ve gençlik 2008’i ülkenin baharına dönüştürmeye çabalıyor.

Zamanıdır…
Ülkesinde, coğrafyasında “güçsüz”, “zavallı” sayılanlar, bunun kader olmadığını ayrımsadığında, yenilenir umudumuz, büyür gücümüz ve ufkumuz…
Böyle bir zamanda kimse yansız, tavırsız kalamaz.
Ne demişti Ahmed Arif:
“Asıl iş anlamak durdurulmaz çığı
Sonsuz akımı”

Zamanıdır…
Başlanmış, yararı kanıtlanmış etkinliklerimiz, daha insanca bir gelecek için yenilenmeli, büyütülmeli ve yeni etkinliklere dönüştürülmeli.

Emek, barış ve demokrasi güçlerinin bir parçası olan aydınlar, bugüne dek pek çok kampanya ve eylem örgütlemiştir:
Emperyalist kültüre karşı etkinlikler; demokratik Türkiye hedefine ulaşmak için düzenlenen konferanslar; anadilde eğitim hakkına ilişkin çalışmalar; barışın savunulması ve NATO karşıtı eylemler; o ölümcül 301. maddeye karşı verilen savaşım; işgale, emperyalist hunharlığa karşı düzenlenen gösteriler…

Birliği büyütmenin zamanıdır…
Geçmiş eylemlerimizin ele aldığı ya da işaret ettiği sorunlar çözülmemiş olarak orta yerde durmaktadır. Ve bekleyemeyiz ki bizden başkası gelip çözsün!..

Zamanıdır…
Bütünlüklü bir eylem planı yapmalı, emek ve özgürlük savaşımını ilerletecek açık bir yol haritası saptamalıyız.
Yoksa devasa sorunlara anlık, parçalı ve geçici tavırlarla karşı çıkmanın, her gelişme karşısında etkisi gittikçe zayıflayan bildiriler yazmanın ötesine geçmek olanaklı görünmüyor.
Tarihten gelen pek çok sorun, günümüz sıkıntılarıyla birleşerek ağırlaşmakta ve yaşamımızı bir karabasana çevirmektedir.
Hükümet edenler emperyalist odaklara ve ülke içindeki gerici cephenin desteğine dayanmaktadır. Parlamentoda “muhalefet olduğunu” söyleyen düzen partileriyse 12 Eylül hukukuna sarılmış, şoven bir şehit severlikle mevcut baskı sistemine sığınmış durumdadır…
Oysa her iki taraf da aynı emperyalistçe düzenin değişik renge boyanmış görünümleridir. Emperyalizm ve kapitalizm karşıtı açıdan bakılınca görünen budur…

Neoliberal ekonomi, kangrenleşmeye itilmek istenen Kürt sorunu ve “laiklik” tartışmaları, bir yandan geleceğimizi belirsizleştirirken, öte yandan halk muhalefeti üzerinde bölücü etkiler yaratmaktadır.
Basın ve yayıncılık alanındaki tekelleşme haber alma hakkını gasp etmektedir. Banka ve öteki tekellerin sanat alanını dizginsizce kâr nesnesine dönüştüren tutumları ve “inceltilmiş” baskılar yazını ve sanatı piyasa koşulları altında güdükleştirmektedir.
Kısacası, temel sorunlarımız büyüyerek toplumu korkunç bir batağın dibine çekmektedir.

Zamanıdır…
Emek ve barış muhalefetinin birleşik, eşzamanlı bir kalkışma başlatması, sorunların temelden çözümünde başarılı olabilmesi için, bize düşen her zamankinden çok çalışmak, etki gücü yüksek araçlar, yöntemler geliştirmektir.

Biz aydınlar cesaretle düşünerek, açık konuşmalıyız: Kâğıt üzerinde ne yazılmış olursa olsun…
Ülkemiz “demokrasiyle yönetilen bir devlet” değildir;
“Türkiye Cumhuriyeti bağımsız” değildir;
“Türkiye laik bir sosyal devlet” değildir.

Olmazsa olmazlarımız var:
Türkiye demokratikleşmelidir…
Bu ancak, “gerçek” demokrasi isteyenlerin, 12 Eylül faşist Anayasasını kaldırmak; parasız eğitim, parasız sağlık öncelikli olmak üzere, halkın geleceğini gözeten bir Anayasa’ya erişmek için birleşmesiyle olanaklıdır.
Demokratikleşme, işçi sınıfının budanan hakları yeniden kazanılır, emek yeni özgürlükler yaratmak için iş ve örgütlenme özgürlüğüne erişirse gerçekleşir…
Kürt sorununda inkârdan ve şiddetten vazgeçilmesi dayatılırsa; on binlerce insanın ölümüne, maddi ve manevi yıkımlara, artan düşmanlıklara yol açan yaklaşımın, yerini çözüme bırakması sağlandıkça demokratik bir toplum için adım atılmış olur…






“…