Hiç savaş olmasaydı, dünya nasıl bir yer olurdu?

Arkadaşlar,

Yeni bir *konuda derinemesine araştırma yapıyorum. Burada takıldım.

Birkaç sorum var.

Hiç savaş olmasaydı, dünya nasıl bir yer olurdu?

Savaşların ekonomideki itici gücünü savaş olmadan nasıl sağlayabiliriz?

Beşeriyetin ömrü uzadıkça ve savaşlar ile insanlar ölmedikçe, dünya nüfusunun önümüzdeki 100 yılda ne olacağını nasıl hesaplayabiliriz?

Yeterli kaynakların hızla tüketilmesi ile birlikte ölüm oranlarının azalması yaşamsal bir kaosu kendiliğinden doğurmaz mı?

Dünya barışı asla olmayacak ve olmaması gereken bir ütopyamıdır?
En büyük barış için , en büyük savaşın çıkması gereklimidir?
.........


Sazan atlama hemen. Bu konu ciddi.

Selamlar.

Yav bari Tarih başlığına koysaydınız. Güncel bir politika değil ki bu...

Nerdeyse insanlık ile eşit...

[dilaver]

* * *bu son iletin için

ilk iletin için ise ' iyi bir yer olurdu ve amaç öyle bir iyi yere ulaabilmek * *

bu satte bu kadar cevap.

saygılarımla

[pante]

Barışın önemi ve değeri savaşlar nedeniyledir. Savaşlar olmasaydı, barış diye bir sözcük de olmazdı. Ya da basit kavgalar, çekişmelerle ilgili bir sözcük olurdu.
Zaten savaşların kökeninde ikili çekişmeler, grup kavgaları ve daha sonra da topluluk çatışmaları vardır. Bu çekişme ve kavgaların temelinde ise mülkiyet vardır.

İnsan doğası gereği sahip olma arzusu içindedir. Bu hayvanlarda da varolan özelliktir. Sahip olma duyguları ise çatışmalara dönüşür.
Savaşların olmaması demek, insan doğasındaki bu sahip olma duygusunun da olmaması demektir bir anlamda. Sahip olma duygusunu sadece malk-mülk edinme isteği olarak görmemek gerekir. Aşk, başarı, kariyer, şöhret gibi amaç ve hedefler de sahip olma duygusu içinde yer alırlar.

Tüm bunlar olmadan sürdürülecek bir yaşam ise belki çok ileri, olağanüstü gelişmiş toplumlarda mümkün olabilir. Ütopik idealler, komünizm gibi sistemler bu düşüncelerin ürünüdür.
Dünya barışı bugün bir ütopya olarak görülse de gelecek için imkansız değildir.

Bundan dolayı geçmiş tarihte savaşların olmaması halini düşünmek mümkün değildir. Bu durumda insanları da çok farklı niteliklerde düşünmek gerekir. İlkel toplumları, köleci-feodal toplumları, sanayi toplumlarını, sömürüyü, sömürgeleri topyekün silmek gerekir ki bu da tarihi Adem'den itibaren farklı yazmak demektir. Habil ile Kabil hikayesinin farklı yazılması ya da insanın atasının maymunlarla ortak olmaması, uzaydan gelişmiş bir toplumdan gelmiş olması gerekir.

"Savaşlar olmasaydı, dünya nüfusu ne olurdu? Dünya nimetleri yeterli gelir miydi? Savaşın ekonomilere katkısı ortadan kalktığında ekonominin durumu ne olurdu?" sorularına gelince;

Savaşların olmaması insan ömrünün uzaması demek değildir. Savaşlar nedeniyle düşen ömür ortalaması ise çok düşük bir orandır. Asıl kırım salgın hastalıklar, açlık, kıtlık ve doğal afetler nedeniyle olmuştur. Yani savaşlar, pek de dünya nüfusunu frenleyen bir unsur değildir. Hatta insanların savaşları, kabile-aşiret çatışmalarını göz önüne alarak çok çocuk sahibi olma faktörünü göz önüne aldığımızda bu kayıp oran eşitlenebilir belki de. Örneğin ülkemizde kazalar nedeniyle ölenlerin sayısı, savaşlar nedeniyle ölenlerden çok daha fazladır.

Savaşların ekonomiye olan katkısı ise sosyoekonomik dünya görüşünüze bağlı bir konudur.
Tabi ki kapitalist-emperyalist ülkeler için silah sanayi vazgeçilmez bir kazanç yoludur.
Savaşlar olmasaydı, bu kazanç yol ve yöntemleri farklı sektörlere kayacaktı. Belki emperyalist ülkeler bu denli zenginleşmeyecekti. Belki daha sade yaşanacaktı.
Ama daha mutlu, daha acısız, kedersiz bir dünya için buna değerdi herhalde. *

Beşeriyetin ömrü uzadıkça ve savaşlar olmadığı takdirde dünyanın gelecekti durumu ne olur?
Bana göre doğa kaldıramadığı yükü bir silkeleyişte hafifletir.

Büyük barış için en büyük savaşın yaşanması gerekmez. Tarih bunun böyle olmadığını kanıtlıyor zaten 1. dünya savaşından sadece 20-22 sene sonra 2. dünya savaşı patlamıştır.
Büyük barışlar için büyük uygarlıklar gerekir. Dünya ise henüz uygar değildir.

Sevgili Pante,

Cevabınız için çok teşekkür ederim.

Konuyu daha sonra bütünüyle değerlendiririz diye düşündüğüm için, sorulardan bir tanesini daha tevdi etmek istiyorum.

Sizce savaşların ve savaş yatırımlarının Dünya harcama kalemlerindeki oranı düşükmüdür. Ayrıca savaşlar ile bir yenilenme de söz konusumudur.

Ben şahsen, savaşlardan sonra yapılan talanların ve tecavüzlerin ne kadar çirkinde olsa bir doğal dölleme olduğunu düşünüyorum. Talanlar ticari metaların çeşitlenmesine tecavüzler ise kanların değişik şekilde yayılmasına neden olmuştur.

Bu açıklamamdan lütfen talana ve tecavüze olumlu baktğım neticesi çıkartmayınız. Konuyu tamamen ütopik noktada ahlakı göz ardı ederek düşünüyorum. Ki, doğanın kanunlarına uygun olsun varacağımız sonuç

Çok iyi bildiğiniz gibi, ahlak işin içine girince savlar coğrafik olarak daralır. Bu ise Şumüllü bir bakışı hatalı rasat etmemize neden olur.

Eğer varabilir isek konunun sonunda ahlakı bütün olarak, gelecek açısından ulaşacağı noktalarda değerlendirmek daha doğru olur bence.

Konu başlığı ile alakalı olarak kısaca bende izlenimlerimi aktarayım,

İnsanlığın bir gün en büyük barışı tesis edip edemeyeceği konusunda takıldım. Şu aşamada hiçte olası gelmiyor. Zira, yıkım ne kadar büyük olursa olsun; Beşeriyetin nefsi arzuları yaşamı idame ettirebilmek için kişiyi aynı emellere hiç savaş olmamış gibi yönlendiriyor diye düşünüyorum.

Yani savaşlar bir nevi belki sıfırlama olabilir ama aynı nefsi mücadele kaldığı yerden devam ediyor. Değişen en belirgin şey ise galiplerin mağlupler ile yer değiştirmesinden başka bir şey olmuyor.

İşte bu noktada da, dünyanın tüketilen materyallerinin önemi ortaya çıkıyor. Örneğin demirin bitmesi. Veya su kaynaklarının çok pahalı hale gelmesi.

Şu an insanlık keseden yiyor gibi geliyor daha kısacası yani.



Bir önceki yazınızda vermiş olduğunuz açıklamaların değerlendimesini izninizle bu cevabınzdan sonra yapmak istiyorum.

Nasılsa bizden başka kimse yok. *Araya giren de olmayacağı için konu dağılmayacaktır .
Tekrar teşekkürler.

Selamlar.

[pante]

Konuyu daha sonra bütünüyle değerlendiririz diye düşündüğüm için, sorulardan bir tanesini daha tevdi etmek istiyorum.

Sizce savaşların ve savaş yatırımlarının Dünya harcama kalemlerindeki oranı düşükmüdür. Ayrıca savaşlar ile bir yenilenme de söz konusumudur.

Ben şahsen, savaşlardan sonra yapılan talanların ve tecavüzlerin ne kadar çirkinde olsa bir doğal dölleme olduğunu düşünüyorum. Talanlar ticari metaların çeşitlenmesine tecavüzler ise kanların değişik şekilde yayılmasına neden olmuştur.

Bu açıklamamdan lütfen talana ve tecavüze olumlu baktğım neticesi çıkartmayınız. Konuyu tamamen ütopik noktada ahlakı göz ardı ederek düşünüyorum. Ki, doğanın kanunlarına uygun olsun varacağımız sonuç

Çok iyi bildiğiniz gibi, ahlak işin içine girince savlar coğrafik olarak daralır. Bu ise Şumüllü bir bakışı hatalı rasat etmemize neden olur.

Eğer varabilir isek konunun sonunda ahlakı bütün olarak, gelecek açısından ulaşacağı noktalarda değerlendirmek daha doğru olur bence.

Konu başlığı ile alakalı olarak kısaca bende izlenimlerimi aktarayım,

İnsanlığın bir gün en büyük barışı tesis edip edemeyeceği konusunda takıldım. Şu aşamada hiçte olası gelmiyor. Zira, yıkım ne kadar büyük olursa olsun; Beşeriyetin nefsi arzuları yaşamı idame ettirebilmek için kişiyi aynı emellere hiç savaş olmamış gibi yönlendiriyor diye düşünüyorum.

Yani savaşlar bir nevi belki sıfırlama olabilir ama aynı nefsi mücadele kaldığı yerden devam ediyor. Değişen en belirgin şey ise galiplerin mağlupler ile yer değiştirmesinden başka bir şey olmuyor.

İşte bu noktada da, dünyanın tüketilen materyallerinin önemi ortaya çıkıyor. Örneğin demirin bitmesi. Veya su kaynaklarının çok pahalı hale gelmesi.

Şu an insanlık keseden yiyor gibi geliyor daha kısacası yani.



Bir önceki yazınızda vermiş olduğunuz açıklamaların değerlendimesini izninizle bu cevabınzdan sonra yapmak istiyorum.

Nasılsa bizden başka kimse yok. *Araya giren de olmayacağı için konu dağılmayacaktır . Smile
Tekrar teşekkürler.

Sevgili Okinono,
Ne msn'den, ne sohbet odalarından, ne de mailleşmelerden haz almıyorum.
Boğulursan büyük denizde boğul demişler. O nedenle pek bu bölgelere takılmıyorum, sığ diye.
Çok gerek duyarsam geçici ve kısa süreli takılıyorum.

Madem zaman ayırıyoruz, yazmaya emek sarfediyoruz, okuyanımız bol olmalı değil mi?
Ayrıca konu da cazip olmalı. Pek siyasetten, ekonomiden hoşlanmıyorum.
Bana felsefe olmalı, tarih olmalı.
Onun için son sorunu da kendime göre yanıtlayayım, sonra bana müsaade. *
Renklenirse yine yazarız tabi.

Dünyada askeri harcamalar için ayrılan toplam bütçe 1 trilyon doların üzerinde olduğuna göre bu düşük değil, tersine bana göre korkunç bir rakam. Bu parayla neler yapılmaz ki..
Tek başına ABD bu bütçenin yarısından fazlasını harcıyor. Yani tüm ülkelerin harcaması ABD'ye erişemiyor dahi. Ee, süper emperyalistin süper askeri bütçesi olmalı tabi.

Savaşlar ile bir yenilenme, bir değişim kaçınılmazdır. Hele büyük savaşların sonunda ülkelerin rejimlerinden, ekonomik sistemlerine, insanların dünya görüşlerinden kültürlerine kadar birçok alanda değişimler olabilir. Devrimler, reformlar, yenilikler *genellikle savaş sonrası dönemlerde yaşanır. Bu da değişimin göstergesidir.

Talan ve tecavüzlerden çeşitliliğin oluşması doğrudur. Galip devletin bile mağlup ülkeden aldığı, öğrendiği her türlü meta, adet, kült vs. vardır. Göçebe toplumdan konar-göçerliğe ve yerleşik topluma geçişler hep bu savaşların etkileriyle gerçekleşmiştir. Ama bunlar savaşın faydaları olarak görülüp düşünülmemeli. Acıdan, katliamdan, vahşetten fayda sağlansa neye yarar?
Eksik olsun öylesi faydalar yeter ki incinmesin aşk! *

Sevgiler.

Anlaşıldı bu başlıkta kendim çalıp kendim oyanayacağım.

Belki daha hayırlı olur benim için.

Şimdi Oki,

Diyorsun ki hiç savaş olmasaydı dünya nasıl bir yer olurdu ? Peki bu sorunun tam karşısındaki sorunun ne olduğunu düşündün mü hiç?

Nedir o soru Okinono?

Madem Tanrıya inanıyorsun, Tanrı insanoğlunu kıyamete kadar savaşmak gibi bir amaç için mi yarattı?
Hem diyorsunuz ki, Tanrının esmasını yansıtmak asıl görevi insanın. Hem de savaşların hiç bitmeyeceğini öngörüyorsun. Bu çelişki hem de büyük bir çelişkidir.

Evet haklısın Okinono. Gerçekten de büyük bir çelişki. O zaman Allah'ın esmasını bütün ihtişamı ile yansıtma görevi insanda ise o esma nın tezahür etmesi gereken yeksan bir birlik ve vücut olmalı?

Hımm. Teşekkürler Okinono.
Rica ederim Oki, ne demek. görevimiz.

Hasbinallah'ın bir sırrını daha öğrendin bak .
Evet haklısın Okinono. bu büyük bir sır. Ama Dilaver de estirmeden aynı şeyi söyelemiş ve Tanrıya inamıyor bu nasıl oluyor ?

Ama Oki, Sen Tanrıya inandığına göre Allah adına almayı bileceksin ki allah adına verebilesin. Allah adına vermeyen insanlardan O münimi hakikinin rahmet elini görüp öyle O'nun namına alacaksın.

Valla ben anladım ama , başka okuan anlarmı bilmiyorum Okinono. Daha açık yazsan keşke.

Olur yazarım bir ara Oki. Nasılsa yer sorunumuz yok. *Ama bu işi bitirmeden atlama başka konulara. Çok önemli bir trafik yön levhasındasın zira.

Tamam Okinono, öğüdünü tutacağım.
Selamlar.

[pante]

Anlaşıldı bu başlıkta kendim çalıp kendim oyanayacağım.

Sevgili Okinono;
En iyisi sen de benim, Mep'in, Cemal'in kişisel başlığı gibi bir başlık aç.
Sen de kafana eseni yaz karala, okuyan okur, yazan yazar.
Benim o başlığımda ne önemsediğim konular hiç katkı görmeden okundu geçti.
Birazdan bir konu var, oraya uygun. Gör bak aynısı olacak..

[frodo]

Okinono "yeraltında" kendi ile yazışmaya başlamış durum vahim

Şaka bir yana savaşlar kaçınılmaz mıdır ?

Güncelleyelim ve topiği güncel politika ile ilgisi olmadığı anlaşıldığından tarih sahnesine çıkaralım.

Başlığımı olması gereken yerde görmek beni ümitlendirdi Okinono;

Sevgili Oki,
Bazı konular vardır ki aşikardır ama görmezden gelinir. İlgi çekmez. Bu nedenle fazla ümitlenme derim.

Olsun Okinono, göz ününde olması yeraltında olmasından iyidir. Hiç olmaz ise bulmak için kayıt olmak gerekmiyor.

bu konuda haklısın Oki.

Haydi şimdi yaz birşeylerde abilerin okusun.

Şimdilik okuyorum Okinono,ama okuduklarımı ara sıra yazmayı düşünüyorum, da izin almam lazım kaynakları bana verenden.Hassas konu zira.

Peki, iznini al ve paylaş bizlerlede.

Olur Okinono, en kısa sürede izni almaya çalışacağım.

Selamlar.