Bu bir dinden çıkma hikayesi degil yanlış yere başlık actiysam ozur dilerim.İçinde bulunduğum şüphe sürecini ve karmaşık ruh halimi anlatmak istiyorum sadece. Yeni üyeyim.
Yaklaşık iki sene oncesine kadar bes vakit namaz kilan dindar bir muslumandim. Herşey youtubetaki bir video ile başladı "Allahin varlığına iki delil". Bu video ilgimi çekmişti ve o günden sonra teoloji,bilim,felsefe konularina girdim. Tanrinin varligina ve yokluğuna dair iddialari inceledim,tartışmaları izledim,kitaplar okudum.Araştırdıkça daha çok arastirasim geldi. O güne kadar hiç akil yurutme zahmetine girmeden dogmatik bir şekilde inandığım Allahin varlığı hakkinda karşıt fikirleri de görünce şüpheler başlamisti artık,ateizmi tanidim, ateistlere karsi onyargilarim kirildi. Onlari " satanist" olarak gormemeye,anlamaya başladim.Ufkumun,dusunce dunyamin genisledigi dusunuyorum.
Daha sonra bilhassa islama yoğunlaştım,islami arastirdim,inceledim. İslam karşıtlarının iddialarini öğrendim, islamin hasıraltı edilen,şimdiye dek hiç duymadığım gerçeklerini öğrendim. Öğrendikçe biraz da rahatsız olmaya başladım, şuan neden insanların dinden çıktıklarını daha iyi anlayabiliyorum. Devam ettim islami farkli kaynaklardan ogrenmeye. Sonu gelmeyen bir sorgulamaya girdim. Çok sey ogrendim. Özellikle son bir kaç aydır bu konu dışında hicbirseyle mesgul olmadim,olamadim. Ateist sayfalarin paylasimlarina baktim,bunun gibi sitelere girdim,okudum,öğrendim. Arif tekinin 7 tane kitabini ,ilhan arselin kitaplarını okudum. Eleştirileri ve muslumanlarin verdikleri cevaplari okudum. Türkçe sayfalar yetmedi,az cok ingilizcem olduğundan yabancı sitelere de baktim. Hem islam karşıtı sitelere hem de musluman din savunucularinin ( "apologist" deniyor ingilizcede) sayfalarına baktım, hala bakiyorum. Sabahtan aksama kadar, sürekli bu sayfalarda dolandim,eleştirileri,cevapları, baska elestirileri ve yine bunlara verilen cevaplari okudum,makaleleri,reddiyeleri,tartışmaları okudum,videolar izledim. Eski muslumanlarin sitelerine kaydoldum,onlarla konuştum,tartıştım. Çok yordu bu süreç beni, bir karar veremiyorum. Keşke bu siteleri hic keşfetmese miydim acaba, o zaman bunlarin hicbirini yasamazdim! Ne zaman yeni bir sey ogrensem, musluman sayfalarinda cevap aradım, bir açıklaması olmalı diye. Buralardaki yuzlerce makalede,yazida aradim cevaplari.İlginçtir, çok sorunun cevabini bulabildim bu yabanci islami sitelerde. Hatta artik birsey duydugumda "mutlaka vardir bi aciklamasi" diye dusunmeye basladim. Demek ki tüm muslumanlar bizimkiler gibi (bizim ülkemizdekiler gibi) neye inandığını bilmeyen, dinini savunamayan ,kufretmekten başka halt bilmeyen muslumanlardan ibaret değilmiş. Gerçekten de hadis inkartçılığı, ayet bükücülüğü yapmadan,islami olduğu gibi, adam akilli savunabilenler de varmış. Bunu vurguluyorum çünkü önemli olduğunu düşünüyorum. "Müslümanlar cahil,neye inandiklarindan haberleri yok. Hicbir seyi savunamiyorlar,tek bildikleri küfür hakaret." fikrinin yanlış olduğuna kanaat getirdim,dediğim gibi düzgünce dinini savunabilen çok musluman gördüm. Bunları gördükten sonra dindarlar salaktir,cahildir ateistler entellektuel ve zekidir, her sorgulayan dinden çıkar mantığının yanlış olduğuna karar verdim. Tabi ki her sorunun cevabını da bulduğumu söyleyemiyorum.
Sorgulama süreci bitmedi, hâlâ düşünüyorum, hâlâ sorguluyorum,hâlâ internet sitelerinde kayboluyorum,hâlâ okuyorum. İslamin iyi tanlarini dusununce islama yakin hissediyorum, suphelerime odaklaninca soğuk hissediyorum.Acaba diyorum bazen, henuz radikal bir karara hazır mi degilim? Uzun bir süre mi gerekli? Ya da artik ben,dine inanmak istemediğim icin mi zorluyorum kendimi? Gunaha inanmayip, korkmadan ,özgürce yasamak icin bahane mi ariyorum? Kendimi mi kandırıyorum? Belki tevbe etmeliyim, tekrar namaza başlamalıyım ve herşey eskisi gibi olabilir böylece? Diğer yandan,bu kadar şüpheden, sorgulamadan,araştırmadan, cevapsiz sorulardan sonra, sanki hicbir sey olmamis gibi eski günlere donebilecek miyim tekrar diyorum? Mümkün mudur bu? Dört dörtlük bir musluman olabilir miyim şimdi? Sanmıyorum. Denemedim fakat, sanmiyorum. Pandoranin kutusunu açtım bir kere.
Suan 20 yasindayim ve bu konular dışında hicbirseye dikkatimi veremiyorum,hicbir seyle mesgul olamiyorum,ne gundeme,ne cevremdekilere,ne sorumluluklarima. Depresyon mu dersiniz, kimlik karmasasi mi dersiniz bilmiyorum. 24 saat boyunca aklimda aynı dusunceler,ayni konu,aynı sorgu. Kafayi yemek uzereyim! Dunya gorusu,siyasi gorusu,kafa yapisi belli olmayan boş bir insanım suanda,oyle hissediyorum. Artık bir karar vermem lazim,hayatımı ve geleceğimi buna göre sekillendirmem lazim. Sonumun ne olacağını hic bilmiyorum, muhtemelen bir son olmayacak. Hayatimin sonuna kadar bu inanç kriziyle yasamaya devam edecegim herhalde, öyle görünüyor.
Sacmaladiysam kusura bakmayın, bunlari cevremde kimseyle konuşamadığım icin ancak bu şekilde anlatabiliyorum içimde biriktirdiklerimi, internet uzerinden,yasadiklarimi az cok anlayabilecek kisilerle paylasarak..
Okuduğunuz için teşekkürler

)