iyi güzel konuşuyorsunuz, sorguluyorsunuz bunlar güzel. Fakat,
Söylenen sözlerin, ifade edilen doğruların, içi boş bir tartışamaya kurban etmemek gerekir. Akıl böyle diyor çünki. Bizlerde akıl taşıdıgımıza göre, boş bir tartışmanın içine düşüp çene yormak yerine, önce, temel bazı prensipler üzerinde uzlaşalımı, mutabık olduğumuz prensiplerin belirleyelim. Aksi halde, birisinin söyledği bir doğruya diğeri çok rahatlıkla "bende böyle düşünüyorum, benim dediğim doğru" diyebilir. Böylece sonu gelmez boş bir tartışmaya girmiş oluruz. Söylenenler, tarafların başta kararlaştırdıkları ve her iki tarafında doğru kabul ettği prensiplerle kıyaslanırsa doğruyu yada doğruya yakını belirlenebilir. Deyim yerindeyse maç başlamadan maçın kurallarını baştan belli olması gerekir.Belli olsunki herkes isteğine faul yapmasın, canının istediğine "ofsayt" deyip golü geçersiz saymasın. Tartışma konusu: Allahın'ın şefkati Önce bazı pensipler üzerinde anlaşalım. Sonrada, şu şefkat meselesini konuşalım. Sizde kendi prensiplerini söylersiniz. Ortak noklarmız üzeriden Allah'ın şefkati konusunu konuşalım. Sonrada karşılıklı sorularla devam ederiz. işte prensibim: 1: Allah'ın şefkatini sorgulamak için önce Allah varlığı meselesini açığa kavuşturalım. Aksi halde insanın inanmadığı bir varlığın, "yaptıkları" hakkında tartışması, boştur, bir anlamı yoktur. olmayan şeyin ne şefkatide, ne de gazabı olur, ne tartışması. 2- Eğer Allah yok ise, annenizin şefkatini neyle kıyaslıyorsunuz , sorusunu kendinize sorun.
Konu rain tarafından (05-06-2008 Saat 23:46 ) değiştirilmiştir.
|