Niye ''her insan agnostik veya deist doğar'' demiyoruz da,''her insan ateist doğar'' diyoruz?
Çünkü ateizm demek,inançla en ufak bir bağınızın kalmamış olması demektir..Ateist olmayan ama dinsiz olan insanlar,inanç sarmalından tam olarak kurtulamamış insanlardır..Agnostik,deist,panteist gibi..
2 yaşındaki bir çocuğa bakın..Karşınızda bir ateist duruyor..Anası ve babası ışidli olabilir,hristiyan misyoner olabilir ama bu çocuk ateist..Öylece karşınızda duruyor..Ne dinden haberi var,ne dinsizlikten,ne inançtan haberi var,ne inançsızlıktan..Benim gibi ateistlerin,tüm bunlardan haberinin olmasının nedeni,yaşadığımızın toplumun bu düşünceleri kafamıza zorla sokmasından kaynaklanıyor..Bu bağlamda ateizmi,ben her zaman geriye dönüş,çocukluğumuza dönüş olarak algılarım,böyle yansıtırım..Eğer kafanızda zerre kadar dine/inanca dair birşey kaldıysa,ateist değilsinizdir siz..
''Ruh olabilir belki'' veya ''ileride tanrıya dair birşeyler bulunursa fikrimi değiştirebilirim'' gibi cümleler kuranlar,toplumsal baskıdan kendini sıyıramayanlardır..
Bu düşünceler içinde sakın Fatih'teki Çarşamba'dan geçeyim deme.
İzleyelim lütfen:
Şurada da aynı yerde bir başka sosyal deney vardır: