Bat-seba bu dilegi hos karsilar ve ogluna, yani Süleyman'a durumu anlatir; ondan evlilige razi olmasini ister. Fakat Süleyman bunu duyunca öfkelenir, küplere biner ve böyle bir ise araci oldu diye anasini haslar. Fakat öfkesini alamaz ve Abisag ile evlenmek arzusundan baska bir günahi olmayan Adoniya'yi öldürtür. Daha sonra, Adoniya'nin kirallik hevesine yardimci oldu diye Yaob'i yok eder. Az geçmeden Simei'nin kafasini kestirtir (1 Krallar, Bap 2: 12-46)

Simdi artik ülkeyi yönetmek kolaylasmistir. Fakat tipki babasi ve atalari gibi kurnazliklar siyasetini izlemekten geri kalmaz. Bunu saglamak maksadiyle her seyden önce Mısır hükümdari ile iyi iliskiler kurmak ister ve onun kizi ile evlenir. (I Krallar, Bap 3: 1). Daha sonra, bir yandan İsraillilerin milliyetçi duygularini kabartmak ve onlari Tanrı'nin "seçkin" milleti seklinde tanitmak süretiyle, ve diger yandan kendisinin ne kadar büyük bir insan oldugunu, ne kadar hikmet sahibi bulundugunu, ne kadar akilli bir kiral oldugunu anlatmak için hikayeler uydurur. Bu uydurdugu hikayelerden biri söyle: Bir gece rü'yasinda Tanrı'yi görür; Tanrı ona: "Dile benden ne dilersen" diye sorar. Süleyman da Tanrı'ya söyle der: "Ve simdi, ey Allahim Rab, kulunu babam Davudun yerine kiral ettin; ve ben ancak küçük bir çocugum; çikmayi ve girmeyi bilmem. Ve kulun seçtigin kavmin ortasindadir, çoklukça hesap edilemez ve sayilamaz büyük bir kavm. Imdi kavmina hükmetmek için kuluna anlayisli yürek ver ki, iyi ile kötünün arasini ayirt edeyim; çünkü senin bu büyük kavmina kim hükmedebilir?" (1 Krallar, Bap: 3: 7-9).

Süleyman'in bu konusmasi güya Tanrı'nin pek hosuna gider; çünkü Süleyman kendisi için ondan ne zenginlik, ne varlik, ne kadin ne saglik, ne uzun bir ömür, hiç bir sey istememis, sadece ve sadece halkini iyi bir sekilde yönetmek için hikmet, basiret, anlayis, ve fazilet istemistir. Bu nedenle Tanrı ona söyle yanit verir: "Madem ki sen bu seyi istedin, ve kendin için çok günler istemedin, ve kendin için zenginlik istemedin, düsmanlarinin canini da istemedin, ancak dogruyu ayirt etmek üzere kendin için anlayis istedin; iste senin sözüne göre yaptim; iste sana hikmetli ve anlayisli yürek verdim; Söyle ki, senden evvel senin gibi kimse olmamistir ve senden sonra senin gibisi çikmayacaktir. Ve sana dilemedigin seyi de verdim, hem zenginlik, hem de izzet; söyle ki, bütün günlerinde kirallar arasinda senin gibisi olmiyacaktir. Ve kanunlarimi ve emirflerimi tutmak için baban Davudun yürüdügü gibi sen de yollarimda yürürsen, o zaman ömrünü uzatirim:. (1 Krallar, Bap 3: 11-15).

Bunun üzerine Süleyman uyanir ve anlar ki bu bir rüyadir. Fakat rüya gerçeklesir ve Tanrı Süleyman'a hikmet, zenginlik, söhret, azamet ve özellikle bol sayida kadin ve cariye verir. Tanrı'nin verdigi hikmet sayesinde Süleyman kisa bir zamanda adil bir hükümdar olarak taninir. Onun bu söhreti daha sonraki yüzyillar içerisinde sürecek ve her yerde iyi adalet dagitimi vesilesiyle "Süleymanin adaleti gibi" seklindeki sözler ata sözleri haline gelecektir.

Süleyman'in adaleti (!) konusunda “Kutsal” kitap (Tevrat) su hikayeye yer verir: Günlerden bir gün iki fahise kadin Süleyman'a basvururlar ve ayni evde oturduklarini, ayni zamanda çocuk sahibi olduklarini ve fakat çocuklardan birinin öldügünü, ve kalan çocugun kime ait oldugu hususunda aralarinda anlasmazlik çiktigini söylerler; anlasmazligin giderilmesini dilerler. Süleyman: "Bana bir kiliç getirin" der ve getirilen kilici adamlarindan birine vererek: "Sag kalan bu çocugu ikiye bölün ve yarisini (kadinlardan) birine, ve yarisini ötekine verin" der. Kadinlardan biri: "Aman efendim, sag olan çocugu ona verin, aman onu öldürmeyin" der. Öteki kadin ise: "Ne benim ne senin olsun, ikiye bölün" diye istekte bulunur. Bunun üzerine Süleyman, çocugun birinci kadina verilmesini ve çünkü çocugun öldürülmesine gönlü razi olmadigini ve bu nedenle asil ananin o oldugunu bildirir. Bütün İsrail bunu isitince Süleyman'dan korkarlar çünkü Tanrı'nin ona, halka hükmedebilmesi için, hikmet verdigini düsünürler (I kirallar Bap 3: 16-28).

Basit ve kültürsüz halk yiginlarinin kolaylikla kanacagi bu tür uydurma hikayelerden gayri Süleyman, Tanrı'ya evler, kasaneler, ibadet yerleri yapar ve adaklar adar. Fakat asil ustaligi Tanrı'ya yaranarak halk lehine ihsanlar ve vaadlar almak konusundadadir. Bunlardan bir kaç örnek olmak üzere Tevrat’da yazilanlardan su örneklere göz atalim:

"Ya Rab, İsrailin Allahi, ne yukarida gökte ve ne asagida yerde senin gibi Allah yoktur; sen bütün yürekleriyle önünde yürüyen kullarinla ahdi ve inayeti tutarsin; sen babam Davud kuluna vadettigini tuttun... Ve simdi ey İsrailin Allahi, niyaz ederim, babam Davud kuluna söyledigin söz dogru çiksin... Kavmin İsrail sana karsi suç ettikleri için düsman önünde vuruldugu zaman tekrar sana dönüp ismini ikrar ederlerse; ve bu evde sana dua ve feryat ederlerse, o zaman gökte isit ve kavmin İsrailin suçunu bagisla ve babalarina verdigin diyara onlari tekrar getir..." (I Krallar, Bap 8: 23-65)

Bu yalavarilar, bu dualar ve bu övgüler yaninda Tanrı'ya mezbahlar, evler, mabedler yaptirtmaga devam eder. Tevrat’in bildirmesine göre Tanrı, bu tur övgülere ve gösterilere fazlasiyle ihtiyaci duymus olmali ki Süleyman'in yaptiklarindan hosnud olur ve onunla tekrar söylesmek ve vaadlerini hatirlatmak ister. Bu nedenle ona Gibeon diyarinda ikinci kez görünür ve söyle der:

"Önümde yaptigin duani ve yalvarisini isittim; ismimi ebediyen oraya koymak için yaptigin bu evi takdis ettim; ve gözlerim ve yüregim daima orada olacaktir. Ve sen, bütün sana emrettiklerime göre yapmak için, baban Davudun yürüdügü gibi önümde yürek bütünlügü ve dogrulukla yürürsen ve hükümlerimi ve kanunlarimi tutarsan, o zaman İsrail tahti üzerinde senden bir erkek eksik olmiyacaktir, diye baban Davuda vadettigim gibi İsrail üzerinde senin kiralliginin tahtini ebediyen pekistiririm.. Fakat siz ve çocuklariniz, ardimdan yürümekten dönerseniz ve... gidip baska ilahlara kulluk ederseniz ve onlara tapinirsaniz, o zaman İsraili kendilerine verdigim diyardan söküp atacagim..." (1 Krallar, Bap 9: 3-10). Görülüyor ki, “Kutsal” kitabin bildirmesine göre Tanrı, Süleyman'i ve halkini, bir takim vadlerle kendisine taptirma hevsindedir. Nitekim Süleyman, bu sayede san ve söhretce ve zenginlikçe ve hikmetçe dünyanin bütün kirallarindan üstün olur; yer yüzünün her yönünden kirallar ona arabalarla hediyeler, altinlar, gümüsler gönderirler; gelip onu ziyaret ederler. Ünlü Seba kiraliccesi bile altin ve degerli taslar yüklü develerle ve çok büyük bir alayla Yerusalim'e gelir ve onunla konusur; ona hayran kalir ( 1 Krallar, Bap 10: 1-11).