|
İnsan Olmak ve İnsanlık Nedir?, Nasıl Olmalıdır?
Saygideger arkadaslar;
Herseyde oldugu gibi; fiziksel bir gorunus yapisi olsada; "insan olmak ve insanlik" soyut bir kavramdir. Yine her soyut kavramda oldugu gibi; bu kavramin insanoglu tarafindan bilinen ortak bir tanimi ve algisi yoktur. Tarihte felsefi olarak, "overman" "super insan" "ustun insan" v.s. gibi kavram ve ifadeler ortaya atilmistir. Gorunen odurki; hic kimse dunyanin neresinde yasarsa yasasin; icinde bulundugu insan ve insanlik yapisindan "sikayet etmekte" ve memnun gorunmemektedir. Yine ilginctir ki; tum felsefeler ve onun ideolojileri, hep insan ve insanliktan huzur ve rahattan dem vurarak; ideolojilerini yurutmektedirler. Madem hepimiz, sikayet ediyoruz, elestiriyoruz, begenmiyoruz, huzurlu ve mutlu degiliz v.s. peki o zaman; herkesin gonlunde nasil bir insan tanimi yatiyor? INSAN DENINCE NE ALGILIYORUZ? INSANIN NASIL OLMASINI ARZU EDIYORUZ? OLAMIYORSAK, NEDEN OLAMIYORUZ?, BIZLERI INSAN OLMAKTAN ALIKOYAN ENGELLEYEN NEDENLER NE? Kisaca insan olmak nedir? ve arzulanan, istenen tum dunyanin ortak olarak kabullenebilecegi insan nasil olmalidir? Gorus, yorum ve onerilerinizi bekliyorum. Umarim en azindan; bu konuda ortak bir kac maddee birlesebiliriz. Ya da cok mu "iyimserim" acaba? Neyse, yazisalim gorelim, halep ordaysa, beyaz sayfa burda! Saygilarimla; evrensel-insan |
Saygıdeğer Evrensel-İnsan,
İnsan olmak önce kişinin kendine saygı duymasıyla başlar ..Kendine saygısı olan kişi insan olmanın yada olabilmenin tüm değerlerini benliğinde toplayabilmek için kendine hizmet eder okur,araştırır,düşünür,öğrenir,öğretir.. Olayları algılarken çözümlerken başkalarına zarar vermeden, başkalarını ezmeden, yok etmeden, başkalarının da yarlanabileceği şekilde yapar.. İçindeki sevgi,merhamet,vicdan gibi duyguları algılar geliştirir çevrenin ve insanın yararına kullanır.. insanları; insan olmaktan alıkoyan en büyük neden sevgisizliktir.. Sevgiyi bilmeyen,tanımayan, öğrenemeyen kişi gerçekten eksiktir yarımdır doğar yaşar ve ölür... Ben insanca yaşayabilmek için zararsız olmak gerektiğine, başkalarını düşünmek gerektiğine, doğayı, insanları, çocukları, yaşadığımız ülkeyi ,.toplumu, dÜnyayı sevmek gerektiğine inanıyorum ve böylede yaşamak istiyorum... Belki eksik bir tanım belki bilimsel yada felsefi değil yazdıklarım ama inanın içten ve sevgiyle yazdım:) saygılar... parmis Güneşin_kızı |
Sayın Evrensel,
Kabaca insan , dik durabilen,düşünebilen,gelişmiş bir beyine sahip alet kullanabilen canlı der bilim bana göre düşünebilen organizmadır sadece çünkü işin soyut kısmı ile ilgilendiğimizde insan veya insanlık kavramı kişiden kişiye değişebilen bir olgudur. insan diyince sizin anladığınız,düşündüğünüz ve hissettiğiniz şey farklı olur benim düşündüklerim ayrı olur.Aranılan ortak yönlerden biri belki bir kaza olduğunda insanların yardım etmesi veya etmemesi de olabilir ki ordan bir kişi bağıracaktır "insanlık öldümü" diye ama kimisi içinde onu izlemek dahi bir zevke dönüşebilir. insan olmak için gerekli yetilere sahip olmaz yeterli fakat işin insanlık-vicdan yönü sende başkadır bende bambaşka olurda bulursanız bir ortak nokta bu siz ve sizin gibi düşünenlerin ortak noktası olur birde sadist ve türevi hissiyat içindeki insanların insanlık anlayışı vardır ki buda çok ters gelebilir. olmasını istediğimiz insan sorusunu çok farklı yerlere çekebilirim :) şöyleki benim olmasını istediğim insan benim düşünceme göre olucak ve hepsi benden bir parça olucak bir nevi klon gibi burdan da sanırım şu çıkıyor ben dünyanın etrafında kalabalık oluşturduğu merkeziyim :) soru sizin ilk cevabı siz verin bizde ona göre insanlıktan nasibimizi almışmıyız almamışmıyız görelim.. saygılar |
İnsan, Yeryüzünde bitkisel yaşam sürmeyendir. İtaat ve takliten uzak tamamıyla kendi sahi görüşüyle benliğiyle yaşayandır. Fiziksel, Bitkisel ve Arzusal yaşamdan Sezgisel ve Aktif hayata başlanmaktır. İnsan beşduyu organdan oluşmayıp, Metafizik bir varlıkla yaşamını sürmektir. Eğer insan değişebiliyorsa fiziksel olarak bu gerçek olmayandır demektir. İnsan, Bir yaşından son yaşına kadar aynı ruh, duygu, karaktere sahip olandır. İnsan, bilgiyi dışarıdan bazı varlıklar gibi dışarıdan değil içeride kapalı tutandır. İnsan Beşduyu organ önündeki yaşamı yoksayan ve beşduyu organ ötesi bir yaşama sahip olandır. İnsan, benliğiyle benliğini oluşturanla varolandır. Dışa dönük hercanlı bir bitkisel yaşamdan uzak değildir. Kısa İnsan şuan var olan ve Sezgisel bir yaşamla irade kabiliyetine geçendir. Bu tanımın dışında kalan Fizksel güzeliğe ve biskisel yaşama sahip olan canlılar Hayvan, Bitki ve buna benzer varlıklar.
Esenlikler Diler... |
Saygideger arkadaslar;
Guncelleme Saygilarimla; evrensel-insan |
vijdan kavramının içini doldurmakla başlayabiliriz insanlığın tarifi için. genel insanlık dışı davranışları devreden çıkartarak. mülkiyet kavramıyla yitirilen insanlık ve vijdan
|
Saygideger rakibalik;
Evrensel dusunce temelinde vicdan kavraminin anlami; hem kendine hem de baskasina fiziksel/dusunsel zarar vermemektir. Saygilarimla; evrensel-insan |
Vicdan kavramsal olarak insanın kendini muhakeme etmesi olarak tanımlanabilir. Burda önemli olan nokta vicdanın kaynağı nedir sorusudur. Bu soruya iki farklı yanıt verilmiştir. Vicdanın doguştan geldigi veya sonradan kazanıldığı şeklindedir.
Vicdanın doguştan geldiği kabul edilirse doğa üstü bir gücün varlığıda kabul edilmiş olur. diger görüşü ise tam tersini savunur. Çevresel koşulların etkili oldugunu ifade eder. Sayın evrensel-insan sizin bu konudaki yaklaşımınızı ögrenmek istiyorum. |
Saygideger eylemsel;
Ben, bireysel olarak; Tabulu rasayi savunuyorum. Tabulu rasa bir bebegin kavramsiz dogmasi demektir. Yani, insanoglu herseyi, yasam ve iliskilerinde, yine insanoglundan ogrenir. O yuzden, ahlak, kultur, anane, gelenek, tore v.s. ve tum kisinin kisilik ve kimligini olusturan verileri, degerleri ve tabulari; asirlar boyu, degiserek suregelmistir. Vicdan konusu ise; benim izahimla, akil ile, zihin ile baglidir. Benim, izahimda vicdan akli yonlendirir, akil vicdani degil; cunku akil vicdani yonlendirirse; bati gibi insansal iliskiler, mantiksal temelde cok dusuk bir degere, ve inancsal bireyci akilciliga dogu gibi de insansal degerler duygusal temelde toplumsal /inancsal cikara tasinir. Oyuzden, aklin vicdani yonlendirmesi, insanoglunun; vicdanin akli yonlendirmesi de insanin dusunce ve davranisidir. Saygilarimla; evrensel-insan |
Saygideger eylemsel;
Yazilanlar, daha net algilansin diye, sunu da ekleyeyim. Aklin yonlendirdigi vicdan, DUYGUSAL DUZEYDE OLDUGU KADAR, MANTIKSAL DUZEYDE DE hem kendine; hem de baskasina, hem fiziksel, hem de dusunsel her turlu zarari verir, buna intihar da, baskasinin canini almak da dahildir. Iste bu, Toplumsal/kisisel ve ayrimci, degerleri/verileri/tabulari olan insanogludur. Halbuki, vicdanin yonlendirdigi akil; duygusal temelde kendine zarar verse bile; mantiksal temelde, ne kendine, ne de baskasina zarar veremez. Iste, bu da evrensel/bireysel insandir. Saygilarimla; evrensel-insan |
Saygıdeğer evrensel-insan
(Vicdan konusu ise; benim izahimla, akil ile, zihin ile baglidir. Benim, izahimda vicdan akli yonlendirir, akil vicdani degil; cunku akil vicdani yonlendirirse; bati gibi insansal iliskiler, mantiksal temelde cok dusuk bir degere, ve inancsal bireyci akilciliga dogu gibi de insansal degerler duygusal temelde toplumsal /inancsal cikara tasinir.)demişsiniz Bu noktada size katılıyorum. İnsanın doguştan kavramsal nitelikler taşımadan varoldugunu belirtmişsiniz. O halde vicdan sonradan oluşturulmuş oluyor. Toplumsal yapılarda ki farklılıklardan dolayı vicdan degişebilirlik özelliği taşımış oluyor. İnsan bilinci doğrultusunda vicdanı şekillendiriyor. Size şöyle bir soru yöneltmek istiyorum. Genel bir vicdan kavramından bahsedebilirmiyiz? |
Saygideger eylemsel;
Genel bir vicdan kavramından bahsedebilirmiyiz?-eylemsel- Su anda var olan epistemolojik gercekci bir vicdandan mi, yani insanoglyu vicdanindan mi, yoksa; olmasi gereken, insan vicdanindan mi bahsediyoruz? Evrensel-insan dusuncesine gore dusunce ve davranista, insan olan ve insanlik sunan a gore; vicdan zaten belirtilmistir. Hem kendine, hem de baskasina fiziksel/dusunsel zarar vermemek. Eger, epistemolojik gerceklikten bahsediyorsak; o zaman, vicdanin soyut bir kavram oldugunu evrensel bir ifadesi bulunmadigini dolayisiyle; her algilayanin algisina gore ifade edilecegini, genelde dini bir temelle olan bagintisini ve bireysel temeldeki "rahatlama" icerigini, mesela; vicdani red, Yeryuzundeki, cografi/tarihi toplumsal yapilanmanin getirdigi genel anlayisin bir tezahuru olacagini ama her halukarde INSANCIL, HUMANIST bir icerikte algilandigini ve maalesef; duym oldugundan dolayi da; vicdan somurusunu ve vicdan'in siyasetin iktidar amacina yonelik arac olarak kullanildigini, mesela; magdurluk, genelde soyleyebiliriz. Ama; sonucta vicdan, bati da kalmamistir. Cunku bireyci akilciligin fendi, vicdani yenmistir. Doguda ise, din milliyet ve siyaset elinde, bir vicdan somurusu ve su istismari vardir. Saygilarimla; evrensel-insan |
Saygıdeğer evrensel-insan
Epistemolojik gerçeklik olarak vicdan, bahsettiginiz gibidir , batı ve dogu toplumlarında amaca ulaşmak için araç olarak kullanılmaktadır. Olması gereken olarak vicdanı düşündügümüzde ise nasıl olabilecegi konusunda genelleme yapmak mümkün olmamaktadır. Ama sizin belirttiginiz şekilde düşünmek daha insani ve iyimser bir bakış açısı olarak görünmektedir. Yani kendine ve çevresine zarar vermemek. Aklıma takılan nokta, insanın karanlık taraflarından dolayı belkide geneli kapsayan iyimser bir vicdandan bahsedemeyecegimiz sorunudur |
Saygideger eylemsel;
Aklıma takılan nokta, insanın karanlık taraflarından dolayı belkide geneli kapsayan iyimser bir vicdandan bahsedemeyecegimiz sorunudur-eylemsel- Bunun nedeni, dogal dusuncenin temelinin akil kokenli olmasidir. O yuzden de, dogal dusunce sorundur ve insanoglunun hayvani tabiatini ustelik; soyut degerler kavgasi yuzunden daha vahsi yaparak temsil eder. Oyuzden de; insanoglu vicdani sadece bir arac olarak kullanir, AMAC EDINMEZ. Dogal dusuncenin;evrensel yapilanisi, isleyisi ve islevi tum insansal duygular gibi, sevgi, saygi v.s. ancak istismar eder ve akil amacina, arac eder. Konu vicdanin; iyimserligi/kotumserligi degildir; Dogal dusuncenin, vicdana bakis acisi arac bakisinin disina cikamaz ve iyi/kotu den ziyade; vicdanin bu halini tabi, kalitimsal, irsi, dogumdan once edinilen v.s. kabul eder. Bu kabul edis, dogal dusuncenin; tum insansal/evrensel sorunlari icin de gecerlidir. Yani TESLIMIYET VE IFLAS. Cunku nihilizm; dogal dusunce aklinin,bireyci akilcilik olarak gelebilecegi yerin son duragidir. Oyuzden tekrar, guce-otoriteye donus baslamistir. Hukuk, adalet, v.s. 20. yuzyilda kalmistir. "Gucum-otoritem varsa, herseyi yaparim" akilciligi hakimdir. Buradaki hersey, her turlu vicdani yokeden insan ve insanlik disi dusunce ve davranislardir. Bu bati da ve gelismis ulkelerde cok yaygindir, ama; havuc politikasi ve bireylerin robotlastirilmasiyla saglanmaktadir. Bizim gibi, ulkelere de; dikta/sekterlik/askeri/baskici/zorlama/ temelli toplumsallik ve onun korku felsefesi ve suru psikolojisi kalmaktadir. Saygilarimla; evrensel-insan |
"Halbuki, vicdanin yonlendirdigi akil; duygusal temelde kendine zarar verse bile; mantiksal temelde, ne kendine, ne de baskasina zarar veremez. Iste, bu da evrensel/bireysel insandir"
mantıksal temelde nasıl zarar veremez? |
Saygideger rakibalik;
mantıksal temelde nasıl zarar veremez?-rakibalik- Aklin vicdani yonlendirmesi insanoglunun, vicdanin akli yonlendirmesi de insanin dusunce ve davranisidir. Insanoglu akil yonlendirmesiyle, ya mantiksal dusunur/davranir ve vicdani sifirlar, ya da akil yonlendirmesiyle, duygusal dusunur ve davranir, ve akil/vicdan arasinda tikanir kalir ve devamli bir celiski yasar. Eger vicdan akli yonlendirirse; ve duygusal dusunur ve davranirsa insanoglu olarak, akilci olamamasinin celiskisini yasar. Ama, insanlik ve insan olma bilinci iste bu celiskiyi cozer. Cunku vicdanin yonlendirdigi akil; mantiksal olarak akilci degil; insan ozunun vicdani ile dusunur ve davranir. Iste ancak o zaman, aklini kendisine ve baskasina zarar vermemek icin, yonlendirebilir. Bu da sorunun cozumudur. Saygilarimla; evrensel-insan |
Saygideger arkadaslar;
Konunun ilerlemesi, acilimi ve detayli incelenmesini saglayan once eylemsel arkadasa ve sonra da katilimini gerceklestiren rakibalik arkadasa, evrensel-insan adina tesekkurlerimi bildirmeyi bir insanlik borcu olarak bildiririm. Madem konu buralara kadar geldi, o zaman; evrensel-insan dusuncesi ile epistemolojik gercekcilik arasindaki bagi da kurmak zorunlulugu dogdu. evrensel-insan dusuncesinin vicdan yonlendirimli mantiksal akil ozu ile; epistemolojik gercekligin, akil yonlendirimli mantiksal vicdan yoklugu ve duygusal vicdan celiskisinin kokensel bag cozumu de sayginin gercekci algilanmasinda yatar. Evrensel-insan dusuncesi, vicdan ozunu,bireysel saygi kokeniyle birlestirerek; insanoglunu epistemolojik temelde algilamakta ve onunla sorunsuz gecinebilmektedir. Cunku saygi; farklarin farkina varmak, ne bir farki, diger farklara karsi one cikarmak, ne de farklari birbirinden ayirmak, ya da birini digerine ustun kilmak, ya da yok saymaktir. Bu su demektir. Herkes, kendine gore; kendisine kendi kisilik ve kimligini olusturan, soyut/somut degerler vermistir. Bu degerler, kisinin; kendisini baskalarindan farkli kilar. Iste bu farklarin epistemolojik varligi, her farki kendi adina sahiplenen sabitleyen ve savunan icin degisiklik gosterir. Bu farklari yasam ve iliskiye tasimak her kisinin hak ve ozgurlugudur. Bu kisinin farkli degerleri/verileri/tabulari, baska bir kisinin iradesinden ve isteminden bagimsiz olarak vardir. Iste, birey bilinci ve bireysel saygi; her bir kisinin toplum icinde kendi farklariyla birlikte beraberce antiayrimci ve hak ve ozgurluklerin sivil hukuk temelinde yasam ve iliskisini saglar. Iste evrensel-dusuncenin, vicdan ozu; epistemolojikgercekligin fark varligini ve butunlugunu bu bireysel saygi anlayisiyla saglar. Konuya bir acilim daha getirip, konunun daha da ilerlemesini ve derinlesmesini, katilimci arkadaslarin katilimina birakalim. Oda hak ve ozgurluklerdir. Yani, vicdan ve saygi kendi basina evrensel-insan dusuncesi icin yeterli degildir. Hak ve ozgurlukleri de soyle anlatalim. Bir kisinin kisilik ve kimlik soyut/somut degerlerini olusturan veri/tabu/degerler; onun yasam ve iliskisindeki dusunce ve davranisinin temelini olusturur. Bunun DUSUNCESI KISININ HAKKI, BU DUSUNCEYI YASAM VE ILISKISINE TASIMAK TA ONUN OZGURLUGUDUR. Bunu vicdan ve saygi bilinciyle yaptigini varsayarsak; Buradaki her bir kisinin hak ve ozgurlugu nasil saglanir? Iste bu sorununcevabida; bir kisinin hakkinin siniri, diger kisinin ozgurluguyle; bir kisinin ozgurlugunun siniri da, diger kisinin hakkiyla sinirlidir. Yani; benim, hakkim; baskasinin ozgurlugune mudahele edemez. Benim ozgurlugum de, baskasinin hakkina mudahele edemez. Yani, benim OZGURLUGUM, BASKASININ HAKKINI TANIMAK; BENIM HAKKIM DA BASKASININ OZGURLUGUNU TANIMAKTIR. Simdilik, birey bilinci almis bir bireyin, evrensel-insan dusuncesinin; vicdan, saygi, hak ve ozgurluklerden temel olarak olustugunu soyleyip, konuyu noktalayalim. Saygilarimla; evrensel-insan |
evrensel-insan,
Yani; benim, hakkim; baskasinin ozgurlugune mudahele edemez. Benim ozgurlugum de, baskasinin hakkina mudahele edemez." ------------ Başkasının özgürlüğü senin hakkına mudahele ederse peki, yine düşünmek ve onu anlamak yeterlimi vijdan için? hak ve özgürlüğünü aramak için suya sabuna dokunmak vijdanı rahatsız edermi, etmelimi yapacakları yüzünden? belki başkalarıda zarar görebilir yapılacak eylemden. |
Saygideger rakibalik;
Soyle dusun; sen mi once gelirsin, baskasimi? Eger baskasi once gelirse, senin kendini feda etmen gerekir. Ama, sen once gelirsen, senin baskasini feda etmen gerekir. Iki ornek verelim. Savastasin, ne yaparsin; olmemek icin oldurursun. Cocugun arabanin altinda kalacak, ne yaparsin, atlayip kurtarmaya calisirsin, belki sen olursun, o kurtulur. Ama, onemli lan; senin birseyler yapabilmen icin, sag olman gerekir. Konu eger dusunsel zararsa; burada da dusunsel zarar gormemen icin, dusunce olarak guclu olabilmen gerekir. O yuzden de kendini dusunsel olarak, egitmen, bilgilenmen ve bilinclenmen gerekir. Ayriyeten bu sana dusunce guclulugu verir. Eger dusunce olarak guclu isen, zaten kimse sana dusunsel zarar veremez. Fiziksellikte de, senin zarar gormenin icerigi, yukarida verdigim ornege baglidir. Kendin acisindan ise; hakkini ve ozgurlugunu aramak sana zarar verecekse, o zaman belki aramak icin, zarar vermeyecek bir zamani secmen gerekir. Yoksa, gereksiz yerde yapilacak gercekci olmayan cikislar, fiziksel zarar gormeni saglayabilir. Bu tabulardan arinirken de boyledir. Eger bir tabudan arinmaya hazir degisen ve arinmak sana zarar verecekse; ertelersin, taki bilinc, bilgi olarak hazir olana kadar. Bu arada tecrubelerim bana; sen kimsenin hakkina tecavuz etmezsen ve ozgurlugune dokunmazsan, genelde baskalari da sana dokunmaz. Herkes icin once kendisi gelir. Kendine verilecek zarari onlemek once gelir. Bu zarari, hem kendin kendine, hem de baskasi sana verirken; onliyebilmen onemlidir. Saygilarimla; evrensel-insan |
insan insanca davranışarı sergileyebiliyorsa otomatik olarak insan olmakta tersi davranış sergiliyorsa içi bol bir kutu oluyor.asilliği insan kendisi belirler insanca asilce erdemlice yaşamak her insana nasip olmaz erdemliysek en büyük hazinemiz budur.
|
Saygideger rostube;
insanca asilce erdemlice yaşamak her insana nasip olmaz-rostube- Dusunce ve davranista, insan olmak ve insanlik sunmak; nasip isi degildir, bilinc, bilgi, sorgulama ve yasam ve de iliskide insan olamamadan duyulan rahatsizlik isidir. Aslinda, her insan, birey olarak kendine nasip kilmali ki, dunya da geneldeki, "yerlerde surunen" insan ve onun insanligi, ses getirsin. Saygilarimla; evrensel-insan |
insan; kelime anlamı alışan demektir
kavramlar, terimler bütünü yansıtır, insanı ilk önce bir hayvan olarak değerlendirmeliyiz ki insanla hayvan arasındaki farkı anlayabilelim; hayvanda fayda ve zarar ilkesi vardır derinlemesine düşünemeyen hayvan fayda gördüğü şeye yönelir zarar veren şeyden sakınır. insan ise fayda veren şeye yanaştığı kadar zarar veren şeyide benimser derinlemesine düşünmesi onu alıştığı şeyden alıkoymaz. düşünen insandır, insanla hayvanı ayırdeden aklın matematiksel ilkeleri bir domino taşı gibi konulduğu zaman estetik ve armoniyi meydana getirir bu doğaya aykırı olmayan yapıdır. insanın düşünmesi değer kazandırır ona bu değerler bir kültürün meyvesini bir bütünü oluşturur. bu oluşturulan değerlere sanata estetiğe ve armoniye baktığımız zaman bunları hayvanlarda göremeyiz bir atomun yapısal ilkerinden meydana gelen armoniyle samanyolu gezegenin yapısal ilkelerinden meydana gelen armoni arasındaki farkı nasıl görebiliriz bu armoni neredeyse aynıdır estetik ve armoni insanlık kültüründen ayırdedilemez bir olgudur bu olgunun yok edilmesi insanın doğasına aykırıdır kainat bu olguyla bu armoniyle döner. bu olguyu kökünden yıkmak istemek ancak bunu inkarla olabileceğini sanmaktır aslında aldanmaktır bu olguyu inkar etmek bir binayı yıkmak gibidir yerine sadece moloz yığını kalır bu olguyu inkar etmek hiroşimaya atom bombası atmak gibidir bir daha bitki bitmez orada ne yaparsan yap. Allahı inkar etmekte böyledir işte insan ilk önce kendini inkar edecek sonra Allahı ve böylece hayvani özlemini yerine getirebilsin bir hayvan için önemli olan tek şey vardır o da kendisidir kendisi için yer kendisi için yaşar kendisine zarar vereni ortadan kaldırmak ister hayvandaki bu içgüdüsel süregen hiç bir değer yargısını kale almaz çünkü algılayamaz.. insanı hayvandan ayıran değerler islamla doruk noktasına ulaşmış ahlaksal ilkeler insan doğasıyla bütünleşmiştir insanın sosyalliği birey oluşu özgürlüğü hayvani arzularının armoniye uyması sex yapmaktaki hukuksal ilkeler islamla bir bütünlük kazanmıştır ortaya konan bu sanat ve armonik yapıyı şimdi insan ateizmle inkar etmek istiyor çünkü tinsel doygunluğun yolunu şaşıran insan doygunluğu inkar etmekle ulaşabileceğine inanıyor tinsel doygunluğun illegal bir yapı almasıyla mutasyona uğrayan armoni yapısı bozuluyor binalar çöküyor değerler kökünden sökülüyor işte o zaman hiroşimaya atom bombası düşüyor... saygılarımla |
Saygideger numayis;
Bir seyi, kabul etmek ve inkar etmek baskadir, bir seyin ne oldugunu kabul veya redde basvurmadan gercekci olarak algilamak ve onu kendi yorumunu (kabul/red) katmadan ortaya koymak baskadir. Bu ikisinin farkini anlayabiliyor ve gorebiliyormusun? Eger anliyor ve gorebiliyorsan, izah dermisin? Saygilarimla; evrensel-insan |
sayın evrensel insan
nasıl ki bir söz söylerken yada bir şeyi yazılı olarak ifade ederken ya sesimizi dilimizi hançeremizi kullanırız yada yazıda işaretleri kullanırız böylece ifade ederiz anlatmak istediğimiz şeyi bu nasıl ki evrenseldir vazgeçilemezdir işte benim anlatmak istediğim şeyler ki inandığım şeylerdir bunları mesnetleriyle beraber yani belli dayanaklarıyla ortaya koyuyorum ifade ediyorum siz eğer bunu yanlı olarak algılamayıp eğer böyleyse şöyle olmalıdır deyip kendi fikrinizi ortaya atarsınız daha iyi anlaşırız diye düşünüyorum çünkü hiçbir fikir yokturki bir dayanağı olmasın hiçbir fikir yoktur ki dayanağı yani delili olupta ona yaslanmasın saygılarımla... fikir= ortaya konulan olgular; suyu ısıtırsan kaynar neden suyu ısıtıyorsun ve bir sürü neden çünkü... |
Saygideger numayis;
Basligin konusu ve yazilan yazilar baslikta duruyor. Eger okuduysan ve herhangi bir ifade ile ilgili de gorus belirtmek istiyorsan, buyur. Gerceklik; senin, ya da benim, ya da herkesin fikirlerinden bagimsiz olarak ortadadir. Bunun bilgisini ortaya koymak ve bu gerceklik temelinde kendi fikrini/yorumunu yapmak, o gercegi degistirmez. Ama, gercekler zaten degiskendir. Gerceklerin degisimi soz konusu oldugunda, bir gercegin nasil degisebilecegine getirilen oneriler tabiki olabilir. Ama gercekleri gormeden ve algilamadan, kisilerin kendi fikri olarak ortaya konmasi, gercegin degil; ortaya koyan kisinin fikridir ve onun dogrusudur. Ama; gerekleri senin dogrun disinda da kendi dogrulariyla degerlendirenler olacaktir. Iste bu dogrularin biribirine ustunluk mucadelesidir ve gercegi algilamaya ve ortaya atmaya degil; gercegi tartisma ardina saklamaya ve sanki gercek, o iki dogrudan biri imis gibi gostermeye yoneliktir. Saygilarimla; evrensel-insan |
Alıntı:
size katılıyorum zaten bundan farklı bir şey ifade edemem ve kimseye bu böyledir arkadaş diyerek baskı altına almaya çalışmak ahmaklıktan başka bir şey olamaz burada herkes nasıl ki görüşlerini özgürce paylaşıyor istediklerini rahatça söylüyor ki olması gereken budur buna benim söyleyeceğim hiç bir şey olamaz bu bağlamdadır ne söylersem, ben sözümü ortaya koyuyorum beğenen alır beğenmeyen bakar: :) saygılarımla |
Saygideger numayis;
ben sözümü ortaya koyuyorum beğenen alır beğenmeyen bakar:-numayis- Oyleyse, bu baslikla ilgili konuda, koy sozunu ortaya. Saygilarimla; evrensel-insan |
Alıntı:
kavramlar, terimler bütünü yansıtır, insanı ilk önce bir hayvan olarak değerlendirmeliyiz ki insanla hayvan arasındaki farkı anlayabilelim; hayvanda fayda ve zarar ilkesi vardır derinlemesine düşünemeyen hayvan fayda gördüğü şeye yönelir zarar veren şeyden sakınır. insan ise fayda veren şeye yanaştığı kadar zarar veren şeyide benimser derinlemesine düşünmesi onu alıştığı şeyden alıkoymaz. düşünen insandır, insanla hayvanı ayırdeden aklın matematiksel ilkeleri bir domino taşı gibi konulduğu zaman estetik ve armoniyi meydana getirir bu doğaya aykırı olmayan yapıdır. insanın düşünmesi değer kazandırır ona bu değerler bir kültürün meyvesini bir bütünü oluşturur. bu oluşturulan değerlere sanata estetiğe ve armoniye baktığımız zaman bunları hayvanlarda göremeyiz bir atomun yapısal ilkerinden meydana gelen armoniyle samanyolu gezegenin yapısal ilkelerinden meydana gelen armoni arasındaki farkı nasıl görebiliriz bu armoni neredeyse aynıdır estetik ve armoni insanlık kültüründen ayırdedilemez bir olgudur bu olgunun yok edilmesi insanın doğasına aykırıdır kainat bu olguyla bu armoniyle döner. bu olguyu kökünden yıkmak istemek ancak bunu inkarla olabileceğini sanmaktır aslında aldanmaktır bu olguyu inkar etmek bir binayı yıkmak gibidir yerine sadece moloz yığını kalır bu olguyu inkar etmek hiroşimaya atom bombası atmak gibidir bir daha bitki bitmez orada ne yaparsan yap. Allahı inkar etmekte böyledir işte insan ilk önce kendini inkar edecek sonra Allahı ve böylece hayvani özlemini yerine getirebilsin bir hayvan için önemli olan tek şey vardır o da kendisidir kendisi için yer kendisi için yaşar kendisine zarar vereni ortadan kaldırmak ister hayvandaki bu içgüdüsel süregen hiç bir değer yargısını kale almaz çünkü algılayamaz.. insanı hayvandan ayıran değerler islamla doruk noktasına ulaşmış ahlaksal ilkeler insan doğasıyla bütünleşmiştir insanın sosyalliği birey oluşu özgürlüğü hayvani arzularının armoniye uyması sex yapmaktaki hukuksal ilkeler islamla bir bütünlük kazanmıştır ortaya konan bu sanat ve armonik yapıyı şimdi insan ateizmle inkar etmek istiyor çünkü tinsel doygunluğun yolunu şaşıran insan doygunluğu inkar etmekle ulaşabileceğine inanıyor tinsel doygunluğun illegal bir yapı almasıyla mutasyona uğrayan armoni yapısı bozuluyor binalar çöküyor değerler kökünden sökülüyor işte o zaman hiroşimaya atom bombası düşüyor... saygılarımla |
Saygideger numayis;
Ayni mesaji astigin oteki baslikta, ben yanitimi verdim. http://www.turandursun.com/forumlar/...119#post269119 Mesaj 212 Saygilarimla; evrensel-insan |
gördüğüm kadarıyla herkes kendisine göre bir insan tanımı yapmış, bana göre-bence martavalı burada da işliyor.
|
Saygideger oldschool;
Sorun nedir? Saygilarimla; evrensel-insan |
Alıntı:
sadece bana göre-bence gibi düşüncelerle bazı konularda kesin bir sonuca ulaşılamayacağını söylüyorum. (bence) |
Saygideger oldschool;
Bir seyin sonucuna ulasmak icin, teoriyi paratige uygulamak gerekir. Ben bunu bireysel olarak yapiyorum ve sonuc veriyor. Sende basarabilirsen, sen de sonucunu alirsin. Eger tum basligi okuduysan, neyin ne oldugu ve yapilmasi gerekenler, acikca anlatilmis. Eger uygulamak istersen ve nasil uygulayacagin hakkinda bir tereddutun varsa, sorabilirsin. Ben de daha detayli izah ederim. Saygilarimla; evrensel-insan |
olmazsa bundan sonra biz de oyle yaparız sevgili evrensel-insan...
|
Saygideger arkadaslar;
Guncelleme Saygilarimla; evrensel-insan |
Alıntı:
|
Alıntı:
|
Saygideger durmus;
sevgili evrensel bu cevabınıza itirazım olucak.insan olmak ve sunmak,rahatsızlık işidir diyorsunuz isterseniz biraz açıklama getirin . bizde insanlığı kimler öyretecek nereden öyreneceyiz. saygılar.-durus- "Insan olmak ve sunmak rahatsizlik isidir", demiyorum; aksine, Dusunce ve davranista, insan olmak ve insanlik sunmak; nasip isi degildir, bilinc, bilgi, sorgulama ve yasam ve de iliskide insan olamamadan duyulan rahatsizlik isidir.-e.i diyorum. Yani herhangi bir dusuncesinden veya davranisindan sonra; bir kisi, kendi kendini rahatsiz olmasindan dolayi sorgulamasi icin; bunu hissetmesi lazim. Yani bir baskasina bir zarar verdigi zaman. Insanligi ogrenmek icin; herkes kendisine "bende insan sevgisi/saygisi/vicdani, tum insanlik icin var mi?" diye soracak. Yani sadece kendi, ailesi, toplumu, inandigi, cevresi v.s. icin degil; tum insanlik icin. "Insanlari oldugu gibi algilayip, oldugu gibi kabullenebiliyor muyum?" da bir baska soru. Yani herhangibir, cins, irk, milliyet, inanc, ideoloji, cografi topluluk v.s. ayrimi yapmadan ve herkesin farki neyse; o farklari ile birlikte, algilayabilmek. Basligi, bastan sona okursan; daha iyi algilarsin. Saygilarimla; evrensel-insan |
Alıntı:
|
Saygideger durmus;
diyer vasıflar yoksa -durmus- "Diger vasiflar" dan kastin nedir?, siralayabilir misin, bu diger vasiflari. Yalnis algilamadiysam, insanliktan baska vasiflardan bahsediyorsun, oyle degil mi? Saygilarimla; evrensel-insan |
| Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 19:40 . |