İnsan Olmak ve İnsanlık Nedir?, Nasıl Olmalıdır?

[eylemsel]

Saygıdeğer evrensel-insan

(Vicdan konusu ise; benim izahimla, akil ile, zihin ile baglidir. Benim, izahimda vicdan akli yonlendirir, akil vicdani degil; cunku akil vicdani yonlendirirse; bati gibi insansal iliskiler, mantiksal temelde cok dusuk bir degere, ve inancsal bireyci akilciliga dogu gibi de insansal degerler duygusal temelde toplumsal /inancsal cikara tasinir.)demişsiniz

Bu noktada size katılıyorum.
İnsanın doguştan kavramsal nitelikler taşımadan varoldugunu belirtmişsiniz. O halde vicdan sonradan oluşturulmuş oluyor. Toplumsal yapılarda ki farklılıklardan dolayı vicdan degişebilirlik özelliği taşımış oluyor. İnsan bilinci doğrultusunda vicdanı şekillendiriyor.

Size şöyle bir soru yöneltmek istiyorum. Genel bir vicdan kavramından bahsedebilirmiyiz?

[evrensel-insan]

Saygideger eylemsel;

Genel bir vicdan kavramından bahsedebilirmiyiz?-eylemsel-

Su anda var olan epistemolojik gercekci bir vicdandan mi, yani insanoglyu vicdanindan mi, yoksa; olmasi gereken, insan vicdanindan mi bahsediyoruz?

Evrensel-insan dusuncesine gore dusunce ve davranista, insan olan ve insanlik sunan a gore; vicdan zaten belirtilmistir. Hem kendine, hem de baskasina fiziksel/dusunsel zarar vermemek.

Eger, epistemolojik gerceklikten bahsediyorsak; o zaman, vicdanin soyut bir kavram oldugunu evrensel bir ifadesi bulunmadigini dolayisiyle; her algilayanin algisina gore ifade edilecegini, genelde dini bir temelle olan bagintisini ve bireysel temeldeki "rahatlama" icerigini, mesela; vicdani red, Yeryuzundeki, cografi/tarihi toplumsal yapilanmanin getirdigi genel anlayisin bir tezahuru olacagini ama her halukarde INSANCIL, HUMANIST bir icerikte algilandigini ve maalesef; duym oldugundan dolayi da; vicdan somurusunu ve vicdan'in siyasetin iktidar amacina yonelik arac olarak kullanildigini, mesela; magdurluk, genelde soyleyebiliriz.

Ama; sonucta vicdan, bati da kalmamistir. Cunku bireyci akilciligin fendi, vicdani yenmistir. Doguda ise, din milliyet ve siyaset elinde, bir vicdan somurusu ve su istismari vardir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[eylemsel]

Saygıdeğer evrensel-insan

Epistemolojik gerçeklik olarak vicdan, bahsettiginiz gibidir , batı ve dogu toplumlarında amaca ulaşmak için araç olarak kullanılmaktadır.

Olması gereken olarak vicdanı düşündügümüzde ise nasıl olabilecegi konusunda genelleme yapmak mümkün olmamaktadır. Ama sizin belirttiginiz şekilde düşünmek daha insani ve iyimser bir bakış açısı olarak görünmektedir. Yani kendine ve çevresine zarar vermemek.

Aklıma takılan nokta, insanın karanlık taraflarından dolayı belkide geneli kapsayan iyimser bir vicdandan bahsedemeyecegimiz sorunudur

[evrensel-insan]

Saygideger eylemsel;

Aklıma takılan nokta, insanın karanlık taraflarından dolayı belkide geneli kapsayan iyimser bir vicdandan bahsedemeyecegimiz sorunudur-eylemsel-

Bunun nedeni, dogal dusuncenin temelinin akil kokenli olmasidir. O yuzden de, dogal dusunce sorundur ve insanoglunun hayvani tabiatini ustelik; soyut degerler kavgasi yuzunden daha vahsi yaparak temsil eder.

Oyuzden de; insanoglu vicdani sadece bir arac olarak kullanir, AMAC EDINMEZ.
Dogal dusuncenin;evrensel yapilanisi, isleyisi ve islevi tum insansal duygular gibi, sevgi, saygi v.s. ancak istismar eder ve akil amacina, arac eder.

Konu vicdanin; iyimserligi/kotumserligi degildir; Dogal dusuncenin, vicdana bakis acisi arac bakisinin disina cikamaz ve iyi/kotu den ziyade; vicdanin bu halini tabi, kalitimsal, irsi, dogumdan once edinilen v.s. kabul eder.

Bu kabul edis, dogal dusuncenin; tum insansal/evrensel sorunlari icin de gecerlidir. Yani TESLIMIYET VE IFLAS.

Cunku nihilizm; dogal dusunce aklinin,bireyci akilcilik olarak gelebilecegi yerin son duragidir. Oyuzden tekrar, guce-otoriteye donus baslamistir. Hukuk, adalet, v.s. 20. yuzyilda kalmistir. "Gucum-otoritem varsa, herseyi yaparim" akilciligi hakimdir.

Buradaki hersey, her turlu vicdani yokeden insan ve insanlik disi dusunce ve davranislardir. Bu bati da ve gelismis ulkelerde cok yaygindir, ama; havuc politikasi ve bireylerin robotlastirilmasiyla saglanmaktadir.

Bizim gibi, ulkelere de; dikta/sekterlik/askeri/baskici/zorlama/ temelli toplumsallik ve onun korku felsefesi ve suru psikolojisi kalmaktadir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[Corpse Bride]

"Halbuki, vicdanin yonlendirdigi akil; duygusal temelde kendine zarar verse bile; mantiksal temelde, ne kendine, ne de baskasina zarar veremez. Iste, bu da evrensel/bireysel insandir"

mantıksal temelde nasıl zarar veremez?

[evrensel-insan]

Saygideger rakibalik;

mantıksal temelde nasıl zarar veremez?-rakibalik-

Aklin vicdani yonlendirmesi insanoglunun, vicdanin akli yonlendirmesi de insanin dusunce ve davranisidir.

Insanoglu akil yonlendirmesiyle, ya mantiksal dusunur/davranir ve vicdani sifirlar, ya da akil yonlendirmesiyle, duygusal dusunur ve davranir, ve akil/vicdan arasinda tikanir kalir ve devamli bir celiski yasar.

Eger vicdan akli yonlendirirse; ve duygusal dusunur ve davranirsa insanoglu olarak, akilci olamamasinin celiskisini yasar.

Ama, insanlik ve insan olma bilinci iste bu celiskiyi cozer. Cunku vicdanin yonlendirdigi akil; mantiksal olarak akilci degil; insan ozunun vicdani ile dusunur ve davranir. Iste ancak o zaman, aklini kendisine ve baskasina zarar vermemek icin, yonlendirebilir. Bu da sorunun cozumudur.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[evrensel-insan]

Saygideger arkadaslar;

Konunun ilerlemesi, acilimi ve detayli incelenmesini saglayan once eylemsel arkadasa ve sonra da katilimini gerceklestiren rakibalik arkadasa, evrensel-insan adina tesekkurlerimi bildirmeyi bir insanlik borcu olarak bildiririm.

Madem konu buralara kadar geldi, o zaman; evrensel-insan dusuncesi ile epistemolojik gercekcilik arasindaki bagi da kurmak zorunlulugu dogdu.

evrensel-insan dusuncesinin vicdan yonlendirimli mantiksal akil ozu ile; epistemolojik gercekligin, akil yonlendirimli mantiksal vicdan yoklugu ve duygusal vicdan celiskisinin kokensel bag cozumu de sayginin gercekci algilanmasinda yatar.

Evrensel-insan dusuncesi, vicdan ozunu,bireysel saygi kokeniyle birlestirerek; insanoglunu epistemolojik temelde algilamakta ve onunla sorunsuz gecinebilmektedir.

Cunku saygi; farklarin farkina varmak, ne bir farki, diger farklara karsi one cikarmak, ne de farklari birbirinden ayirmak, ya da birini digerine ustun kilmak, ya da yok saymaktir.

Bu su demektir. Herkes, kendine gore; kendisine kendi kisilik ve kimligini olusturan, soyut/somut degerler vermistir. Bu degerler, kisinin; kendisini baskalarindan farkli kilar. Iste bu farklarin epistemolojik varligi, her farki kendi adina sahiplenen sabitleyen ve savunan icin degisiklik gosterir.

Bu farklari yasam ve iliskiye tasimak her kisinin hak ve ozgurlugudur. Bu kisinin farkli degerleri/verileri/tabulari, baska bir kisinin iradesinden ve isteminden bagimsiz olarak vardir.

Iste, birey bilinci ve bireysel saygi; her bir kisinin toplum icinde kendi farklariyla birlikte beraberce antiayrimci ve hak ve ozgurluklerin sivil hukuk temelinde yasam ve iliskisini saglar.

Iste evrensel-dusuncenin, vicdan ozu; epistemolojikgercekligin fark varligini ve butunlugunu bu bireysel saygi anlayisiyla saglar.

Konuya bir acilim daha getirip, konunun daha da ilerlemesini ve derinlesmesini, katilimci arkadaslarin katilimina birakalim.

Oda hak ve ozgurluklerdir. Yani, vicdan ve saygi kendi basina evrensel-insan dusuncesi icin yeterli degildir. Hak ve ozgurlukleri de soyle anlatalim.

Bir kisinin kisilik ve kimlik soyut/somut degerlerini olusturan veri/tabu/degerler; onun yasam ve iliskisindeki dusunce ve davranisinin temelini olusturur. Bunun DUSUNCESI KISININ HAKKI, BU DUSUNCEYI YASAM VE ILISKISINE TASIMAK TA ONUN OZGURLUGUDUR. Bunu vicdan ve saygi bilinciyle yaptigini varsayarsak; Buradaki her bir kisinin hak ve ozgurlugu nasil saglanir?

Iste bu sorununcevabida; bir kisinin hakkinin siniri, diger kisinin ozgurluguyle; bir kisinin ozgurlugunun siniri da, diger kisinin hakkiyla sinirlidir.

Yani; benim, hakkim; baskasinin ozgurlugune mudahele edemez. Benim ozgurlugum de, baskasinin hakkina mudahele edemez.

Yani, benim OZGURLUGUM, BASKASININ HAKKINI TANIMAK; BENIM HAKKIM DA BASKASININ OZGURLUGUNU TANIMAKTIR.

Simdilik, birey bilinci almis bir bireyin, evrensel-insan dusuncesinin; vicdan, saygi, hak ve ozgurluklerden temel olarak olustugunu soyleyip, konuyu noktalayalim.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[Corpse Bride]

evrensel-insan,
Yani; benim, hakkim; baskasinin ozgurlugune mudahele edemez. Benim ozgurlugum de, baskasinin hakkina mudahele edemez."
------------
Başkasının özgürlüğü senin hakkına mudahele ederse peki, yine düşünmek ve onu anlamak yeterlimi vijdan için? hak ve özgürlüğünü aramak için suya sabuna dokunmak vijdanı rahatsız edermi, etmelimi yapacakları yüzünden? belki başkalarıda zarar görebilir yapılacak eylemden.

[evrensel-insan]

Saygideger rakibalik;

Soyle dusun; sen mi once gelirsin, baskasimi? Eger baskasi once gelirse, senin kendini feda etmen gerekir. Ama, sen once gelirsen, senin baskasini feda etmen gerekir.

Iki ornek verelim. Savastasin, ne yaparsin; olmemek icin oldurursun. Cocugun arabanin altinda kalacak, ne yaparsin, atlayip kurtarmaya calisirsin, belki sen olursun, o kurtulur.

Ama, onemli lan; senin birseyler yapabilmen icin, sag olman gerekir.

Konu eger dusunsel zararsa; burada da dusunsel zarar gormemen icin, dusunce olarak guclu olabilmen gerekir. O yuzden de kendini dusunsel olarak, egitmen, bilgilenmen ve bilinclenmen gerekir.

Ayriyeten bu sana dusunce guclulugu verir. Eger dusunce olarak guclu isen, zaten kimse sana dusunsel zarar veremez.

Fiziksellikte de, senin zarar gormenin icerigi, yukarida verdigim ornege baglidir.

Kendin acisindan ise; hakkini ve ozgurlugunu aramak sana zarar verecekse, o zaman belki aramak icin, zarar vermeyecek bir zamani secmen gerekir. Yoksa, gereksiz yerde yapilacak gercekci olmayan cikislar, fiziksel zarar gormeni saglayabilir.

Bu tabulardan arinirken de boyledir. Eger bir tabudan arinmaya hazir degisen ve arinmak sana zarar verecekse; ertelersin, taki bilinc, bilgi olarak hazir olana kadar.

Bu arada tecrubelerim bana; sen kimsenin hakkina tecavuz etmezsen ve ozgurlugune dokunmazsan, genelde baskalari da sana dokunmaz.

Herkes icin once kendisi gelir. Kendine verilecek zarari onlemek once gelir.
Bu zarari, hem kendin kendine, hem de baskasi sana verirken; onliyebilmen onemlidir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[rostube]

insan insanca davranışarı sergileyebiliyorsa otomatik olarak insan olmakta tersi davranış sergiliyorsa içi bol bir kutu oluyor.asilliği insan kendisi belirler insanca asilce erdemlice yaşamak her insana nasip olmaz erdemliysek en büyük hazinemiz budur.