Hayvan, insandan daha değerli.....
Babalarının ölümü ile sarsılan iki kardeş, bir de evin ineğinin damda ölü bulunduğunu öğrendiklerinde şoka girdiler.
Kardeşlerden uyanık ve açıkgöz olanı, saf kardeşine , " Babamın cenazesini sen, ineğin cenazesini ben kaldırayım" der.
Saf kardeş bu durumdan memnun olur. Zira babasının cenazesini kaldırma şerefi ona ait olacaktır.
Uyanık kardeş ise, ineği yüzerek derisini alır, boynuzlarını alır, ve öylece cesedi kurda kuşa atar. Deri ve boynuzları satarak cebine harçlık yapar.
Saf kardeş ise masraflar yaparak babasının cenazesini defnettirir ve işini bitirir.
Yani buradan şunu anlıyoruz ki, ceset olarak hayvan cesedi, insan cesedinden daha kıymetlidir. Eğer bir insanda, insan olmanın gerektirdiği meziyet ve değerler yoksa, hayvandan daha değersizdir.
İnsanın, değerine değer katan ise imandır, ibadettir. İman sayesinde insan, Kainat yaradanının muhatabı olur.
Bediüzzaman Hz. leri bakın ne güzel diyor :
“Hem deme ki: "Ben hiçim; ne ehemmiyetim (önemim) var ki, bu kâinat, bir Hakîm-i Mutlak (mutlak hüküm sahibi Allah) tarafından kasdî olarak bana teshîr edilsin,(hizmetime verilsin) benden bir şükr-ü küllî istenilsin?" (tüm mevcudatın şükrü istenilsin) Çünkü sen, çendan (gerçi) nefsin ve sûretin (dış görünüşün) itibâriyle hiç hükmündesin, fakat vazife ve mertebe noktasında, sen şu haşmetli kâinatın dikkatli bir seyircisi, şu hikmetli mevcudâtın belâgatlı bir lisân-ı nâtıkı (konuşan lisanı) ve şu kitâb-ı âlemin (alem kitabının) anlayışlı bir mütâlâacısı ve şu tesbih eden mahlûkatın hayretli bir nâzırı (nezaret edeni) ve şu ibâdet eden masnuâtın (sanatlı herşeyin) hürmetli bir ustabaşısı hükmündesin.”
Bakın ne güzel demiş Üstad.
Saygılarımla Sedat Sert
|