Biz Doğruyu Ararken...

[dial_ektik]

Düşüncelerimizi ister yaldızlı sözcükler ardından,ister yalın ve çıplak olarak ifade ettiğimizde ulaştığımız hedef değişirmi?içimizdeki müziği tek bir kavalla yada bir senfoni orkestrası eşliğinde ortaya çıkardığımızda içsesimizin kalitesinde bir farklılık yaşanırmı?Elbetteki yaşamın aynı anda tam bir basit düzenek ve aynı anda sonsuz bir karmaşık yapı olması da bu iki durumuda yaşatır bize.Burada doğru-yanlış yada gerçek-gerçekdışı kavramlarına ilişkin ifade ettiğimiz herşeyin bizden önce binlerce kez ve binlerce insan tarafından seslendirildiğini bilmeyenimiz yoktur sanırım ve fakat biz bunları neden yineleriz.Yeni bir düşünce yarattığımızı mı sanırız? heralde diil,sandığımız gerçeği yeni bulduğumuz fikrimidir?bazılarımız için öyle olabilir.Burada dile getirilen bilimsel olanla olmayan düşünceler arasında temel bir fark olduğunu teslim etmek gerektiğini düşünüyorum o da bilim in kapsayıcılığı ve yanıt üretme sınırsızlığı karşısında metafiziğin kapsama ve yanıt üretme konusundaki doğal zayıflığı.Aklımızdan geçebilecek herşeyi doğru-yanlış kalıpları içinde bir önkabule yaslayabiliriz ama bilimin böyle bir hareket noktasından yola çıkmayacağınıda *bilmeliyiz,evrenin işleyişini çözme çalışmasıdır sadece bilim(herşeyi tanrı bilir ve o da kutsal metinlerde bunları anlatmıştır(dünyayı nasıl yarattığını v.s)sizi bu çalışmalardan muaf tutmuştur, boşverin araştırmayı diyen dinlerin tersine).Şimdi biz bunlardan birinin yanında olacağız ve 3.yol yok(bazılarımız olduğunu neden düşünür buda ayrı bir tartışma konusu.)Yapacağımız her tartışmada ayağımızı bastığımız bu dayanak üzerinde gelişecektir.

[Averroes]

Sn Dial_ektik,

Diyorsunuz ki, Burada doğru-yanlış yada gerçek-gerçekdışı kavramlarına ilişkin ifade ettiğimiz herşeyin bizden önce binlerce kez ve binlerce insan tarafından seslendirildiğini bilmeyenimiz yoktur sanırım ve fakat biz bunları neden yineleriz.Yeni bir düşünce yarattığımızı mı sanırız? heralde diil,sandığımız gerçeği yeni bulduğumuz fikrimidir?

Diyorum ki, Yineleriz çünkü anlama açızdır. Bu açlık hiçbir zaman dinmeycektir. "İnanmak" varsa, ve sürekli *başka formlarda kendini gösteriyorsa "Durmak" yoktur. İnaç gelişir, ama "bilmek" statiktir, durağandır. "İnanc"ımızı, "bilmek"e en yakın konuma getirmek durumundayız. Bu da daha fazla sorgulamak demektir. Daha fazla sorgulamanın "en büyük yöntemi" bilimdir. (beni bilim düşmanı sananların kulakları çınlasın) Evet, en büyük yöntem bilimdir, diyorum ama "tek yöntem" bilimdir demiyorum. Bilim daha emekleyen bir çocuktur. Ben ise anlam açlığımı doyurmak için ne zaman işe koyulacağı belli olmayan bilimin açlığımı dindirmesini bekleyemem. Benimse sadece gözlerim, kulaklarım yok, sezgilerim de var. Tanrı'yı da işin içine katan felsefi bakış açım var. Önce mateyalist, sonra bilim adamı olan yaklaşıma karşıyım. Bilimi desteklerim, ama işlerinde tanrısızlık önkabulünden yola çıkan bilimi değil. evren devasa bir muammadır ve bu muammadan bir şey kapmak için bilim admları hazretlerinin deney tüplerinin ne zaman tam sonucu vereceğini bekleyemem. Anlam arıyorum. siz de anlam açlığınızı bilimin deney tüplerine endekslemeyin lütfen. belki de hiç gelmeyecekler.


Selamlar

[mutluluk35]

Teşekkürler peker,selamlar

[dial_ektik]

Düşüncelerimizi ifade eden kavramlara tam bir hakimiyeti kendim dahil kimseden beklemiyorum ancak kavramların içini boşaltmak yada tersyüz etmekle amaçlanan kafa karışıklığı diilse bilinçli bir saptırma ve geribilinci beslemeye dönüşürki bu ikincisi iyi niyet taşımaz.Birkaç örnek;"ben laik bir devletten yanayım ama müslümanım","ben müslümanım ama bilimle hiçbir sorunum yoktur.","Ben dine ve tanrıya inanırım ama aynı zamanda" sorgusuz inanır" diilim".Birileri kavramın anlamını dahi bilmeden "diyalektik idealizm"diye bir "buluş"yapabiliyor!peki ne yapmalı?bizler aynı yerküreyi paylaşan bunca insan bu sahte ve olanak dışı diyalog çabalarını sürdürmelimi yoksa başka birşeymi yapmalıyız.Diyalog yoluyla çözüm önermesi çağımızın birçok hastalığı gibi kapitalist sistemin bir dayatması ve aslında bu yolla, dinden sonra "demokrasi,uzlaşma" afyonuyla kafası koparılmış tavuklar gibi bizi ortalığa salıyorlar.

[vartor]

Yasam boyunca edindigimiz tercubeler, kendimiz ve etrafimiz icin devamli yaptigimiz analizler sonucu, bir insanin gercek sayabilecegi sonuclar cikarmasina neden olabilir.
*Diyelim ki, tanri fikrini arastiriyoruz; Sadece bize ogretilenle kalirsak, bizden oncekilerin inanclarindan farkli bir sonuca ulasamiyacagimiz muhakkak. Ancak rational dusunursek, tarihte ayni inancla, degisik tanrilara inaninlidigi ve daha sonra bu dusunceye yeni bir imanin sahibi tarafindan gulundugunu gormek hic de zor olmaz. Yenisiyle birlikte artik o tanri olmus, gomulmustur. Bunun tarihte defalaraca tekrar ettigini kimse inkar edemez. Hala da dunyada, bizim domuzu mundar saydigimizin aksine, inegi kutsal sayip saygida bulunanlar var.
Aslinda bir hayvana su veya bu sekilde onem vermek ayni guluncluktedir ama nedense baskalariyla alay ederken, kendi dogmalarimizdan siyrilamaz, kendimize gulemeyiz bir turlu.
* Dogruyu ararken, kendisini dini dogmalardan siyiran birisiyle, siyiramiyan arasinda buyuk bir baslangic farki vardir bana kalirsa.
* * Ben Tanriyi biz insanlarin yarattigini iddia ediyorum.
*Tanri korkusunu icinden atamamis bir insan icin bu soz kufur bile addedilebilir.
*Hur dusunebilen bir insan ise ayni sozde buyuk bir gerceklik payi oldugunu gorur. Gorur diyorum, inanir degil. Cunku bu soz tanrilar tarihini arastiran bir insana mana ifade eder.
*Bilime inanmak degil, guvenme durumuna gelince; Bilim kendini yenileyebilen gun gectikce gozlerimizin onune iyi veya kotu teknolojileri, bilgileri getiren insan zekasi ve tahayyulunun neticesini gormemek mumkun mudur? Asirlardir kaplumbaga hiziyla gitmesine ragmen, kendi hayat surecim esnasinda yildirim hizina eristigini nasil inkar edebilirim? Bu inanc degil benim icin dogrudur, gercektir.

[spartacus]

schopenhauer";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

sevgili spartacus,
Demişsinki, niye inanan inanmayan ayrımına gittin? Zaten postun iskeleti bu ayrımdı zaten. Postum doğruyu arayanlarla doğruyu bulduğunu zannedenlerin ruh yapısının bir analizini yapıyordu. İki olgunun aynı olmadığını sen de takdir edersin herhalde.

Nüans farkları ufak değil, hangi nüansdan bahsediyorsun ? Bu konuyu tartışacak isek konuda inancın işi yok. O halde neler yapabilirsin.

1. schopenhauer'in inancını bu konuya katmazsın.
2. Başkalarının inancını bu konuya katmazsın. Tanrıyı da katmazsın, "doğru" kelimesini ele almak için illa tanrıya yada herhangi bir inanca gereksinimin mi var!
3. İnanmayanlar adına kendi yargılarınla oluşturduğun subjektif bir inanmama inancını bu koınuya katmazsın....

Bunları yaparsan konuyu tartışabiliriz. Doğru ile gerçek arasındaki fark nüans olarak ifade edilemez. Gerçek ise doğruyu temsil etmez sadece bizlerin savları için dayanak olabilir...

Bence bu kelime oyunundan vazgeç! Kişilerin doğrularınıda inançlarınıda bırak, önce söyle doğru nedir ? İlk paragrafta bir iki kelime sarfedip işi inanca, inanır ve inanmayana ve onların DAVRANIŞLARI üzerinde kendince yorumlar yapmana bakarak, başlığı açışın ile içerik arasındaki farkın, bir art niyet olduğunu gösteriyor. Madem gerçeğe göre kıstaslanmış bir doğrudan bahsedecektin o halde spekülatif(öznel-sanal) inancın o yazıda işi ne ?! Ha illa "doğru" kelimesini kullanarak mı ifade etmeliyim, edeyim o halde, yöntemin doğru değil, amacın başlığı tartışmak da değil(kendi ifadelerin bunu gösteriyor).

[evrensel-insan]

Saygideger schopenhauer;

"Yaklasik olarak postunun benimkiyle paralel gittigini gordum"

Bu cumleyi biraz daha aciklarmisiniz? Pek algilayamadim.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[evrensel-insan]

Saygideger vartor;

"Hic birsey yoktan varedilemez ve vardan da yok edilemez"temelinde dusunursek ve varlik algisini sadece somuta degil,soyuta da tasirsak;(mesela sevginin varligi,bir duygu olarak algilanmis ve adlandirilmistir-evrensel temelde tam bir ortak tanimi olmasa bile ve her kisinin sevgi algisi biribirinden farkli olsa bile-)

TANRININ YARATILAN BIR OLGU DEGIL; IHTIYAC,MERAK,TECRUBESIZLIK,KORKU *BILGISIZLIK *v.s.ICERIGINDE VE,INANC TEMELINDE DUSUNCESINDE OLUSTURARAK ORTAYA ATTIGI BIR KONSEPT OLDUGUNU SOYLEYEBILIRIZ.

Onemli olan 21. yuzyilda neden hala insanin bu ortaya attigi konsepte ihtiyac duydugu ve bu konsepti nedenleyip-sorgulayip, ondan arinamadigi veya kurtulamadigidir.Iste cozulmesi gereken mesele budur.

Saygilarimla;
evrensel-insan