Yakub Tanrı'nin dedigi gibi yapar. Daha sonra Tanrı tekrar Yakub'a görünür ve ona adini degistirtigini bildirir ve: " Artik adin Yakub çagirilmayacak, fakat adin İsrail olacaktir... Ben kadir Allah'im, semereli ol ve çogal; senden bir millet ve milletler cumhuru olacak ve senin sulbünden kirallar çikacak, ve İbrahim'e ve İshak'a verdigim diyari sana verecegim, ve senden sonra diyari senin zürriyetine verecegim": diye onunla sözlesir. Yakub bu yere Beyt'el adini verir (Tekvin, Bap 35: 10-15). Adinin İsrail''e çevrilmesi Yakub'u hem sevindirir ve hem de gururlandirir, çünkü "İsrail" sözcügü "Tanrı'ya deger veren, Tanrıyla is gören" anlamindadir.

İsrail'in gerek Lea ve Rahel adli karilarindan ve gerek onlarin cariyeleriyle olan cinsi münasebetlerinden dogma on iki oglu vardir 1. Bu on iki oglu içerisinde en ziyade Yusuf'a düskündür, çünkü o, ihtiyarliginin ogludur. Bundan dolayidir ki kardesleri Yusuf'u kiskanirlar ve onu öldürmeyi düsünürler. Yusuf'u bir kuyuya atarlar; fakat tam o sirada oradan bir kervan geçmektedir. kervani görünce Yusuf'u kuyudan çikarip kervancilara satarlar. Kervancilar Yusuf'u, Mısır'da Firavun'un bir memuru olan Potifar'a satarlar (Tekvin, Bap 37: 12-36; Bap 39:1).

Tanrı hep Yusuf'la beraberdir ve yaptigi her seyde ona basari verir. Yusuf yüzünden Potifar'in evine bereket yagdirir. Potifar'in çok güzel bir karisi vardir ve Yusuf'a göz koymustur, çünkü Yusuf çok yakisikli bir delikanlidir. Kadin kendisiyle yatmasi için ona teklifte bulunur, fakat Yusuf efendisine ihanet etmemek için yüz vermez; teklifi geri çevirir. Günlerden bir gün kadin, evde hiç kimsenin bulunmadigini görerek Yusuf'a yanasir ve "Benimle yat" diye israr eder. Buna ragmen Yusuf onunla yatmaz ve kaçmak ister; kadin onun esvabini arkasindan tutar, fakat Yusuf kaçip kurtulmak isterken esvab kadinin elinde kalir. Kocasi eve geldiginda kadin Yusuf'u sikayet eder; Yusuf'un kendisiyle yatmak istedigini fakat buna razi olmayip haykirmaga basladigini ve bunun üzerine Yusuf'un esvabini birakip kaçtigini anlatir. Potifar Yusuf'a kizar ve onu zindana attirir (Tekvin, 39: 2-23) Ancak vaki olur ki Yusuf, zindan da Firavun'un iki memuru ile tanisir. Bunlar Firavun'a karsi isledikleri suç nedeniyle zindandadirlar. Bir gece, gördükleri rü'ya'yi Yusuf'a anlatirlar , o da onlara bu rü'ya'lari tabir eder ve onlardan birinin zindandan çikartilacagini söyler. Tabir ettigi gibi, bunlardan biri zindandan kurtulur ve yine Firavun’un memurlarindan biri olur.

Aradan iki yil geçtikten sonra bir gün Firavun, görmüs oldugu rü'ya'nin tabir edilmesini istediginde, zindandan kurtulmus olan memuru ona, bu konuda Yusuf'a danismasini tavsiye eder. Firavun’un emriyle Yusuf zindandan çikartilip getirirlir. Firavun, Yusuf'un tabirini begenir ve onu kendisine yardimci yapar (Tekvin, Bap 42 ve Bap 45). Yusuf sayesinde Mısır ülkesi kitliktan kurtulur; Firavun ona büyük payeler verir, onu basvezir yapar.

Fakat Yusuf'un babasi İsrail ve kardesleri, kitlik içerisinde bocalamaktadirlar. Her ne hikmetse Tanrı İsrail'e yardimci olmamistir; onunla sözlesme yaptigi halde, onu en çok sevdigi insan bildigi halde, çocuklariyle birlikte onu açlik içerisinde birakmistir.

Birakmasi nedeni de her halde onu ve oğullarıni Yusuf'a muhtaç duruma sokup Yusuf araciligi ile bolluga kavusturma planlari kurmus olmasindandir. Çünkü Tevrat, bu tür oyunlari oynamakta Tanrı’nin pek usta oldugunu ortaya vurmaktadir. Söyleki:

İsrail Mısır'da bolluk oldugunu duymustur; fakat oglu Yusuf'un orada, Firavun'un veziri olarak büyük bir mevkie sahip oldugundan haberi yoktur. Neden Tanrı onu bu haberden yoksun kilmistir bilinmez. Bu haber üzerine İsrail, kendi oğullarına Mısır'da bolluk oldugunu ve oraya gidip bugday edinmelerini söyler. Ogullari Mısır'a giderler. Yusuf onlari tanir ve olan bitenleri anlatir ve söyle der: "Ben Yusuf'um. Babam hala yasiyor mu? ... Mısır'a sattiginiz kardesiniz Yusuf benim. Ve simdi beni buraya sattiginiza kederlenmeyin... Çünkü Allah hayati korumak için .... sizi büyük kurtulusla yasatmak için beni önünüzden gönderdi... Beni buraya gönderen siz degilsiniz, ancak Allah'tir. Ve beni Firavun'a baba ve bütün evine efendi ve bütün Mısır diyarina hükümdar kildi" der ve acele babalarinin yanina dönüp, her seyi ona anlatmalarini ister (Tekvin, Bap 45: 1-16).

Daha baska bir deyimle kardeslerine sunu bildirir ki, vaktiyle kendisini kuyuya atmalari, ve kuyudan çikarip kervancilara satmalari, hep Tanrı’nin ayarladigi olaylardan ibarettir; her seyi yapan ve yaptirtan Tanrı’dir.

Yusuf’un yukardaki sekilde konustugunu ögrenen Firavun, derhal kendisine emredere babasini ve kardeslerini Mısır'a getirtmesini söyler. Yusuf Firavun’un emrettigi gibi yapar. Böylece İsrail, kendisine ait olan her seyle beraber Mısır'a göç eder ve orada yerlesir. Son nefesini bu mutluluk içerisinde verir; onu Kenan diyarina götürüp gömerler.

Görülüyor ki Tevrat'in bildirmesine göre Yusuf'un kardeslerini kendisine düsman yapan, ve Yusuf'u kuyuya attirdiktan sonra geçen kervancilara sattiran, sonra efendisinin karisini ona sarkintilik yaptirtan ve bu yüzden Yusuf'un zindana atilmasina sebeb olan hep Tanrı'dir; ve Tanrı, bütün bunlari sırf Yusuf'un Mısır Firavunu'nun veziri olmasini, yüksek payelere erismesi ve bu sayede babasini ve kardeslerini Mısır'a getirtebilmesini saglamak için yapmistir!.

Evet ama her seye kadir olan bir Tanrı'nin, bu tür kötülüklere basvurmadan Yusuf'un babasini ve kardeslerini nimetlere kavusturmasi mümkün degil miydi acaba?

Her ne hal ise Yusuf yüz on yil yasar; ölecegini anladigi zaman kardeslerine: "Ben ölüyorum, fakat Allah mutlaka sizi arayacaktir ve bu diyardan sizi İbrahim'e ve İshak'a ve Yakub'a (İsrail'e) yemin ettigi diyara çikaracaktir" der ve ölür (Tekvin, Bap 46-50).

Onun ölümünden sonra İsrailoğulları Mısır'a yararli ve semereli olurlar; türeyip çogalirlar. Ulke onlarla dolar tasar. Fakat aradan yillar geçtikten sonra Mısır'in basina, Yusuf'un adini hiç duymamis olan bir hükümdar geçer. İsrailoğullarınin sayica arttigini gördügü için bunun tehlikeli olabilecegini düsünür ve onlari memleketten kaçirtmak için üzerlerine angarya memurlari gönderir ve onlara eziyet verdirtir. Fakat ne kadar eziyet verdirtirse verditsin İsrail oğullarınin sayisi gittikçe artar. Bundan endiseye düsen Firavun, Mısırli ebelere emir vererek Ibrani karilarinin doguracaklari erkek çocuklari öldürmelerini ister. Ancak ne var ki ebeler, Allah'tan korktuklari için, emri yerine getirmezler. Bu kez Firavun, bütün kavmina: "Her dogan erkek çocugu irmaga atacaksiniz; ve her kizi sag birakacaksiniz" diye emir verir (Tevrat, Çikis, Bap 1)

Bu emrin uygulanmaga basladigi sirada Levi ailesine mensub bir kari-koca'nin güzel bir çocuklari olur. Onu üç ay boyunca onu gizlerler. Daha fazla gizleyemeyeceklerini anladiklari an sazdan bir sepete koyup irmaga salarlar. O sirada irmakta yikanmakta olan Firavun'un kizi sepeti görür; sudan çikartir ve içindeki çocugu Ibranilerden birinin çocugu oldugunu farkederek acir ve yanina alir. Bütün bu olan-bitenleri, sepetteki çocugun kizkardesi izlemistir. Derhal Firavun'un kizina giderek: "Senin için Ibrani kadinlarindan emzikli bir kadin çagirayim mi?" diye sorar. "Evet çagir" yanitini alinca gider ve çocugun anasini alip getirir. Çocuk bu kadina, yani anasina teslim edilir ve onun tarafindan büyütülür; sona Firavun'un kizina iade edilir. Firavun'un kizi onu kendisine çocuk edinir ve ona "Musa" (Ibranice'de Mose) adini verir ki, Mısırlilarin dilinde "Sudan çikarilmis kimse" demektir. Musa büyüyüpte sokaklarda dolasir oldugu günlerden birinde bir Mısırli'nin, Ibrani'lerden birini dövmekte oldugunu görür. Etrafina bakinip kimse bulunmadigini anlayinca Mısırli'yi vurup öldürür ve sonra kuma gömer.

Ertesi gün yine sokakta dolasirken bu kez iki Ibrani'nin birbirleriyle kavga ettiklerini görür ve onlari ayirmaga çalisir. Fakat onlardan birinin: "Kim seni üzerimize... hakim koydu? Mısırliyi öldürdügün gibi beni de öldürmek fikrinde misin?" diyerek karsilik verdigini görünce korkuya kapilir; çünkü isledigi cinayetin etraftan isitileceginden endise eder. Nitekim Firavun olayi duyar ve Musa'nin öldürulmesi için arama emri çikarir. Bu yüzdem Musa, Midyan diyarina kaçar (Tevrat, Tekvin, Bap 2: 11-16). Orada evlenir, çocuklar edinir.

Bu arada Mısır kirali ölmüs yerine gelen İsrailoğullarına karsi baskiyi ve eziyeti arttirmistir. O kadar ki İsrail oğullarınin feryadi göklere çikar, Tanrı'ya ulasir. Tanrı öylesine zayif bir hafizaya sahip olmali ki, daha önce İbrahim'le, İshak'la ve Yakub'la (İsrail ile) yapmis oldugu ahidleri ve onlarin zürriyetlerini yücelticegine, mutluluga eristirecegine dair vermis oldugu sözleri unutmustur. Ve iste simdi İsrail oğullarınin iniltilerini isitince ahdini hatirlar ve Mısırlilardan öç almak için kurnaz planlar hazirlar (Tevrat, Çikis, Bap 2: 23).

Bu kurnaz plan, Musa'yi araci yaparak Mısır'a felaketler yagdirmak ve İsrailoğullarıni Mısır'dan kurtarip kendi öz vatanalarina kavusturmak seklinde uygulanacaktir. Bunu saglamak üzere Tanrı, her seyden önce Musa ile görüsmek ister ve ona Horeb'de, yani "Allah'in dagi" diye bilinen yerde görünür ve söyle der: "Ben babanin Allahi, İbrahim'in Allahi, İshak'in Allahi ve Yakub'un Allahiyim... Mısırda olan kavminin sikintisini gördüm ve (Firavun'un) angarya memurlari yüzünden onlarin feryadini isittim... Onlari Mısırlilarin elinden kurtarmak için ve onlari o diyardan iyi ve genis ve ... süt ve bal akan diyara, Kenan'lilarin ve Hitti'lerin..... yerine çikarmak için indim. İsrail oğullarınin feryadi bana eristi... Ve simdi gel, benim kavmim İsrail oğullarıni Mısır'dan çikarmak için seni Firavun'a göndereyim... Ben seninle olacagim ve benim seni gönderdigime senin için isaret su olacak: sen kavmi Mısır'dan çikardigin zaman, bu dag üzerinde Allah'a ibadet edeceksiniz" (Tevrat, Çikis, Bap 3: 1-12)

Bunu söyledikten sonra Musa'ya, yapmasi gereken seyleri belletir: İsrailoğullarına kendisini nasil kabul ettirecegini ve Firavun'a neler söyliyecegini ögretir. Firavuna çikis izni vermeyecegini, onun kalbini katilastiracagini fakat en sonunda Israi loğullarıni kurtulusa çikacaklarini ekler. Fakat bununla da kalmaz bir de kendi kavmi'nin, yani İsrail oğullarınin, Mısır'dan çikarken Mısırlilara ait ne var ne yoksa her seyi çalip götürmeleri için de su emri verir: "Sen ve İsrail ihtiyarlari Mısır kiralina gideceksiniz ve ona (sunu) diyeceksiniz: -'Ibranilerin Allahi Yahova bize rast geldi; ve simdi rica ederiz, çölde üç günlük yol gidelim, ta ki Allahimiz Yehova'ya kurban keselim'-. Ben bilirim ki Mısır Krali... gitmek için size izin verecektir. Ve elimi uzatacagim ve Mısır'i... harikalarimla vuracagim ve sizi ondan sonra saliverecektir... Ve vaki olacak ki, gittiginiz zaman, eli bos gitmeyeceksiniz, fakat her kadin komsusundan ve evinde olan misafirden gümüs seyler ve altin seyler ve esvablar isteyecek; ve ogullafinizi ve kizlarinizi onlarla süsleyeceksiniz ve Mısırlilari soyacaksiniz". (Çikis, Bap 3: 18-22). Görüldügü gibi Yahudi Tanrısi, kendi “sevgili” kavmini, kendi insanlarini, hirsizliga, soygunculuga yöneltmektedir.

Ahlakilikle pek bagdasmayan bu "güzel" tavsiyeyi Musa dikkatlice dinler. Bununla beraber İsrail oğullarıni kendisine inandirmanin kolay olmadigini düsünerek Tanrı'ya söyle der: "Fakat iste bana inanmayacaklar ve sözümü dinlemeyecekler ve -'Rab sana görünmedi-' diyecekler". Tanrı Musa'nin bu endisesini hakli bulur ve kendisine mucizeler yaratma gücünü verecegini bildirerek: "Elindeki degnegi yere at" der. Musa degnegi yere atar; atmasiyle birlikte degnek yilan oluverir. Tanrı yine Musa'ya: "Elini uzat (yilani) kuyrugundan tut" der. Musa yilani kuyrugundan tutar: yilan yine degnek haline girer. Tanrı Musa'ya: "Elini koynuna sok" der; Musa öyle yapar ve eli cüzzamli olur. Tanrı : "Tekrar sok çikar" der, bu kez eli iyilesir, yine teni gibi olur. Tanrı kendisine, eger kavmi bu mucizelere inanmayacak olursa, bu takdirde irmagin suyundan alip karaya dökmesini ve döktügü an suyun kan haline gelecegini bildirir.

Musa, bunlari yeterli bulmaz. Ister ki insanlari cezbedecek sekilde guzel konusma yeterliligine sahib olsun. Tanrı'ya, güzel konusma yeteneginden yoksun bulundugunu söyler, söyle der: "Ben söz adami degilim, dilim agir bir adamim". Tanrı Musa'ya bunun da çaresini bulacagini, kendisine kardesi Harun'u yardimci verecegini bildirerek söyle der: "Ben senin agzinla ve (kardesinin) agzi ile beraber olacagim, ve yapacaginiz seyi size ögretecegim" (Tevrat, Çikis, Bap 4: 1-17)

Her türlü mucizeyi yaratmaya kadir bir Tanrı, neden acaba Musa'yi güzel konusur hale getirmezde ona yardimci olsun diye kardesini verir? Bilinmez.

Musa Tanrı'nin kendisine söylediklerini yerine getirmek üzere yola çikar. Yolda Tanrı yine ona görünür ve söyle der: "Mısıra gittigin zaman, senin eline verdigim bütün harikalari Firavunun önünde yapmaga dikkat et. Fakat ben onun yüregini sertlestirecegim ve (bu yüzden o senin kavmini) salivermiyecektir" Görülüyor ki Tevrat'in söylemesine göre Tanrı, Firavunu kötü bir davranisa zorlamaga kararlidir. Musa'yi, bir takim mucizelerle kendi kavmini "inanir" duruma getirme yoluna soktugu halde, Firavunu, mucizelere ragmen "inanmaz" durumda kilmaga, ya da inansa dahi kati yüreklilige dogrultmaga çalismaktadir. (Çikis, Bap 4: 1-17, 21)

Musa Tanrı'nin dedigi gibi yapar; kavminin gözleri önünde alametleri siralar ve Tanrı'nin onlara yardimci olacagini anlatir. Bunun üzerine kavmi Musa'ya inanir ve baslarini igip secde ederler (Çikis, Bap 4: 18-31).

Bundan sonra Musa ile Harun, beraberce Firavunun yanina giderler ve İsrail oğullarıni salivermesi için Tanrı'nin söylediklerini naklederler. Fakat Firavun, Tanrı'yi (Yehova'yi) tanimadigini ve İsrail oğullarıni salmayacagini söyler; üstelik memurlarina emir vererek İsrail oğullarıni daha agir islere sürer. (Çikis, Bap 5: 1-22).

Bunun üzerine Musa umutsuzluga düser ve Tanrı'ya seslenerek: "Ya Rab! Niçin bu kavma kötü muamele ettin? Niçin beni gönderdin? Çünkü senin adinla Firavuna söylemek için geldigim zamandan beri bu kavma kötü davrandi; ve sen kend kavmini asla kurtarmadin" der (Çikis, Bap 5: 22-23) Fakat Tanrı kendisine sabirli olmasini hatirlatir ve:"Firavuna yapacagimi simdi göreceksin... İsrailoğullarına söyle: Ben (Tanrı'yim) ve sizi Mısırlilarin yükü altindan çikaracagim... sizi büyük hükümlerle azad edecegim" diyerek verdigi emri uygulamaga devam etmesini ister. Bununla beraber: "Ben Firavunun yüregini katilastiracagim ... v eFiravun sizi dinlemeyecek, elimi Mısır üzerine koyacagim ve (kavmim) İsrailoğullarıni Mısır diyarindan büyük hükümlerle çikaracagim" diye ekler (Çikis, Bap 7: 1-6)

Musa ve Harun Tanrı'nin emri geregince yaparlar, ve degnekle irmaga vururlar; vurduklari an irmak kana dönüsür ve kokar, baliklar ölür, Mısırlilar irmaktan su içemeyip aç kalirlar. Fakat buna ragmen Firavun aldiris etmez, çünkü Tanrı yüregini katilastirmistir (Çikis, Bap 7: 20-25).

Bunun üzerine Tanrı yine Musa'yi karsisina alir ve Firavun'un yanina girip İsrail oğullarıni salivermesi için dilekte bulunmasini, salmayacak olursa tehdit yoluna gitmesini söyler. Musa dedigi gibi yapar. Fakat Firavun, Tanrı'nin tas gibi yaptigi yüregi nedeniyle, istenileni yapmaz. Musa degnegiyle irmaklar, kanallar, havuzlar üzerine vurur ve o an Mısır diyarini kurbagalar kaplar. Firavun telasa kapilir ve derhal Musa'yi çagirtarak Tanrı'dan yalvarida bulunmasini ve kendisini ve ülkesini kurbaga felaketinden kurtarmasini ve bu yapilacak olursa İsrail oğullarıni serbest birakacagini bildirir. Dedigi gibi yapilir fakat Firavun, kurbagalardan kurtuldugu an sözünden döner ve İsrail oğullarıni salmaz. Çünkü Tanrı yüregini katilastirmistir; yapabilecegi baskaca bir sey yoktur (Çikis, Bap 8: 1-15).

Bunun üzerine Tanrı Musa'ya yeniden emreder ve Mısır üzerine tekrar felaket yagdirmasini ister. Musa yine degnegini kullanir ve bu kez Mısır diyarini tatarciklar sarar. Mısırli sihirbazlar memleketi tatarciklardan kurtarmaga çalisirlar, fakat basarili olamazlar; Firavun'a gidip bu iste Tanrı'nin parmagi oldugunu söylerlerse de Firavun onlari dinlemez, çünkü Tanrı yüregini katilastirmistir (Çikis, Bap 8: 16- 20)

Musa bu kez, yine Tanrı'nin isaretiyle bütün Mısır'a at sinekleri yagdirtir. Firavun ve ailesi ve tüm Mısır halki, at sinekleri yüzünden perisan olurlar. Firavun Musa'yi çagirtarak Tanrı'dan bu felakete bir son vermesi için yalvarmasini ve İsrailoğullarıni salacagini söyler. Musa onun dedigi gibi yapar fakat Tanrı at sineklerini kaldirir. Fakat bunu yaparken Firavun'un yüregini de katilastirdigi için Firavun verdigi sözü tutmaz ve İsrailoğullarıni salmaz (Çikis, Bap 8: 20-32)

Tanrı yukardakine benzer felaketleri yagdirma isine devam eder, fakat her kez ayni sonuç saglanmis olur. Ve Tanrı yine Musa'ya der: "Firavun'un yanina gir, çünkü ben onun yüregini ve kullarinin yüregini katilastirdim, ta ki benim bu alametlerimi onlarin arasinda göstereyim ve sen de ogluna ve oglunun ogluna Mısır'da isledigim seyleri ve... alametlerimi hikaye edesiniz ve (benim) Rab oldugumu bilesiniz" der ve bu kez Mısır diyarina çekirge yagdirtacagini bildirir. Musa Tanrı'nin dedigi gibi yapar ve Mısır halki çekirge felaketine ugrar, fakat Firavun İsrail oğullarıni salmaz, çünkü Tanrı yüregini katilastirmistir (Çikis, Bap 10: 3-11).

Ve Tanrı, Mısır diyari üzerindeki bu oyununu bu minval üzere sürdürürken, yani bir yandan Firavun'a, İsrailogullarini salivermesi için, felaketler musallat edip diger yandan Firavun'un yüregini katilastirmak süretiyle İsrail oğullarınin özgürlüge kavusmalarini önlerken, nihayet Musa'yi, Mısırlilara karsi soygunculuga hazirlamak üzere söyle der: "Artik Firavun'un ... ve Mısır'in üzerine bir bela daha getirecegim; ondan sonra sizi buradan saliverecektir... Simdi kavmin kulaklarina söyle ve her adam komsusundan ve her kadin kendi komsusundan gümüs seyler ve altin seyler istesin". Bunu söylerken istenilen seylerin kolaylikla elde edilebilmesini saglamak maksadiyle "Mısırlilarin gözünde kavma lütuf verir" (Çikis, Bap 11: 1-3). Daha baska bir deyimle, planladigi soyguna bizzat kendisinin de katilacagini anlatmis olur.

Planin uygulanmasi söyle olacaktir: Gece yarisi sularinda Tanrı, Mısır'daki bütün ilk dogan insanlari ve hayvanlari öldürtecektir. Bu nedenle bütün Mısır diyarinda misli görülmemis bir feryad kopacak ve bu arada İsrail oğulları sivisacaklardir. Sivisirlarken Mısır'da insandan hayvana kadar hiç bir yaratik agzini bile açamayacaktir. Fakat İsrailoğulları yedi gün boyunca mayasiz ekmek yemege hazir olmalilardir (Çikis, Bap 11: 4-9; ve Bap 12: 1-29).

Ve bir gece yarisi vaki olur ki Tanrı, Mısır'da, Firavun'un ilkinden, zindandaki esirin ilkine kadar bütün ilk dogan kisileri ve hayvanlarin ilk doganlarini vurur. Mısır'da büyük bir feryad olur. Bütün bunlar olurken Tanrı Musa ile Harun'u huzuruna çagirir ve onlara, İsrail oğulları ile konusup kendisine ibadet etmelerini saglamalarini ve sonra her seyi alip kaçmalarini söyler. Söyledigi gibi olur ve İsrail oğulları Mısırlilardan gümüs, altin ve esvab ne varsa her seyi isterler ve Mısırlilar da istenilen her seyi onlara verirler: çünkü Tanrı "Mısırlilar gözünde kavma lütuf" vermistir, yani Mısırlialri çömert ruhlu kilmistir. Böylece İsrailoğulları, Tanrı ile isbirligi halinde, günahsiz Mısır halkini soymus olurlar (Çikis, Bap 12: 29-36).

Ve Mısır'daki 430 yillik bir ikametten sonra İsrailoğulları, bütün bu çaldiklari esyalar, koyunlar ve sigirlarla Mısır'dan çikarlar ve baslarinda Tanrı (Rab) oldugu halde yola koyulurlar (Çikis. Bap 12: 37- 51)

Fakat Tanrı bununla yetinmez; İsrailoğullarına kendi büyüklügünü ve azametini biraz daha belli etmek ister ve Firavun'un ve Mısırlilarin yüregini yine katilastirir ve onlari İsrailoğullarınin pesinden gelmege kiskirtir. Çünkü bu süretle Mısırlilari yeni bir felakete ugratacaktir. Nitekim Musa'ya denizleri yardirtir ve bu sayede İsrail oğullarınin oradan geçmesini saglar. İsrail oğulları geçtikten sonra Musa'ya: "Elini deniz üzerine uzat, ta ki sular Mısırlilar üzerine dönsün" der. Musa öyle yapar ve geriden gelmekte olan Mısırlilar telef olurlar.

Tanrı'nin bu maharet ve marifetleri karsisinda İsrail oğulları artik Tanrı'dan korkarlar ve bir kez daha Musa'ya inanirlar (Çikis, Bap 14: 17-31).

Iki ay gibi uzun bir zaman yol yürüdükten sonra Isaril oğulları Sin çölüne varirlar. Fakat artik iyice yorulmus ve acikmislardir. Bu nedenle sikayete baslarlar. Musa bu sikayetleri Tanrı'ya nakleder; Tanrı onlara yiyecek-icecek verir. Yine yola devam olunur Mısır diyarindan çikislarinin üçüncü ayinda Sina çölüne ulasirlar ve orada konaklarlar.

Tanrı Musa'yi çagirtir ve ona, İsrail oğulları için yapmis oldugu iyilikleri ve onlari Mısır'dan nasil kurtarmis oldugunu tekrarlar ve bunlari gidip İsrailoğullarına hatirlatmasini Musa’dan ister (Çikis, Bap 13-19)