vartor çok güzel açıklamış
"Var kabul etmedigimiz bir tanriya yok demek, inkar degildir."
Yok olana yok demek ve bunu yeri geldiğinde söylemek inkar etmek değildir, aksine olmayan bir şeyi nasıl inkar edebilirsiniz! Ha bir kimse bir yokuşu çıkıyorken aynı yokuşu bir başkası iniyor olabilir. Orası ne sadece çıkış nede sadece iniş değildir, neresinden ve neresine doğru hareket ettiğiniz kısaca neresinden baktığınız önemlidir. Kısaca çıkana göre inen zıt bir pozisyondadır. İnanana göre de inanmayan.
Kısaca olmayan bir şey kendinde inkar edilemez. Olduğunu varsayana göre ancak inkar gibidir onu bağlar, inanmayanın bir
özelliği yapılamaz. doğru kelime ise İNKAR değildir, olmayan bir şey nasıl kabul edilebilir ki inkar edilsin, bu inanırlara göre sırf onlara göre bir tespittir, öbürünü bağlamaz.
Zihinlerde yaratılmış olan bir ilahı dayattığınız ölçüde hayır senin gibi düşünmüyorum diyende olacaktır, siz bu inkar faktörünü kendinize göre değil, inanmayana göre değerlendirmelisiniz. onuda vartor söylemiş, "Var kabul etmedigimiz bir tanriya yok demek, inkar degildir" gördüğümüz gibi ortada var diye bir şey yok ki inkar diye bir şey olsun. Siz var olduğunu iddia ettiğiniz sürece, diğerleride neden varolmadığını ifade edeceklerdir, inkar değil, neden olmadığını anlatacaklardır. taki tek bir var iddiası olmayana kadar.
O halde ben diyorum ki(zihinde bile olsa) bir yaratıcı yada allah yoktur. Deyin bakalım inkar ediyormusunuz etmiyormusunuz? Nasıl bir döngü ama

kendisi iken zıttıda olabiliyormuş bu inkarın, ayıkla pirincin taşını şimdi, ben allah yok diyorum onlar inkar ediyor, demek ki yok o halde, yoksa nasıl inkar edebilirler ki(oldumu böyle önermeler şimdi).
"Bu mantikla gidersek zeusda var o zaman" (Turok)
Mükemmel bir uslama. Aranan cevap (vartor ve turok)soruyla çelişmeden yerini bulmuş.