TANRI KAVRAMLARI ÇAĞLAR BOYUNCA NASIL GELİŞTİ

[sargon]

Sevgili Burlap,

ozenli bir ceviri calismasi olmus. Emegine saglik. Daha once ben de birkac ceviri yaptigim icin zorluklarini ve zevklerini biliyorum. Bence bu ceviriyi bir de ana safadaki makaleler arasina koymak lazim. Bir de sitenin makale ve haber bolumu bana gore zayif kaldi. Makaleleri ve haberleri ayirmak ve presentation'ini da biraz degistirmek lazim bence.

Sevgili Sargon,

İlgine teşekkürler. Herhalde Vartor da önerini görmüştür Esasen bu hususta biz de önerileri tartışma safhasındayız. Bir kaç Türk yazarı tanıtmak için çalışma yapılıyor. Bazı temel olaylar için de makalelere yer verilebilir tabi. (Evrim falan gibi)

Sağlıcakla...

[Serdar]

Şimdi bir çok insan şöyle düşünüyor?

"Bu dünyayı, bu maddeyi, bu boşluğu kim yarattı? Bunlar kendiliğinden var olabilir mi?"

Ben diyorum ki:

"yaratmak" diye bir kavram nerden gelir? Doğada yaratılan birşey var mı? Doğada olmayan bir kavramı kendimize sorma hakkımız var mı?

En son kime ne sordunuz? Muhakkak fiziksel olarak gözümüzde canlandırdığımızda doğada bir benzeri vardır.

Mesela, "Ali ata bindi" deriz." Bu kavramın doğada bir çok benzeri vardır. İnsanlar traktöre binerler. Hayvanlar birbirlerinin üstüne binerler, ürerler. Yani bir şeyin başka birşeyin üstüne çıkması gibi birşeydir. Bu "binme" olarak adlandırılır. Bu kavram öğrenildikten sonra doğada ve hayatta birçok yere uyarlanarak kullanılabilirler, daha önce hiç kullanılmayan yerlere dahi.

Soyut kavramlar ise "sevinmek, üzülmek..." tanımlamalardır. Bir kareketi veya olayı bildirmezler.

Şimdi, doğada yaratılan birşey yoktur. "Yaratmak" kelimesi de yoktur. O halde birşeye benzetmiş olmaları lazım, tarihler boyu. Nedir o? Doğaya bakmışlar: olmayan çamurun içinden kurbağa çıktığı, yemek artıklarının içinde kendiliğinden kurtçuklar oluştuğunu ve bunların benzerlerini gördüler. Tabi bunların gerçek nedenleri tarihin ilerleyen dönemlerinde öğrenildi.

İşte o tarihin erken evrelerinde;
İnsanlar bu olaylara hayretlerle baktılar, baktılar ve bunu dünyayı ve yaşamı anlamaya uyarladırlar. Ve dinler çıktı, türedi.

Konuştuğumuz her cümlenin, anlattığımız her olayın, olgunun ve düşündüğümüz herşeyin temeli ve bir benzeri doğada yatar ve vardır.

İnsanların doğada olmayan şeyleri kendilerine sorma yetkileri ve hakları yoktur. Seni kimse tutmaz, sorarsın fakat olmadık yanlış düşüncelerin peşinden koşarsın.

"Bunu kim yarattı?" O soruyu sana sor diyen kim, teşvik eden kim? Veya nerden esinleniyorsun.

İnsanın yapı, düşünce ve deneyimlerinin nasıl ve nereden öğrenildiğini bilmek gerekli ve şarttır.

Bunlar benim düşüncelerim.

[Squall]

Tanrı kendini fiziki bi şekilde göstermedikçe ya da varlığına dair tartışılmaz kanıtlar sunmadıkça insanoğlunun tanrıyı arama ve yeni dinler üretme çabaları bitmeyecektir kanımca..

[KızıL]

tanrı nesiller boyunca vardı yani bir inanma ihtiyacı herkes bunu bilir... ama her inanılan üzerinden yıllar geçtikten sonra ne olduğu öğrenildikten sonra inanılması bırakıldı yeni tanrılar yeni inanışlar buldu insanoğlu....
ateşe inandı taptı ama ateşi söndürünce vazgeçti!!
taki öyle bir tanrı gerekirdiki ne söndürebilesin, ne kırabilesin, ne görebilesin!! yani sadece zihinde varedilen bi tanrı kımse tarafından yok edilemez denildi ve işte başladı tek tanrı....
kımılerine mucizeler geldi kımılerine peygamberler!! ama işin ilginç tarafı ne eski kabilelere , medeniyetlere bir peygamber geldi nede bir mucize?? şimdi de bir kanıt yok ortada...
belli bir döneme ait? şimdi dünya çok mu güzel çok mu düzgün?? bence değil e ozaman peygamberlerin ve dinlerin gelmesi için bir sebep var. Ancak bizlere ne bir mucize, ne bir peygamber, ne bir kitap hiçbir kanıt yok!!!
bu satten sonrada geleceğini hiç sanmıyorum...

[Ayejj]

Kelimelerin arasındaki yıldız işaretleri benim gözümü yordu.Yinede emek için teşekkürler.