Re: Allahı tasdik etmeyen özgür olamaz İmkan yoktur
Eline çamuru almış, heykelcik yapmış.
Vayyy demiş, her şeyin benzerini yapardım ama bu insanın ki ne ola. Hımmm demiş, ben çanak, çömlek yaptım, öküz heykeli yaptım, takı yaptım, hayvan şekli yaptım, böcek şekli yaptım. Vayyy demek ki ben çamurdan insan yapıyorum.
Eeee demiş, ben bunları yaptım yapmasına da, ben nasıl oldum. Önceki tanrılar buna yeterli olmamıştır, ağacı bırakıp, güneşe yönelmiş, sonrada bakmış olmuyor böyle özgür olmak mümkün değil, en iyisi demiş, benim yaptığım insan heykelini yapan Yaratıcı, ona üfürdü ve o bir canlı oldu. Özgürlüğün mantığını bu şekilde çözen heykelimiz, Yaratıcıya kimin üfürdüğünü ve onun kimin heykeli olduğunu çözemeden, ortada dolanıp durmaya başlamış.
üfürüğe inanmanın en özgür yanı, onu üfürene tapmak, biat etmektir. Mantıkla oluşturulmayan aidet ise, tam tersi esirlik iken, Hacı yatmazlar gibi, esirliği ve ilkelliğe köleliği sürdürmeyi özgürlük sanan heykellerimiz, baş heykel biatçısı, baş heykel yola getiricisi, baş efsane aşırıcısına, baş korkutucu ve menfaatçiye, baş köle yetiştiricisine *boylu boyunca teslim olmuşlardır. Bu teslimiyet toplumsal yaşamdan kişi iradesine kadar öyle bir yansımıştır ki, hala güncel yaşamını ilkel zaman insan çözümlemeleri ile sağlamaya çalışır durur... (dinli için, Kısaca iradenin başlangıcı, üfürüktür)
Bütün ibadeti, güneşe(Tanrı) ayarlı olan bu ortadoğunun son üfürmesi ile insan iyi bir heykel olmanın onurunu, kendisini bir heykel yerine koyarak ödemiştir.
Bir heykel ne kadar özgür ve akıl sahibi ise, bu heykel masalına inanıp ortada heykel gibi gezmek o kadar özgür olmak demektir.
Kesinlikle katılıyorum, hürriyet, benliğin esirliğindedir, çünkü altı üstü bir çamurdan heykel olan canlıların, kendilerine has olmayan o üfürme canları ile, nasıl özgür olmayı düşünebilirler, tabiki üfürene ne kadar teslim o kadar hürriyet var demektir, diyet ödenmektedir.
Özgürlük başı boş canının her istediğini yapmak değildir, ama insanların yapacakları da yaptıklarıda göreceledir. Zihinsel bir olgudur, bir şeylere inanmak ile değil, içinde bulunulan koşulların özelliklerine göre açığa çıkar. İyi yada kötü de özgürlük gibi görecelidir.
Zihinle, insanların değer yargıları ile uğraşmak, gidip de bunu hiç bir şeye pratik anlamda çözüm teşkil etmeyecek olan inançlar meselesinden yaklaşmak, ilkel uslamalar ile kendine yön tayin etme çabası, birde bu tayin etme süreci, beşikten-mezardan sonrasına kadar bir tapınma, nedeni gereğinden saçma olan bir esirlik, bir teslimiyet ise, orada özgürlükten bahsetmek ise mümkün olmadığı gibi, din ve bağlı tabu sistemi insan iradesine vurulmuş bir kemend iken, dönüpde bunu hürriyet ile bağdaştırmak, mantıklı değildir.
Bir puta tapmak ne kadar hürriyet veriyor ise?, bir üfürüğe tapmakta insana o kadar hürriyet kazandırır. İsanların aidiyetini ve buradan iradesini teslim alma çabası, din değil ne olursa olsun var ise, bu hürriyet çabası değil, aksine aidiyet oluşturma çabasıdır ki, en kötüsüde bunu faşizan bir biçimde, insanın iradesini korku ve tehdit ile etkilemektir bu hürriyete baştan vurulmuş bir kelepçedir, ne kadar bu kelepçeler çözülür, kişi o kadar hürriyetine ne kadar kelepçenin kilidi sıkılır insan o kadar esirliğe yaklaşır.
Korku ile kazanılacak hiç bir şey yoktur, diyet ile elde edilecek olan ise özgürlük değil, esirliğin bedelidir.
Korkuları ile hayata yön veren insan özgür değildir. Bir zamanlar şimşekten korktuğu için yılana sarılan insanın özgür olmadığı gibi. *Din ise insanı özgür yapmamanın diğer adıdır, ne yaşamda nede yaşam sonrasında sadece bir bağımlılık sağlama ama en önemlisi bunlardan zamanında faydalanma çabasıdır. Putlarıda, hurafeleride, kuru uydurmalarıda var eden yada onu olumlayan insanın kendi korkusudur ve soığıntının arandığı hiç bir yerde özgürlük yoktur, bağımlılığın şartlandığı hiç bir inançta ise bundan bahsetmek mümkün değildir, kendi özüne terstir çünkü.
Puta tapıyorsunuz, ve hiç bir farkınız yok, onlarla aynı duygu ve aynı şeyleri onlar puta, siz uslamlama ile üfürüğe havale ediyorsunuz. Nedenler ve gerekçeler tamamen aynı, değişen ise adı ve cismidir. Puta tapan ne kadar ahmak gelirse gelsin, onun buna innaması ve ona tapması onu doğru yapmıyor ise, üfürüğe inanmakta, tapmakta insanı ne doğru yapar ama nede özgür.
|