Ben nasıl kurtuldum ?
Merhaba arkadaşlar J
Ben bu din denen afyondan biraz siyasi, biraz da isyanlarım yüzünden soğudum…Bu iki neden beni tanrıdan, allahtan soğuttu.Peki dinden ne zaman soğmuştum? Ben dedemle beraber hep camiye giderdim 7-8 yaşında…Sonra camiden koptum.Bir daha Cuma namazına dahi gitmedim ancak yazları çalıştığım iş yerlerinin zorlaması dışında.Daha sonra büyüdüm..10 yaşlarında hayatımı derinden etkileyen çok şey yaşadım.Psikolog denen doktorın tanımı bilmeden ona sürekli bir şeyler anlattım.Tabi sonra ben kitaplarla tanıştım.Hep okudum.Okudum.ama yaşımın gerektirdiği kitapları değil.Daha çok insanı derinden etkileyen yazarları.Sonra 8. Sınıfta J.C Grangé’den Şeytan Yemini adlı kitabı okuduktan sonra insanın hayal dünyasının ne kadar geniş olabileceğini ve siyaseti keşfettim.
...
Lise 1’de kendimi tamamen siyasete kaptırdım din kavramından tamamen soğudum artık kendimi asla bir müslüman olarak görmüyor, sadece tanrıya sığınıyordum.Daha sonra internetle tanışıp internetin o pis muhabbetlerinden kurtulup içerik ve bilgi aramaya başlamıştım.Mesela haberleri okuyup insanlıktan iğreniyordum resmen.Sonra artık o kadar iğrenç haberler görmeye başladım ki kendi insanlığımdan soğudum.Dedim bunları yapan insan olamaz ki? Tanrı, allah böyle insanlar yaratabilir mi? Sonra bu durumları hep büyüklerime danıştım.Ancak onlar bunun bir sınav olduğunu ve bunların olması gerektiğini, allahın ömür tarafta onları ödüllendirileceğini söylediler.Sonra ben dedemi kaybettim.Ve tanrı ile aram açılıyordu benim…Sonra her gece benim gizli bir görüşme zamanım oldu resmen.Tanrıya sürekli yalvarıyordum. ŞU DÜNYAYA ADALET GETİR! Diye…Ancak dediklerim hiçbir zaman olmadı… L. Ve tanrıyla bağım kopmak için lise 2yi bekledim.Daha doğrusu lise 2 de yaşadığım olaylar beni bitirdi…
Peki nasıl oldu?Öncelikle ben ömrü hayatımda asla sosyalleşmedim.ev-okul arasında hep gidip geldim.Ama lise 2’de ücretsiz kurs kazanmam ve kurs ortamında sosyalleşmem beni farkla boyutlarla tanıştırdı: GERÇEK İNSANLAR.Ben karşımdaki insanı düşünerek harekete geçerim her zaman.O zamanda öyle oldu.Ben birini sevdim evet.Ancak duygularımı 5 ay açıklamadım ben.Hatta gittim o sevdiğim kızın arasını biriyle yaptım.Sırf o mutlu olsun diye…Çünkü ben değil o önemliydi.Aslında bende ondan beklerdim bir şeyler ancak.O öyle olmadı hiçte.O dabenim için bir şeyler yaptı ancak çevresindeki dedikodular ve kendinden beni uzaklaştırmak için.Neyse öyle yada böyle bana çok ağır darbeler vurmuştu o kız J. Ben tükenmiştim ki yeni birisiyle tanıştım.Ama o ankara’daydı.Yazın ankaraya gittik kursun bize verdiğin kamp sayesinde buluştuk falan.en hayatımda ilk kez o kadar güzel saat geçirmiştim ki ancak hayat bana yeni bir darbe hazırladı.O kız da akciğer kanseri idi.Neyse ben bu haberler tamamen yıkılmıştım.Tanrıya döndüm ve tekrar dedim hep dedim kurtar onu diye…Neyse olmadı yine, yine başarısız oldum ben.Ben bencil olamadığım için hep kaybettim, kaybediyorum.
Neyse tanrıya yakarışlar bitmiş, ona nefretim başlamıştı.Lise 2 de sol’la tanıştım.İdeoliji olarak sol’u benimsedim.Ayrıca araştırmalar yaptım.Önce kendime Kemalist dedim veya Atatürkçü.Ancak bu yetersizdi.Artık sosyalizmle tanışma vakti gelmişti.Ve sosyalizm’i okudum tanıdım.İlk kez orada din bir afyon’dur sözünü gördüm.Bunuda sağolsun akp hükümeti ile gördüm.Ben aslında hiç televizyon izlemeyen biriyimdir.İnternet sitelerinden haberleri görüyordum hep.Sonra dedim bir de televizyona bakayım.Ama o haberler nedense birbirine hiç benzemiyordum.Yandaş medya ile tanıştım.Haberleri r.t.e’nin isteği ile yayına sokan insanlardan daha da nefret ettim.Sonra işte ben akp hükümetinin yaptıklarını falan iyice gördükten sonra DİN’inin nasıl kullanıldığını gördüm.DİN GERÇEKTEN BİR AFYON’du…Sonra felsefe ile tanıştım.İnsanın düşünmesi ve sorgulaması gerektiğini gördüm…Bende öyle yaptım.Biraz da okudum.Din üzerine, evrim teorisi üzerine falan.Ve ben artık tanrından, tanrının bu adaleti yüzünden, kısacası yarattığını söyledikleri bu dünyanın şerefsizliği yüzünden dinsiz, ateist oldum …
Şimdi özet geçmek gerekirse insanlardan korktuğum ve insanlardan korktuktan sonra onlarla tanışıp bana ar arada darbe vurduktan sonra dedim ki;
-Ahmet’cim güzelliğin yoksa peş para etmezsin…
Neyse arkadalar kısacası sorguladım ve düşündüm.Kitaplara sarıldım.Ve inanmıyorum sana dedim…
Böyle..
Özet geçmek gerekirse biraz anarşist, isyancı ve okuyan, sorgulayan biri olmaya başladıktan sonra din mantalitesini çok yanlış buldum.
İyi akşamlar…