Yergin´isimli üyeden Alıntı
Kayıp Gül adlı bir kitaptaki şu sözler çok hoşuma gitmiştir, yeri gibi geldi paylaşmak istedim.
Kitaptaki kişilerden birisi soruyor bir başka birine.
Ruh eşi kimdir?
Karşısındaki doğru düzgün cevap veremeyince, kendisi cevap veriyor.
Tüm dünya yalan söylediğimi düşündüğünde bana inanan kimsedir.
Saygılar
|
Sayın Yergin bu bölüm benimde çok hoşuma gitti. Kitabı yazan bir insan değil mi? Özellikle son kısmı can alıcı nokta,
Tüm dünya yalan söylediğimi düşündüğünde bana inanan kimsedir.
Burda sadakatten ve sevgiden bahsedilir,kayıtsız şartsız inanmaktır bu,Karşılıklı olması önemlidir, ancak gelelim karşılıklı veya karşılıksız sonuçları kısmına;O kişinin yalan söylese dahi yalan söylemediğini düşünmek, o diyorsa doğrudur, kanıtlarla gözüne dahi sokulsa görmezden gelip inanmasıdır ona. Ne güzel örnek inanmanın ne olduğuna dair.
O kişi yaptıkları ile söyledikleri ile tüm insanlığı ayrışmaya götürse dahi olanları yok saymaktır inanmak. Tüm gerçekleri bir yana itip bir tek onun sözlerine güvenerek tek gerçek budur demektir inanmak.Mükemmel olduğunu kabul etmektir inanmak. Ne yaparsa yapsın haklı bir sebebi olduğunu düşünmektir, egoizmin önde gidenidir inanmak.Sanırım siz bu sömürülmek ve karşısındakinin egoizmine sahip çıkmak kısmını inanmaktaki görmüyorsunuz.Siz kendinizi ve karşınızdakini mükemmel insanlar olarak algılıyorsunuz bu durumda.Bunun adı inanmaktır, hatalar bile hata değildir sizce, başkası yapar ise kıyamet kopar, o yaparsa kılıf bulunur.
Yanılıyor isem diler iseniz bunu ayrı bir konu olarak tartışabiliriz.
Şimdilik saygımla gittim.