Hiroşima 6 ağustos 1945

1945 yılının 6 Ağustos'unda, Enola Gay adlı Amerikan B-29 bombardıman uçağı yerel saatle 08:15'te Hiroşima'ya ilk atom bombasını attı. Sonradan ölenlerle birlikte 200.000'e yakın insanın ölümüne yol açtı bu bomba. Üç gün sonra Nagazaki'ye bir atom bombası daha atıldı. Amerika üçüncü bombanın Tokyo'ya atılacağını ilan etti. Bunun üzerine Japonya teslim oldu.

Tek bir bombanın yüzbinden fazla insanın hayatını saniyeler içerisinde yok etmesidir sanırım insanlığı böylesine dehşete düşürüren. Nitekim Hamburg şehrinin 1943 deki klasik tipte hava bombardımanına uğraması sonucu Hiroşima'dakinden daha fazla insan kaybına uğradığı biliniyor. Dresden şehrinin 1945 şubatındaki yoğun bombardımanı sonucunda bir günde ölen insan sayısı da 50.000 civarında. O halde neden Hamburg ve Dresden bu kadar hatırlanmıyor da Hiroşima ve Nagazaki hatırlanıyor? Eğer sayı ise sayılar birbirine yakın, sivil ölümü ise her ikisinde de sivil hedeflere saldırı söz konusu.

Hiroşima'yı böylesine hatırlanır kılan sadece bir bombanın yarattığı yıkımın bilincimizde oluşturduğu dehşettir. Eğer her iki tarafta nükleer silah olsa idi hele bloklar arası savaş söz konusu olsa idi dünya nükleer sona uğrayabilirdi. İşte bu dünyanın yok olması ihtimalinin yarattığı kaygı Hiroşima'dan itibaren Gorbaçov'un Glasnost ve Presteroykasına kadar devam etti.

ATOM BOMBASIYLA ÖLENLER ANILDI

Hiroşima'ya atom bombası atılmasının üzerinden tam 62 yıl geçti ancak bu trajedi unutulmadı. Kentteki anma törenine aralarında saldırıdan kurtulanların da olduğu yaklaşık 40 bin kişi katıldı.

"Saçlarım tutuştu önce,
Gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
Külüm havaya savruldu."

Şair Nazım Hikmet, "Kız Çocuğu" adlı şiirinde, Hiroşima'yı böyle anlatıyordu.

İkinci Dünya Savaşı'nda, ABD'nin Hiroşima'ya atom bombası atmasının üzerinden tam 62 yıl geçti.

Bomba atıldığı anda, 140 bin kişi hayatını kaybetti. Saldırıda ölenler, 62 yıl sonra Hiroşima'da bombanın atıldığı yerin yakınlarında kurulan "Barış Parkı"nda anıldı.

Yaklaşık 40 bin kişinin katıldığı anma töreninde konuşan Japonya Başbakanı Shinzo Abe, kendilerini nükleer silahların ortadan kaldırılmasına adadıklarını belirtti ve yaşanan trajedinin dünyanın hiçbir yerinde tekrarlanmayacağını söyledi.

Etkileri hala sürüyor...

Saldırıda yayılan radyasyon yüzünden sonraki dönemde ölenlerin sayısı 220 bin'i aştı. Atom bombası, o güne kadar kullanılan en güçlü bombadan, tam iki bin kat daha güçlüydü.

Hiroşima'nın yüzde 60'ında taş üstünde taş kalmadı, 13 kilometrekarelik bir alan radyasyon bulutu altında kaldı. Bazı bilimadamlarına göre ise bombanın etkileri hala sürüyor.

İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarında, ABD Başkanı Harry Truman'ın emriyle Hiroşima'ya atılan bombaya "Küçük Çocuk" adı verilmişti. Üç gün sonra ise, "Şişman Adam" adlı ikinci atom bombası Nagazaki kentine atıldı.

İkinci bomba da yaklaşık 80 bin kişinin ölümüne neden oldu. Japonya, iki atom bombası sonrası teslim oldu ve İkinci Dünya Savaşı da son buldu. (CNNhaber)

Geçen sene ordaydım programında hiroşima belgeseli izlemiştim,eğer bulabilirseniz ve de dayanabilirseniz izlemenizi tavsiye ederim *:cry: *
Bu kadar basit mi binlerce kişinin hayatına son vermek hem de bu kadar acımasızca,kaldırımlara yapışan insanlar,küle dönüşen çocuklar,radyasyon yüzden yarım doğan bebekler...
Hala dünyanın farklı farklı yerlerinde yaşanan savaşa karşı insanın hiç birşey yapamaması ve çaresizce izlemesi çok kötü bi his

Bu konuyla ilgili çok eskiden beri varolan bir tartışmayı açmak istiyorum:

Eğer Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombaları atılmasaydı 2. dünya savaşının pasifik cephesi nasıl bir seyir izlerdi? Savaşın klasik tipte silahlarla devam etmesi asker ve sivil daha fazla kayba yol açar mıydı?

Bir başka şekilde de soralım sorumuzu:

Siz o dönemde ABD Başkanı olsa idiniz atom bombasının atılması emrini verir miydiniz? Gerekçelerinizle birlikte yanıtlarınızı bekliyorum.

Bu konuda bir politikacı gibi düşünmem mümkün değil ama sorularınızdan birine cvp verebilirim.Eğer ABD başkanı olsaydım atom bombası tercihim olmazdı.Savaşın klasik tipte silahlarla devam etmesini isterdim ve sivillere yönelik saldırı olmasını önlerdim.Fakat bu ne kadar mümkün bilemiyorum.

Savaş normal şartlarda devam etseydi belki daha fazla askeri kayıp yaşanırdı fakat bu kadar sivil ölmezdi,ayrıca kanser vakalarını yarım doğan bebekleri hesaba katmadık bile.Ama savaş esnasında bir politikacıların bunları düşünmediği bir gerçek
Dünyanın her yerinde yaşanan savaşlarda görüyoruz ki gözlerini kan bürümüş.Asker sivil fark etmiyor
Bana kalsa kimse ölmesin *:cry:

Sizin bu konudaki düşünceniz nedir? Aynı sonuç meydana gelirdi mi diyorsunuz insan kaybı açısından?

[vacsmt]

Hiroşima'ya atılan Little Boy isimli atom bombası 13 KT (Kiloton ) güçündeydi.
Daha sonradan güçü 1 MT (megaton )'u aşan bombalarla donatılmış nüklüer başlıklı
füzeler yapıldı.ABD ve SSCB bu yarışta başa baş gidiyorlardı.Ancak SSCB'nin
çökmesi ile Rusya elindeki nüklüer başlıklı füzeleri (Buna Kıtalar arası olanlarda dahil )
yarı yarıya azalttı.Halen başta ABD olmak üzere Rusya ,Çin,İngiltere,Fransa,Hindistan,
Pakistan, İsrail ve bir ihtimal Kuzey Kore'nin elinde nüklüer başlıklı füzeler bulunmaktadır.

Genel anlamda nükleer silahlara karşıyım. Tüm dünyada ortadan kaldırılmasından yanayım. Ancak yukarıdaki sorumda ilkesel bir tutumu değil somut bir durumu soruyorum. Zor bir karar. ABD Başkanı yerinde olmak istemezdim açıkçası ama sonuçta karar vermeniz gerekiyor. Bu kararı vermek için de pasifik savaşının gidiş seyrini bilmenin belirleyici olduğuna inanıyorum:

1945 ağustosunda Japonlar hemen tüm adalarını kaybetmiş ve artık anakaralarını savunma durumuna düşmüşler idi. Japonya'ya en yakın ve son önemli adaları olan Okinawa'da çok büyük direniş gösterdiler. Japonlar artık ölümüne direniş gösteriyorlar idi. Kamikaze uçaklarına binen yeminli Japonlar, ABD savaş gemilerine intihar saldırıları düzenliyor idi. Kara birlikleri sonu kesin ölümle bitecek bile olsa girdikleri mağaradan, binadan, mevziden çekilmiyorlar idi. Teslim olmak Japon törelerine göre büyük bir onursuzluk idi. Bu koşullar içinde Hiroşima ve Nagazakiye atom bombalarının atılmadığını düşünerek savaşın nasıl sürebileceğini tahmin etmeye çalışalım:

ABD güçleri artık Japon anakarasına denizden çıkartma ve havadan indirme yapma evresine geçmiş olacaklar idi. Japonlar anakaralarını savunmak için sivil güçleri de dahil olmak üzere cansiperane direnişte bulunacaklar idi. Japonların anakaralarını sokak sokak, metre metre savunacağına hiç şüphe yok. Bu durumda ABD çıkartmasından evvel aylar boyu Japon ana karası gerek bombardıman uçakları ile gerekse deniz topçusu tarafından dövülecektir. japonlar şehirleri de savunacağı için ABD liler tarafından sivil yerleşim yerlerinin de ağır bombardımana tutulması kaçınılmazdır. Bu durumda gene çok büyük sivil kaybının olacağı kesindir. Hamburg'un 1943 deki bombardımanını hatırlarsak Japonyanın Hiroşima ve Nagazaki'dekinin 8-10 katı daha fazla sivil kaybına uğrayacağını tahmin etmek zor değil.

Almanlar üzerinde sadece klasik silah kullanıldığı halde 2 milyon Alman sivilinin II. dünya savaşı sırasından öldüğü biliniyor. Almanlar anakaralarını savunma sırasında müthiş bir direniş göstermişler idi Hiroşima olayından 5-6 ay kadar evvel. Sadece Ren nehrinin ağzını temizlemeye çalışan Kanada birliklerinin 30.000 insan kaybı verdiğini, Almanların teslim olduğu gün Berlin önünde sadece o gün 350'ye yakın Rus tankının imha edildiğini belirtmek direnişin şiddeti konusunda fikir verebilir sanırım.

Şimdi Alman anakara savunmasında direnişin şiddetine bakarak onlardan çok daha gözü kara olan Japonların ana karalarını nasıl savunacağını göz önüne getirmeyi size bırakıyorum.

Nükleer silahlar dünya yüzeyinden kaldırılmalıdır. Hiç bir savaşta artık kullanılmamalıdır. Ancak 1945 ağusosundaki savaş konjönktürü göz önüne alındığında bu silahlarla çok daha az insan kaybı ile savaşın bitirildiği görüşündeyim. Sadece ABD açısından değil Japonlar açısından da çok daha az insanın ölmesiyle savaş sonlandı.

Buna rağmen bu özel durumu genelleştirerek kendisini her haklı görenin savaşı erken sonlandırma amacıyla nükleer silaha başvurması düşünülemez. Haklı olanı tesbit her zaman kolay değildir. Kaos ortamında tüm insanlık gümbürtüye gidebilir bu nedenle tüm nükleer silahların ortadan kaldırılması gerekliliktir.

atom bombası tepelerine düştüğünde radyoaktiviteyle kavrulan masumların kulaklarına barış için ölmekte olduklarını keşke fısıldayabilseydik,korkuları ve acıları azalırmıydı acaba ?

''atom bombası barış ve insanlık adına atıldı.'' vahşetin uygulayıcısı olanlar,yıkımlarını sözde vicdani kılıflara sokuşturarak meşrulaştıramazlar

[dilaver]

güncelleme

[dilaver]

Nazım Hikmetin, 63 yıl önce yapılan katliamlara karşı yazdığıiki güzel
siiri ile Hirosima ve Nagazaki'de yok edilen insanları analım.


Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

JAPON BALIKÇISI

Denizde bir bulutun öldürdüğü
Japon balıkçısı genç bir adamdı.
Dostlarından dinledim bu türküyü
Pasifik'te sapsarı bir akşamdı.

Balık tuttuk yiyen ölür.
Elimize değen ölür.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.

Balık tuttuk yiyen ölür,
birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Balık tuttuk yiyen ölür.

Elimize değen ölür.
Tuzla, güneşle yıkanan
bu vefalı, bu çalışkan
elimize değen ölür.
Birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Elimize değen ölür...

Badem gözlüm beni unut.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.
Üstümüzden geçti bulut.

Badem gözlüm beni unut.
Boynuma sarılma, gülüm,
benden sana geçer ölüm.
Badem gözlüm beni unut.

Bu gemi bir kara tabut.
Badem gözlüm beni unut.
Çürük yumurtadan çürük,
benden yapacağın çocuk.
Bu gemi bir kara tabut.
Bu deniz bir ölü deniz.
İnsanlar ey, nerdesiniz?
Nerdesiniz?

NAZIM HİKMET
[1956]